سه قطره خون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«سه قطره خون» نام داستانی کوتاه از صادق هدایت است که در مجموعهٔ داستان کوتاهی به همین نام در سال ۱۳۱۱ خورشیدی (۱۹۳۲ میلادی)[۱] چاپ شد. این داستان از داستان‌های سوررئالیستی هدایت محسوب می‌شود. در این داستان که در دارالمجانین می‌گذرد یکی از شخصیت‌ها عادت به خواندن مسمطی دارد که شهرت فراوانی یافته‌است:

دریغا که بار دگر شام شدسراپای گیتی سیه‌فام شد
همه خلق را گاهِ آرام شدبجز من که درد و غمم شد فزون
جهان را نباشد خوشی در مزاجبجز مرگ نَبْوَد غمم را علاج
ولیکن در آن گوشه در پای کاجچکیده ست بر خاک سه قطره خون

پانویس[ویرایش]

  1. "SE QAṬRA ḴUN – Encyclopaedia Iranica". Encyclopædia Iranica. 2011-08-30. Retrieved 2017-04-17. 

پیوند به بیرون[ویرایش]