زبان حال یک الاغ در وقت مرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«زبانِ حالِ یک الاغِ در وقتِ مرگ» داستان کوتاهی از نویسندهٔ ایرانی، صادق هدایت است که نخستین بار در سال ۱۳۰۳ خورشیدی منتشر شده است.

تاریخچه[ویرایش]

«زبان حال یک الاغ در وقت مرگ» نخستین داستان کوتاه صادق هدایت است[۱] که نخستین بار در مرداد و شهریور ۱۳۰۳ در دورهٔ دوم مجلهٔ وفا به چاپ رسید. چاپ این داستان پیش از نخستین سفر هدایت به پاریس بوده است.[۲] امروزه این داستان جزو آثار نایاب صادق هدایت دانسته می‌شود.[یادداشت ۱][۳]

موضوع[ویرایش]

به گفتهٔ محمد بهارلو صادق هدایت در این داستان همان مفهوم مشترکی را در نظر داشته که پیش از آن در رسالهٔ انسان و حیوان (۱۳۰۲) و بعدها در داستان کوتاه «سگ ولگرد» دیده شده است؛ که عبارت است از: «برابر دانستن ارزش وجودی انسان و حیوان، و محکوم کردن ظلم و شقاوتی که آدم‌ها نسبت به جانوران روا می‌دارند.».[۴]

یادداشت[ویرایش]

  1. آثار نایاب صادق هدایت آن دسته از آثار او هستند که چون تاکنون در مجموعهٔ آثار صادق هدایت چاپ نشده‌اند از دسترس عموم خارج شده‌اند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بهارلوییان، شهرام؛ اسماعیلی، فتح‌الله (۱۳۷۹). شناخت‌نامهٔ صادق هدایت. تهران: قطره. ص. ۶۳۵. شابک ۹۶۴-۳۴۱-۰۸۰-۳.
  • هدایت، صادق؛ بهارلو، محمد (۱۳۸۰). سگ ولگرد صادق هدایت با مقدمهٔ محمد بهارلو. تهران: قطره. ص. ۱۶۶. شابک ۹۶۴-۳۴۱-۰۲۲-۶.

پیوند به بیرون[ویرایش]