بانک تجاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بانک تجاری، (به انگلیسی: Commercial bank) بانک تجاری به نوعی از بانک یا موسسه مالی اطلاق می شود که وظیفه فراهم کردن خدماتی مانند پذیرش سپرده ها، دادن وام های تجاری و سرمایه گذاری مستقیم را برعهده دارد.

بانک تجاری می تواند به یک بانک و یا بخشی از یک بانک بزرگ اطلاق شود که به طور خاص خدمات سپرده پذیری و وام دهی جهت سازمان ها و یا کسب و کار های با اندازه متوسط و بزرگ را انجام می دهد.

منشاء واژه بانک[ویرایش]

نام بانک از واژه ایتالیایی ((banco)) به معنی میز/نیمکت مشتق شده است، در طول دوره رنسانس بانکداران فلورانس برای انجام معاملات خود از یک میز که پوشش سبزی بر روی آن قرار داشت استفاده می کردند. با این حال آثار فعالیت های بانکی را حتی می توان در دوران باستان نیز پیدا کرد.

برخی گفته ها حاکی از این است که ریشه کلمه "بانک" برمی گردد به امپراتوری روم باستان، که در آن وام دهندگان فعالیت های خود را برروی یک نیمکت بلند (که به آن bancu می گفتند) انجام می دادند که از آن کلمه banco و بانک پدید آمده است.

تاجران در bancu ، چندان سرمایه گذاری نمی کردند و به عنوان یک صرافی ، صرفا به تبدیل ارزهای خارجی به ارز رایج رم می پرداختند.

در ایالات متحده آمریکا اصطلاح بانک تجاری اغلب جهت متمایز ساختن آن از موسسات تامین سرمایه باتوجه به تفاوت درمقررات بانکی استفاده می شود. بعد از رکود بزرگ 1930 ، از طریق قانون Glass–Steagall کنگره ایالات متحده آمریکا ، بانکهای تجاری مجازند تا تنها به فعالیت بانکی بپردازند در حالیکه موسسات تامین سرمایه محدود به فعالیت های بازار سرمایه هستند. بیشتر مفاد این قانون در سال 1999 توسط قانون Gramm–Leach–Bliley لغو شد اما توسط قانون Volcker دوباره بازسازی شد و در ژانویه سال 2014 به عنوان بخشی از قانون Dodd-Frank مصوب سال 2010 اجرا شد.

نقش بانک های تجاری[ویرایش]

نقش کلی بانک های تجاری ارائه خدمات مالی به عموم مردم و کسب و کارها ، حصول اطمینان از ثبات اقتصادی و اجتماعی و رشد پایدار اقتصادی است. در این رابطه "اعطای اعتبار" کارکرد قابل توجهی از بانکهای تجاری است. در زمان تایید پرداخت وام به یک مشتری ، آنها پول نقد را به وام گیرنده نمی دهند. در عوض ، آنها یک حساب سپرده برای وام گیرنده افتتاح می کنند که می تواند از آن برداشت کند. به عبارت دیگر در زمان تایید یک وام ، آنها به صورت خودکار سپرده هایی ایجاد می کنند که به عنوان "اعطای اعتبار از بانک های تجاری" شناخته می شوند.

کارکردهای اولیه[ویرایش]

بانکهای تجاری انواع سپرده هارا ازعموم به ویژه مشتریان می پذیرند از جمله حساب سپرده پس انداز، حساب سپرده مدت دار و سپرده های ثابت ، این سپرده ها قابل برداشت پس از یک دوره زمانی مشخص هستند.

بانکهای تجاری به پرداخت وام ها و تسهیلات در اشکال مختلف از جمله امکانات اضافه برداشت ، اعتبار نقدی ، تنزیل اسناد و اوراق تجاری و خدمات متنوع دیگر می پردازند. آنها همچنین طبق تقاضا و شرایط مشتریان به پرداخت وام در برابر وثیقه های مناسب می پردازند.

نحوه نظارت بر بانکهای تجاری[ویرایش]

بانکهای مرکزی مسئول نظارت بر سیستم بانکداری تجاری در کشورهای مربوط می باشند.

ذخایر بانک[ویرایش]

بانکهای تجاری، مانند هر بانک دیگری ، موظف به نگهداری ذخایر قانونی در بانک مرکزی می باشد.ذخایر بانک یا "ذخایر قانونی بانک نزد بانک مرکزی" منابع سپرده های بانکی در بانک مرکزی هستند. برخی از بانکهای مرکزی میزان حداقل نرخ ذخیره قانونی را تعیین می کنند، که بانکها موظف به نگهداری ذخیره معادل در بانک مرکزی به میزان حداقل درصد مشخصی از بدهی های خود از قبیل سپرده های مشتریان می باشند.حتی زمانیکه نیاز به ذخیره قانونی نباشد ، بانک ها اغلب میزانی ذخیره نزد بانک مرکزی نگهداری می کنند که به آن "ذخایر اضافی" گفته می شود.که جهت وقایع غیرمنتظره نظیر برداشت های بزرگ غیرمنتظره یا عملیات بانکی نگهداری می شود.

خدمات بانکداری تجاری[ویرایش]

محصولات و خدمات اصلی:

- پذیرش وجوه در انواع مختلفی از حسابهای سپرده

- اعطای تسهیلات به صورت نقدی توسط اضافه برداشت ، وام اقساطی و ...

- اعطای تسهیلات به صورت اسنادی: اعتبار اسنادی ، ضمانت بانکی ، اوراق قرضه عملکردی ، اوراق بهادار، تعهد پذیره نویسی و انواع دیگری از قراردادهای خارج از ترازنامه

- روابط بین موسسات مالی

- مدیریت وجوه نقد

- مدیریت خزانه داری

- سرمایه گذاری خصوصی

- صدور حواله های بانکی و چک های بانکی

- فرآیند پرداخت از طریق انتقال تلگرافی، انتقال وجوه الکترونیکی در نقطه فروش، بانکداری الکترونیک و ...

به طور سنتی ، بانکهای تجاری بزرگ به انتشار اوراق قرضه ، بازاریابی ارز، نرخ بهره، و اوراق بهادار اعتباری می پرداختند ، اما امروزه بانکهای تجاری بزرگ معمولا یک موسسه تامین سرمایه در کنار خود دارند که به فعالیت های فوق می پردازد.

سایر کارکرد ها[ویرایش]

علاوه بر محصولات و خدمات اصلی ، بانکهای تجاری به انجام چندین عمل ثانویه نیز می پردازند ، کارکرد های ثانویه بانکهای تجاری را می توان به کارکردهای نمایندگی و کارکردهای عمومی تقسیم کرد:

کارکردهای نمایندگی شامل موارد زیر می باشد:

- جمع آوری و تصفیه چک ها ، پرداخت سود سهام و گواهی سود

- ایجاد درگاه پرداخت اجاره، حق بیمه و ...

- ایجاد امکان داد و ستد در بورس معاملات

- خرید و فروش اوراق بهادار

- پذیرش اظهارنامه مالیاتی و مالیات بر درآمد

کارکردهای عمومی شامل موارد زیر می باشد:

- ارائه تسهیلات صندوق امانات به مشتریان

- ارائه تسهیلات انتقال وجه

- صدور چکهای مسافرتی

- پذیرش انواع قبوض جهت پرداخت مانند قبوض تلفن، گاز ،آب و...

- ارائه تسهیلات بانکداری تجاری

- ارائه کارت های مختلف مانند: کارتهای اعتباری، کارتهای نقدی، کارتهای هوشمند و ...

انواع وام ها از نظر ضمانت[ویرایش]

در بانکداری تجاری ، تمام وام ها صرف نظر از نوع محصول بانکی شامل 2 دسته "ضمانت شده"و یا "ضمانت نشده"می شوند.

وام های ضمانت شده:

وام ضمانت شده ، وامی است که وام گیرنده دارایی ای را (به عنوان مثال یک ماشین یا یک ملک) به عنوان وثیقه وام قرار می دهد که به عنوان پشتوانه بدهی می باشد، که در نتیجه بدهی به وسیله وثیقه تضمین می شود. در صورت نکول وام گیرنده ، اعتبار دهنده این اختیار را دارد تا وثیقه را جهت دریافت تمام یا قسمتی از وام پرداختی به فروش برساند. در مقابل وام ضمانت شده وام ضمانت نشده قرار دارد که توسط هیچ دارایی ای تضمین نشده است.

وام های ضمانت نشده:

وام های ضمانت نشده ، وام هایی است که وثیقه ای به عنوان پشتوانه وام وجود ندارد . وام های ضمانت نشده در ابعاد کوچک وجود دارند مانند کارتهای اعتباری و خطوط اعتباری در دسترس شرکتهای بزرگ که بعضا توسط موسسات مالی جهت مقاصد مختلف از جمله بسته های بازاریابی در دسترس هستند. مانند:

- اضافه برداشت های بانکی

- اوراق قرضه شرکتی

- کارت های اعتباری

- تسهیلات اعتباری و یا خطوط اعتباری



منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Commercial bank»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ مارس ۲۰۱۳).