سپرده مدت دار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سپرده مدت دار (انگلیسی: Time deposit) یا سپرده زمان دار، نوعی از سپرده بانکی با یک دوره زمانی مشخص است، که بر پایه مدت سپرده، به آن پول بهره تعلق می‌گیرد. سپرده‌های مدت دار گونه ای سرمایه‌گذاری بشمار می‌آیند، که فرد با سپردن پول به یک مؤسسه بانکی، در طول مدتی مشخص، سود دریافت خواهد کرد، که پس از پایان دوره، اصل پول نیز توسط بانک بازپرداخت می‌شود یا برای یک مدت مشخص دیگر، سپرده مدت دار تمدید خواهد شد. در ایالات متحده آمریکا سپرده‌های مدت دار اغلب نرخ بازده بالاتری از حساب‌های پس‌انداز دارند. با این حال، بازده سپرده‌های مدت دار عموماً کمتر از میانگین دراز مدت سرمایه‌گذاری در بازار سهام یا اوراق قرضه می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]