سقف کلیسای سیستین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نمایی از سقف کلیسای سیستین

سقف کلیسای سیستین (انگلیسی: Sistine Chapel ceiling) میان سال های ۱۵۰۸ تا ۱۵۱۲ میلادی توسط هنرمند معمار، مجسمه‌ساز و نقاش ایتالیایی میکل‌آنژ طراحی و نقاشی گردیده که این مجموعه را سنگ بنای هنر رنسانس به شمار می‌آوردند. این سقف متعلق به کلیسای سیستین است. کلیسا در واتیکان و در حوالی سال ۱۴۷۷ و ۱۴۸۰ توسط پاپ سیکتوس چهارم ساخته شد. این کلیسای کوچک برای گردهمآیی و بسیاری دیگر از خدمات مهم مورد استفاده قرار می‌گرفت.[۱]

عناصر نقاشی‌های مختلف سقف بخشی از یک طرح کلی و بزرگتر از دکوراسیون داخل نمازخانه است که شامل نقاشی فرسکو داوری نهایی بر روی دیوار محراب می‌گردد. علاوه بر میکل‌آنژ نقاشی‌های دیگری از استادان بزرگ اواخر قرن پانزدهم در این مجموعه دیده می‌شود که از میان آنها می توان به آثار ساندرو بوتیچلی، دومنیکو گرلاندایو و پیترو پروجینو اشاره داشت. از میان این مجموعه عظیم، پرده‌های نقش‌دار و دیوارکوب رافائل نیز زینت‌بخش این کلیسای کاتولیک است.[۲][۳]

در مرکز سقف این کلیسا، ۹ صحنه از اتفاقات کتاب سفر پیدایش نقش گردیده که بهترین، مشهورترین و شناخته‌شده‌ترین آنها آفرینش آدم می‌باشد. این اثر هنری در داشتن یک جایگاه برابر با مونالیزای لئوناردو دا وینچی قابل مقایسه است. دست خدا و آدم نماد تقلید بی‌شماری از آثار هنری مدرن گردیده.

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Shearman 1986, pp. 22–36
  2. Shearman 1986b, pp. 38–87
  3. O'Malley 1986, pp. 92–148

پیوند به بیرون[ویرایش]