سرخیو آگوئرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سرخیو آگوئرو
Agüero in 2018.jpg
اطلاعات شخصی
نام کامل سرخیو لئونل آگوئرو دل کاستیو[۱]
زادروز ۲ ژوئن ۱۹۸۸ ‏(۳۴ سال)[۲]
زادگاه بوئنوس آیرس،[۳]  آرژانتین
قد ۱٫۷۳ متر[۴]
پست مهاجم
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۷–۲۰۰۳ اتلتیکو ایندپندینته
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۲۰۰۳–۲۰۰۶ اتلتیکو ایندپندینته ۵۴ (۲۳)
۲۰۰۶–۲۰۱۱ اتلتیکو مادرید ۱۷۵ (۷۴)
۲۰۱۱–۲۰۲۱ منچسترسیتی ۲۷۵ (۱۸۴)
۲۰۲۱ بارسلونا ۴ (۱)
مجموع ۵۰۸ (۲۸۲)
تیم ملی
۲۰۰۴ زیر ۱۷ سال آرژانتین ۵ (۳)
۲۰۰۵–۲۰۰۷ زیر۲۰ سال آرژانتین ۱۱ (۶)
۲۰۰۸ زیر ۲۳ سال آرژانتین ۵ (۲)
۲۰۰۶–۲۰۲۱ آرژانتین ۱۰۱ (۴۱)
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۲۱.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۲۱

سرخیو لئونل آگوئرو دل کاستیو (به اسپانیایی: Sergio Leonel Agüero del Castillo‎؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۸۸) بازیکن سابق[۵] فوتبال اهل آرژانتین است. البته او ترجیح می‌دهد لقب «KUN» پشت پیراهنش نقش ببندد زیرا این لقب را پدربزرگش به هنگام کودکی و از روی یک شخصیت کارتونی به وی داده‌است.[۶] آگوئرو سابقه بازی برای باشگاه منچستر سیتی، اتلتیکو مادرید، بارسلونا، اتلتیکو ایندپندینته را دارد. او بهترین گلزن تاریخ باشگاه فوتبال منچسترسیتی محسوب می‌شود. وی در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی می‌کرد و بعد از لیونل مسی و گابریل باتیستوتا سومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی فوتبال آرژانتین است. آگوئرو به دلیل مشکلات قلبی در دسامبر ۲۰۲۱ برای همیشه از فوتبال کناره‌گیری کرد.[۷]

دوران حرفه‌ای[ویرایش]

سرخیو در یک خانواده متوسط در جنوب بوینس آیرس به دنیا آمد و تنها ۸ سال داشت که پدرش او را به مدرسه ایندیپندنته معرفی کرد. او به تیم زیر ۱۱ ساله‌های این باشگاه راه یافت و با این تیم قهرمان زیر ۱۱ ساله‌های آرژانتین شد. اولین بازی رسمی خود را برای تیم بزرگسالان ایندیپندنته در سن ۱۶ سالگی انجام داد و جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه لقب گرفت.

از باشگاه‌هایی گه آگوئرو در آنها بازی کرده می‌توان به باشگاه فوتبال ایندپندینته، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید و باشگاه فوتبال منچستر سیتی و بارسلونا اشاره کرد.

آگوئرو پس از ایندیپندنته[ویرایش]

آگوئرو در سال ۲۰۰۵ (۱۷ سالگی) بهترین بازیکن و گلزن ایندیپندنته بود و در همین سن جایزه بهترین بازیکن لیگ را از آن خود کرد. تابستان ۲۰۰۵ برای شرکت در جام جهانی جوانان به تیم ملی دعوت شد که به گفته خودش مهمترین اتفاق زندگیش را تجربه کرد. در این جام در کنار لیونل مسی توانست قهرمانی جهان را بدست آورد.

پس از درخشش در جام جهانی جوانان مورد توجه بسیاری از باشگاه‌های اروپایی از جمله چلسی و اتلتیکو مادرید قرار گرفت که سرانجام این تیم اتلتیکو مادرید بود که با پرداخت مبلغ هنگفتی توانست این بازیکن جوان را به خدمت بگیرد. طی یک فصل حضور در اتلتیکو مادرید و با وجود مصدومیت‌های مکرر کوتاه مدت توانست ۷ گل بزند و بعد از تورس دومین گلزن تیمش باشد. وی در سال ۲۰۰۷ بار دیگر به تیم جوانان آرژانتین دعوت شد و با درخشش در این مسابقات تمام افتخارات ممکن از قبیل قهرمانی و جایزه بهترین بازیکن و گلزن این مسابقات را از آن خود کرد.

وی در سال ۲۰۰۷ به عنوان بهترین بازیکن جوان سال جهان انتخاب شد.

آگوئرو درحال بازی برای اتلتیکو مادرید در سال ۲۰۱۰

آگوئرو در سال ۲۰۰۸ به همراه تیم المپیک آرژانتین راهی پکن محل مسابقات شد و در آنجا به قهرمانی این مسابقات دست یافت که می‌توان بهترین بازی وی در این مسابقات را بازی در برابر برزیل دانست که دو گل برای آرژانتین به ثمر رساند.

آگوئرو توپ طلای سال ۲۰۰۸ اسپانیا را مال خود کرد. آگوئرو در سال ۲۰۱۱ به باشگاه منچسترسیتی انگلیس پیوست بی آنکه بداند اوج نقطهٔ عطف دوران حرفه‌ای او در این باشگاه رقم خواهد خورد.

در سال ۲۰۱۱–۲۰۱۲ در آخرین بازی لیگ، منچستر سیتی مقابل کوئینز پارک رنجرز در حالیکه ۲ بر ۱ شکست خورده بود ابتدا در وقتهای تلف شده بازی را به تساوی کشاند بعد از آن در حالیکه کمتر از یک دقیقه به پایان وقتهای تلف شده باقی مانده بود سرخیو موفق شد با دریبل مدافع روبروی خود گل پیروزی را به ثمر برساند. سیتی بعد از چهل و چهار سال جامی را که دو دهه در خانهٔ همسایه رفت‌وآمد داشت تصاحب کرد. سرخیو نه فقط برای گل قهرمانی که بغض فروخوردهٔ هواداران سیتی را فریاد می‌زد به همین دلیل از همان فصل اول اسطورهٔ سیتی شد. دوران اوج او در سیتی به مدت ده سال ادامه پیدا کرد. در این مدت آگوئرو هم در تیم ملی آرژانتین و هم در سیتی افتخارات تیمی و فردی زیادی را کسب کرد. بیشترین گل زده برای سیتی در تمام طول دوران تاریخ باشگاه یکی از این افتخارات است. تندیس آگوئرو، وینسنت کمپانی و داوید سیلوا در مقابل ورزشگاه اختصاصی منچستر سیتی به عنوان اسطوره های تاریخ این باشگاه قرار دارد.

او در دیدار دوستانه تیم ملی آرژانتین در برابر بولیوی در سال ۲۰۱۵ که با برتری پنج بر صفر آرژانتین همراه شد، سه گل زد و بدین ترتیب اولین هت تریکش را در دیدارهای ملی رقم زد.[۸] همچنین سرخیو آگوئرو تاکنون ۱ بار پنتاتریک (۵ گل مقابل نیوکاسل) ۳ بار پوکر (۴ گل) و ۱۲ بار هتریک کرده‌است (آخرین بار در بازی با استون ویلا که با نتیجه ۶–۱ به سود منچستر سیتی تمام شد) که با شکستن رکورد آلن شیرر (با ۱۱ هتریک) در رتبه اول رکوردداران هتریک در تاریخ لیگ برتر انگلیس قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۵ موفق به فتح کفش طلای انگلیس شد. وی همچنین بهترین گلزن تاریخ شهر منچستر محسوب می‌شود. آگوئرو فصل ۲۰۲۰ را با مصدومیت و نیمکت نشینی سپری کرد. اواسط فصل مدیران سیتی وقتی دیدند وی تصمیمی برای خداحافظی از فوتبال ندارد، اعلام کردند قصد تمدید با سرخیور را ندارندو او می‌تواند باشگاه بعدی خود را انتخاب کند.

آگوئرو در مارس سال ۲۰۲۱ میلادی، خبر جدا شدنش در تابستان از تیم منچسترسیتی را تأیید کرد.

بارسلونا

آگوئرو بعد از قهرمانی در لیگ برتر و نائب قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با منچستر سیتی، با قراردادی ۲ ساله به باشگاه فوتبال بارسلونا پیوست. آگوئرو بعد از چند ماه مصدومیت برای بارسلونا چهار بازی انجام داد، سرخیو آگوئرو در مقابل رئال مادرید تنها گل بارسلونا را به ثمر رساند غافل از اینکه این آخرین گل دوران حرفه‌ای‌اش خواهد بود، چرا که در بازی برابر آلاوس دچار مشکل قلبی شده در بیمارستان بستری شد، در ابتدا عنوان شد بعد از چهار ماه به فوتبال باز خواهد گشت ولی بعد از چند روز با چشمانی گریان اعلام کرد برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی خواهد کرد.

در مراسم خداحافظی آگوئرو، خوان لاپورتا مدیر وقت بارسلونا، بازیکنان و کادر فنی و همچنین پپ گواردیولا سرمربی منچستر سیتی و تیکی برگیستین مدیر ورزشی وقت منچستر سیتی حضور داشتند.

آگوئرو در حال بازی برای تیم ملی آرژانتین در سال ۲۰۱۸

افتخارات[ویرایش]

باشگاهی:

Atletico Madrid 2017 logo.svg اتلتیکو مادرید

Manchester City FC badge.svg منچسترسیتی

ملی:

 آرژانتین

افتخارات فردی:

  • بهترین گل زن تاریخ منچسترسیتی
  • جایزه پسر طلایی اروپا ۲۰۰۷
  • بهترین بازیکن جوان فوتبال جهان ۲۰۰۹
  • کفش طلایی لیگ برتر انگلستان ۲۰۱۵–۲۰۱۴
  • بهترین بازیکن سال لالیگای ایبرو-آمریکایی ۲۰۰۸–۲۰۰۷
  • جایزه دون بالون ۲۰۰۸–۲۰۰۷
  • بازیکن سال اف اس اف ۲۰۱۴

منابع[ویرایش]

  1. "List of Players under Written Contract Registered Between 01/01/2016 and 31/01/2016". The Football Association. p. 1. Retrieved 18 August 2019.
  2. "Ficha" [Fact Sheet]. Official Site. Archived from the original on 28 January 2016. Retrieved 14 January 2016.
  3. "Bio". sergioaguero.com. Sergio Agüero's Official Site. Retrieved 11 May 2016.
  4. "Sergio AGUERO". FIFA.com. Retrieved 26 April 2019.
  5. «رسمی؛ سرخیو آگوئرو از فوتبال خداحافظی کرد».
  6. «Top Facts about Sergio Aguero you need to know».
  7. «آگوئرو با گریه؛ خداحافظ فوتبال، باورش سخت بود». varzesh3. ۲۴ آذر ۱۴۰۰.
  8. «پیروزی پرگل آرژانتین مقابل بولیوی». ورزش ۳. ۱۷ خرداد ۱۳۹۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]