درگاه:معماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


صفحه اصلی   رده‌ها و موضوعات   درگاه‌ها و پروژه‌ها

درگاه معماری

Persepolis Reconstruction Apadana Chipiez.jpg

معماری یا مهرازی یا رازی گری هنر و دانش طراحی و ساخت ساختمان‎هاست. مهرازی به عنوان اجتماعی‌ترین هنر آدمیان، با پیرامون مردمان در پیوند است. باشندگی(حضور) فضا، ساختمان و شهر از گذشته تا امروز و در آینده، یکدم از زندگی روزانه آدمیان پنهان نبوده و نخواهد بود. شهرها پر از ساختمان‎هایی هستند که با بهره گیری از هنر و مهارت‎های دانشوارانه(علمی) و ریاضی برنامه ریزی شده‎اند. این مهارت‎ها در پیوستن با هم عناصر زیبایی‎شناسی نامیده‎ می‎شوند. ریشه زیبایی‎شناسی برگرفته از هنر، دانش و ریاضیات مانند کاربرد خط، شکل، فضا، نور و رنگ برای آفرینش یک الگو، توازن، ریتم، کنتراست و وحدت‌ در برنامه ریزی مهرازی به کار گرفته میشوند، این عناصر در کنار هم به مهرازان اجازه می‎دهند تا ساختمان‎های زیبا و سودمند بیافرینند.

نوشتار برگزیده

CyrustheGreatTomb 22057.jpg

آرامگاه کورش بزرگ که گور کورش دوم هخامنشی نام گرفته به کورش بزرگ یا کورش کبیر است، ساختمانی بی‌پیرایه ولی با معماری بی همتا، در فاصله نزدیک به یک کیلومتری جنوب غربی کاخ‌های پاسارگاد است. آرامگاه کورش بزرگ، کانون پژوهشهای ایران باستان این بنا از همه سوی دشت مرغاب پیداست، به‌ویژه اگر از سوی جنوب غربی از راه باستانی گذر کنیم و از تنگه بلاغی اندر دشت شویم، نخستین چیزی که نگر کشی می‌کند آرامگاه کوروش است. این اثر در سال ۲۰۰۴ تِرسایی (میلادی) به عنوان زیر مجموعه پاسارگاد با شماره ۱۱۰۶ در میراث جهانی یونسکو نگاشته شده‌است.

از دیرینه‌ترین ستایش‌های وابسته به آرامگاه کورش می‌توان به ستودن آریستوبولوس یکی از همراهان اسکندر مقدونی در لشکرکشی‌اش به قلمرو هخامنشیان نام برد که بدست آریان در کتاب آناباسیس اسکندر بدین گونه نگاشته شده‌است: بخش‌های پایینی آرامگاه از سنگ‌هایی تشکیل شده بود که به شکل مربع بریده شده بودند و در کل یک قاعده مستطیلی شکل را تشکیل می‌دادند. بالای آرامگاه یک اتاق سنگی بود که یک سقف و یک در داشت و به قدری باریک بود که یک مرد کوتاه قد به‌سختی می‌توانست داخل اتاق شود. در داخل اتاق یک تابوت طلایی وجود داشت که پیکر کورش را در داخل آن قرار داده بودند. یک نیمکت نیز با پایه‌هایی از طلا در کنار تابوت قرار داشت. یک پرده بابلی پوشش آن (احتمالاً نیمکت) بود و کف اتاق نیز با فرش پوشانده شده بود. یک شنل آستین‌دار و سایر لباس‌های بابلی روی آن قرار داشتند. شلوارها و جامه‌های مادی در اتاق یافت می‌شد، بعضی تیره و بعضی به رنگ‌های دیگر بودند. گردن‌بند، شمشیر، گوشواره‌های سنگی با تزیینات طلا و یک میز نیز در اتاق بودند. تابوت کورش بین میز و نیمکت قرار داشت. در محوطه آرامگاه یک ساختمان کوچک برای روحانیون وجود داشت که وظیفه نگهداری آرامگاه کورش را بر عهده داشتند.

زندگی‌نامهٔ برگزیده

Bundesarchiv Bild 146II-277, Albert Speer.jpg

آلبرت اشپِر با نام کامل برتولد کونراد هرمان آلبرت اشپر (زاده ۱۹ مارس ۱۹۰۵، درگذشته ۱ سپتامبر ۱۹۸۱) یک معمار آلمانی و در بخشی از جنگ جهانی دوم، وزیر تسلیحات و تولید نظامی رایش سوم بود. او پیش از تصدی وزارت، معمار ارشد آدولف هیتلر بود. او در سال ۱۹۳۱ به حزب نازی پیوست. مهارت‌های او در معماری او را به طرزی فزاینده در حزب سرشناس کرد و او یکی از اعضای حلقه مرکزی هیتلر شد. آدولف هیتلر به او دستور داد تا بناهایی چون کاخ صدارت عظمای رایش، استادیوم زپلینفلد، در نورنبرگ جایی که صف آریایی‌های حزب برگزار می‌شد، را طراحی کند و بسازد. وی پس از مدتی به عنوان وزیر تسلیحات آلمان نازی برگزیده شد. او موفق شد تولیدات جنگی آلمان را با وجود بمباران‌های مخرب و عظیم متفقین افزایش دهد.

نگارهٔ برگزیده

Beijing national stadium.jpg

استادیوم ملی پکن همچنین مشهور به آشیانه پرنده، نام استادیوم اصلی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ است که مراسم افتتاحیه و اختتامیه المپیک پکن در آنجا برگزار شد. این استادیوم که با هزینه‌ای معادل ۴۲۳ میلیون دلار ساخته شده است، به عنوان بزرگترین سازه فلزی جهان محسوب می‌گردد.

گرایش‌های معماری

در دیگر پروژه‌های ویکی‌مدیا