سوپرانو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سوپرانو

سوپرانو نام بازه‌ای از صدا در موسیقی و گونه‌ای از صدای بسیار زیر (متضاد بَم) زنانه در خوانندگی و اپرا است. [۱] در مطالعه هارمونی معمولاً چهار قسمت صدایی مورد استفاده قرار می‌گیرد، بنام‌های سوپرانو، آلتو، تِنور و باس. فاصله بین بخش‌های سوپرانو و تنور معادل ۸+۳ می‌باشد؛ بنابراین بهتر است بصورت میزان دوم نوشته شود. از خوانندگان ایرانی زن با صدای سوپرانو می‌توان حمیرا و دریا دادور و پری زنگنه را نام برد.

دامنه صدایی سوپرانو با استفاده از نوشتار علمی بسامد، حدودا از دوی وسط پیانو C4 با فرکانس ۲۶۱ هرتز تا لا اکتاو پنجم A5 با فرکانس ۸۸۰ هرتز در موسیقی کرال، و در موسیقی اپرایی، تا دو اکتاو ۶ C6 با فرکانس ۱۰۴۶ هرتز است.

در هارمونی چهار بخشی کرال، بالاترین نتها را سوپرانو می خواند که معمولاً همان خط ملودی را شامل می‌شود. صدای سوپرانو به انواع مختلفی چون : دراماتیک، سوبریت، لیریک و کلراتور تقسیم می‌شود. صدای لیریک، معمول‌ترین صدا در بین سوپرانوها است.

واژه سوپرانو از واژه ایتالیایی Sopra به معنای بالا، گرفته شده. همانطور که صدای سوپرانو بالاترین فرکانس در صدای انسانی را دارد و معمولاً نقشهای اصلی را در اپرا می‌گیرد.[۱]

منابع[ویرایش]

[۱]

  1. Wikipedia contributors, "Soprano," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Soprano&oldid=817831736 (accessed ژانویه ۱۸, ۲۰۱۸).