سه قطره خون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

«سه قطره خون» نام داستانی کوتاه از صادق هدایت است که در مجموعهٔ داستان کوتاهی به همین نام در سال ۱۳۱۱ خورشیدی (۱۹۳۲ میلادی)[۱] چاپ شد. این داستان از داستان‌های سوررئالیستی هدایت محسوب می‌شود. در این داستان که در دارالمجانین می‌گذرد یکی از شخصیت‌ها عادت به خواندن مسمطی دارد که شهرت فراوانی یافته‌است:

دریغا که بار دگر شام شدسراپای گیتی سیه‌فام شد
همه خلق را گاهِ آرام شدبجز من که درد و غمم شد فزون
جهان را نباشد خوشی در مزاجبجز مرگ نَبْوَد غمم را علاج
ولیکن در آن گوشه در پای کاجچکیده ست بر خاک سه قطره خون

پانویس[ویرایش]

  1. "SE QAṬRA ḴUN – Encyclopaedia Iranica". Encyclopædia Iranica. 2011-08-30. Retrieved 2017-04-17.

پیوند به بیرون[ویرایش]