پرش به محتوا

لیونل اسکالونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لیونل اسکالونی
اسکالونی در همراه با تیم ملی فوتبال آرژانتین در سال ۲۰۲۲
اطلاعات شخصی
نام کامل لیونل سباستین اسکالونی[۱]
زادروز ۱۶ مهٔ ۱۹۷۸ ‏(۴۸ سال)
زادگاه پوخاتو، استان سانتافه، آرژانتین
قد ۱٫۸۲ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست مدافع
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی تیم ملی فوتبال آرژانتین (سرمربی)
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۱۹۹۵–۱۹۹۶ نیولز اولد بویز ۱۶ (۰)
۱۹۹۶–۱۹۹۸ استودیانتس ۳۷ (۷)
۱۹۹۸–۲۰۰۶ دپورتیوو لاکرونیا ۲۰۰ (۱۴)
۲۰۰۶ ← وستهام یونایتد ۱۳ (۰)
۲۰۰۶–۲۰۰۷ ریسینگ سانتاندر ۳۰ (۱)
۲۰۰۷–۲۰۱۳ لاتزیو ۵۲ (۱)
۲۰۰۸–۲۰۰۹ ← رئال مایورکا ۲۸ (۰)
۲۰۱۳–۲۰۱۵ آتالانتا ۱۵ (۰)
مجموع ۳۸۷ (۲۳)
تیم ملی
۱۹۹۷ زیر ۲۰ سال آرژانتین ۷ (۲)
۲۰۰۳–۲۰۰۶ آرژانتین ۷ (۰)
دوران مربیگری
۲۰۱۶–۲۰۱۷ سویا (دستیار)
۲۰۱۷–۲۰۱۸ آرژانتین (دستیار)
۲۰۱۸ آرژانتین (موقت)
۲۰۱۸– آرژانتین
افتخارات
به نمایندگی از  آرژانتین به عنوان سرمربی
جام جهانی فوتبال
برنده۲۰۲۲ قطر
نایب‌قهرمان۲۰۲۶ آمریکا شمالی
کوپا آمریکا
جایگاه سوم۲۰۱۹ برزیل
برنده۲۰۲۱ برزیل
برنده۲۰۲۴ آمریکا
جام قهرمانان کونمبول–یوفا
برنده۲۰۲۲ انگلیس
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

لیونل سباستین اسکالونی (به اسپانیایی: Lionel Sebastián Scaloni‎؛ زادهٔ ۱۶ مهٔ ۱۹۷۸)[۲] بازیکن پیشین و سرمربی کنونی فوتبال اهل آرژانتین است که در حال حاضر هدایت تیم ملی فوتبال آرژانتین را بر عهده دارد.

اسکالونی با هدایت آرژانتین به قهرمانی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ رسید و از او به‌عنوان یکی از برترین مربیان تیم‌های ملی جهان یاد می‌شود.[۳][۴][۵] اسکالونی فلسفه مربیگری را در آرژانتین القا کرده است که بر تقویت اتحاد و رفاقت بین بازیکنان از طریق پیوند تیمی و تضمین ارتباطات شفاف و باز برای تعریف نقش و ارزش هر بازیکن در ساختار تیم متمرکز است.[۶]

اسکالونی در سال ۱۹۹۵ فوتبال حرفه‌ای خود را با نیولز اولد بویز آغاز کرد. او بخش عمده دوران حرفه‌ای خود را در اسپانیا و عمدتاً در دپورتیوو آ کرونیا سپری کرد جایی که قهرمانی لالیگا در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ و کوپا دل ری در فصل ۰۲–۲۰۰۱ را به دست آورد. او در مجموع طی ۱۲ فصل حضور در لا لیگا با پیراهن سه تیم مختلف در ۲۵۸ مسابقه به میدان رفت و ۱۵ گل به ثمر رساند. اسکالونی همچنین چند سال در ایتالیا برای لاتسیو و آتالانتا بازی کرد و در سال ۲۰۱۵ از فوتبال خداحافظی کرد. در رده ملی نیز ابتدا برای تیم زیر ۲۰ سال آرژانتین به میدان رفت و در سال ۲۰۰۳ نخستین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال آرژانتین انجام داد. او بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ هفت بازی ملی انجام داد و عضو تیم آرژانتین در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ نیز بود.

اسکالونی فعالیت مربیگری خود را در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد و به‌عنوان دستیار در سویا و تیم زیر ۲۰ سال آرژانتین مشغول به کار شد. در سال ۲۰۱۸ به‌طور رسمی سرمربی تیم تیم زیر ۲۰ سال آرژانتین شد و در همان سال هدایت تیم ملی فوتبال آرژانتین را نیز بر عهده گرفت. او در نخستین تورنمنت خود با تیم ملی بزرگسالان آرژانتین را به مقام سوم کوپا آمریکا ۲۰۱۹ در برزیل رساند. سپس این تیم بعد ۲۸ سال به قهرمانی کوپا آمریکا در سال ۲۰۲۱ رساند. او همچنین در سال ۲۰۲۲ با پیروزی برابر ایتالیا فاتح فینالیسیما شد. پس از آن آلبی‌سلسته تحت هدایت اسکالونی در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ در قطر به سومین عنوان قهرمانی جهان خود و نخستین قهرمانی از سال ۱۹۸۶ دست یافت. او سپس با هدایت آرژانتین به قهرمانی کوپا آمریکا ۲۰۲۴ رسید و به نخستین مربی تاریخ فوتبال تبدیل شد که سه تورنمنت بزرگ ملی پیاپی را فتح کرده است.

زندگی شخصی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اسکالونی دارای تابعیت آرژانتین و ایتالیا است.[۷] او در پوخاتو، جامعه‌ای کوچک و کشاورزی[۸] در شمال‌شرق آرژانتین بزرگ شد.[۹] برادر بزرگ‌ترش، مائورو، نیز در باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا بازی می‌کرد اما نتوانست فراتر از تیم ذخیرهٔ این باشگاه پیشرفت کند.[۱۰][۱۱]

اسکالونی و همسرش، الیسا مونترو، زمانی که او ۳۱ سال و مونترو ۳۰ سال داشت در مایورکا، جایی که مونترو در آن زندگی می‌کرد و اسکالونی برای تیم مایورکا بازی می‌کرد با یکدیگر آشنا شدند.[۱۲] آن‌ها دو پسر دارند.[۱۳]

در آوریل ۲۰۱۹ اسکالونی هنگام دوچرخه‌سواری در کالبیا در جزیرهٔ مایورکا با یک خودرو تصادف کرد. برخی رسانه‌ها در ابتدا گزارش دادند که وضعیت او وخیم است، اما او تنها چند ساعت بعد از بیمارستان مرخص شد.[۱۴] در سال ۲۰۲۴ یکی از خیابان‌های زادگاهش، پوخاتو به نام او نام‌گذاری شد.[۱۵]

عملکرد باشگاهی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سال‌های اولیه و دپورتیوو

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

لیونل اسکالونی فوتبال خود را با باشگاه استان زادگاهش استان سانتافه یعنی باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز آغاز کرد و پس از حضور در آکادمی این باشگاه در فصل ۹۶–۱۹۹۵ در لیگ برتر فوتبال آرژانتین به میدان رفت تنها پس از یک فصل حضور برای نیولز اولد بویز توسط باشگاه فوتبال استودیانتس خریداری شد.[۱۶][۱۷]

اسکالونی در دسامبر ۱۹۹۷ به باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا پیوست.[۱۱] او که به طور منظم در طول هشت سال و نیم حضورش در تیم گالیسیایی به میدان رفت با مانوئل پابلو و ویکتور سانچز برای هر دو در پست مدافع راست بودند رقابت می‌کرد.[۱۸][۱۹] در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ همراه با تیمش به قهرمان لالیگا رسید.[۲۰] فصل هم بعد کوپا دل ری را فتح کرد. همچنین دوبار در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ نیز قهرمان سوپرجام فوتبال اسپانیا شد.[۲۱]

لیونل اسکالونی در پیراهن باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا

او در مجموع هشت سال و نیم حضورش در باشگاه فوتبال دپورتیوو لاکرونیا ۳۰۱ بار برای این تیم به میدان رفت و ۱۸ گل را به ثمر رساند.

وستهام و ریسینگ سانتاندر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اسکالونی پس از اختلاف با خواکین کاپاروس سرمربی خود در باشگاه فوتبال دپورتیوو آ کرونیا در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۶ آخرین روز نقل و انتقالات به صورت قرضی به تیم لیگ برتری وستهام یونایتد پیوست تا شانس خود را برای حضور در جام جهانی پیش رو افزایش دهد. او پیراهن شماره ۲ را از توماش ژپکا که از تیم جدا شده بود گرفت و اولین بازی خود در لیگ را برای تیم شرق لندنی در مقابل باشگاه فوتبال ساندرلند در ۴ فوریه انجام داد.[۲۲] او همچنین به تیم کمک کرد تا به فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۲۰۰۶ برسد اما در ضربات پنالتی مغلوب باشگاه فوتبال لیورپول شد.[۲۳][۲۴]

اسکالونی پس از آنکه توافقی برای انتقال دائمی او به وستهام حاصل نشد این تیم را ترک کرد.[۲۵]

اسکالونی در سپتامبر ۲۰۰۶ با قراردادی یک ساله به باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر پیوست.[۲۶] او در مجموع برای این تیم ۳۲ بازی انجام داد و ۲ گل به ثمر رساند.[۲۷][۲۸]

لاتزیو، مایورکا و آتالانتا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۷ اسکالونی با قراردادی پنج ساله به باشگاه فوتبال لاتزیو در سری آ پیوست.[۲۹]

در ژانویه سال ۲۰۰۸ او به مدت ۱۸ ماه به صورت قرضی به باشگاه فوتبال مایورکا ملحق شد.[۳۰][۳۱][۳۲] متعاقباً او به رم بازگشت جایی که به ندرت در سه فصل آخر حضورش در لاتزیو مورد استفاده قرار گرفت.

اسکالونی در ژانویه ۲۰۱۳ و در سن ۳۵ سالگی به باشگاه فوتبال آتالانتا پیوست.[۳۳] او در پایان فصل از تیم جدا شد اما پس از ناکامی در یافتن باشگاه جدید دوباره قرارداد امضا کرد.[۳۴]

در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵ زمانی که او ۳۷ سال سن داشت از فوتبال خداحافظی کرد او در مجموع ۵۹۱ بازی در دوران حرفه ای خود انجام داد و ۳۷ گل به ثمر رساند.

عملکرد ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اسکالونی اولین بازی خود برای تیم ملی فوتبال آرژانتین در ۳۰ آوریل ۲۰۰۳ در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال لیبی انجام داد.[۳۵] پس از این بازی با انتخاب غافلگیرکننده برای جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ جای خاویر زانتی کهنه‌کار را گرفت که او نیز به عنوان مدافع راست بازی می‌کرد.[۳۶] تنها حضور او در این مسابقات پیروزی ۲–۱ وقت اضافه مقابل تیم ملی فوتبال مکزیک در مرحله یک هشتم نهایی در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶ در ردبول آرنا بود که او در آن بازی به عنوان بازیکن اصلی به میدان رفت.[۳۷]

عملکرد مربیگری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

دستیار

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۶ اسکالونی به عنوان دستیار خورخه سامپائولی در باشگاه فوتبال سویا انتخاب شد.[۳۸] در ژوئن ۲۰۱۷ وقتی سامپائولی به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال آرژانتین منصوب شد اسکالونی دوباره به عنوان دستیار او معرفی شد.[۳۹]

آرژانتین

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پس از ناکامی تیم ملی فوتبال آرژانتین در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ در روسیه سامپائولی با توافق دو جانبه از سمت خود به عنوان سرمربی آرژانتین کناره‌گیری کرد. اسکالونیتا پایان سال به عنوان سرمربی موقت منصوب شد.[۴۰]

در نوامبر ۲۰۱۸ او به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال آرژانتین در کوپا آمریکا ۲۰۱۹ انتخاب گردید.[۴۱] این تصمیم موجی از انتقادات را علیه انتصاب اسکالونی به راه انداخت از جمله از سوی دیه‌گو مارادونا فوتبالیست افسانه‌ای ، که از این اقدام به دلیل انتصاب فردی "فاقد صلاحیت" و بی‌تجربه که "حتی قادر به هدایت ترافیک نیست" انتقاد کرد.[۴۲][۴۳][۴۴] انتصاب اسکالونی در آن زمان به دلیل عدم مشورت با سایر مدیران باتجربه در آن زمان توهینی به تیم ملی تلقی می‌شد و فدراسیون فوتبال آرژانتین به دلیل نداشتن هیچ استراتژی در مورد این انتصاب مورد سرزنش قرار گرفت.[۴۵]

در کوپا آمریکا ۲۰۱۹ او تیم را به مقام سوم در برزیل رساند اما نه به سبکی که هواداران انتظار داشتند زیرا آرژانتین برای صعود بیشتر در این تورنمنت به مشکل برخورد.[۴۶] عملکرد ضعیف آرژانتین در مسیر رسیدن به مقام سوم در نهایت موج جدیدی از انتقادات را علیه انتصاب اسکالونی به دلیل ناتوانی آرژانتین در پیروزی در این تورنمنت علیرغم انتظارات و عملکردهای تاکتیکی ناکافی و متناقض اسکالونی ایجاد کرد.[۴۷] با این حال علیرغم درخواست‌ها برای اخراج اسکالونی، فدراسیون فوتبال آرژانتین تصمیم گرفت قرارداد اسکالونی را تا سال ۲۰۲۲ تمدید کند زیرا آن‌ها کسب مقام سوم اسکالونی را قابل قبول می‌دانستند.[۴۸]

اسکالونی پس از شکست دادن برزیل که بار دیگر میزبان بود تیم ملی فوتبال آرژانتین را به قهرمانی کوپا آمریکا ۲۰۲۱ رساند و به آنها کمک کرد تا اولین جام خود را بعد ۲۸ سال به دست آوردند.[۴۹] در نوامبر همان سال او نامزد جایزه بهترین سرمربی فوتبال فیفا شد.[۵۰] اما در فهرست سه نفره نهایی قرار نگرفت.

در ۱ ژوئن ۲۰۲۲ آرژانتین اسکالونی پس از شکست دادن قهرمان جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ یعنی تیم ملی فوتبال ایتالیا را با نتیجه ۳ بر ۰ در ورزشگاه ومبلی موفق شد فینالیسیما ۲۰۲۲ را از آن خود کند.[۵۱] در ۱۶ نوامبر آرژانتین در یک بازی دوستانه پیش از جام جهانی، تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی را با نتیجه ۵ بر ۰ شکست داد و رکورد شکست‌ناپذیری خود را به ۳۶ بازی رساند که تنها یک بازی با رکورد ۳۷ بازی ایتالیا فاصله دارد.[۵۲]

اسکالونی همراه با تیم ملی فوتبال آرژانتین در سال ۲۰۲۲

در ۲۲ نوامبر تیم اسکالونی در اولین بازی مرحله گروهی خود در جام جهانی قطر با نتیجه ۲–۱ به تیم ملی فوتبال عربستان سعودی باخت و به روند ۳۶ بازی بدون شکست خود پایان داد.[۵۳] این نتیجه از نظر آماری توسط گریسنوت بزرگترین شگفتی تاریخ این مسابقات در نظر گرفته شد.[۵۴] با این حال آنها پس از پیروزی بر تیم ملی فوتبال مکزیک و تیم ملی فوتبال لهستان با نتیجه (۲–۰) به مرحله حذفی راه یافتند.[۵۵] سپس آلبی‌سلسته در مرحله یک هشتم نهایی (۲–۱) بر تیم ملی فوتبال استرالیا غلبه کرد و در مرحله یک چهارم نهایی با پیروزی در ضربات پنالتی از سد تیم ملی فوتبال هلند گذشت. پس از بازی اسکالونی پس از جنجال پیرامون درگیری‌ها و تنش بین بازیکنان آرژانتین و هلند در طول ضربات پنالتی از تیم خود دفاع کرد.[۵۶] پس از پیروزی ۳–۰ مقابل تیم ملی فوتبال کرواسی در نیمه نهایی این کشور برای دومین بار در هشت سال گذشته به فینال رسید.[۵۷] در فینال در مقابل تیم ملی فوتبال فرانسه پس از پایان مسابقه با نتیجه ۳–۳ در وقت اضافه در ضربات پنالتی ۴–۲ پیروز شد و آرژانتین را برای سومین بار به عنوان قهرمانی جام جهانی فوتبال رساند.[۵۸]

موفقیت اسکالونی در هدایت تیم ملی فوتبال آرژانتین به سمت پیروزی، به طور گسترده به عنوان یک شوک تلقی شد زیرا اسکالونی از زمان پیشنهاد اولیه این شغل در سال ۲۰۱۸ با مخالفت‌های مداومی روبرو بود. او چهارمین مربی جوان فاتح جام جهانی فوتبال پس از (آلبرتو سوپیکی در ۳۱ سالگی)، (ماریو زاگالو در ۳۸ سالگی) و (سزار لوییس منوتی در ۳۹ سالگی) است.[۵۹][۶۰] اسکالونی توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال (IFFHS) به عنوان بهترین مربی ملی مردان جهان در سال ۲۰۲۲ شناخته شد.[۶۱] او همچنین به عنوان بهترین سرمربی فوتبال فیفا در سال ۲۰۲۲ انتخاب شد. کمی پس از پیروزی در جام جهانی اسکالونی در ۲۷ فوریه ۲۰۲۳ قرارداد جدیدی امضا کرد که تا جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ به عنوان سرمربی آرژانتین باقی بماند.[۶۲]

اسکالونی کشورش را در کوپا آمریکا ۲۰۲۴ برای شانزدهمین بار در تاریخ کوپا آمریکا به قهرمانی رساند.[۶۳][۶۴] این دومین قهرمانی او به عنوان مربی با آرژانتین در کوپا آمریکا بود. او بخاطر تعویض هایش در فینال کوپا آمریکا ۲۰۲۴ مورد ستایش منتقدان قرار گرفت.[۶۵]

در ۲۸ مهٔ ۲۰۲۶ او لیست تیم ملی فوتبال آرژانتین را برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ اعلام کرد.[۶۶] اسکالونی آرژانتین را در مرحله گروهی به ترتیب به سه برد مقابل الجزایر، اتریش و اردن رساند.[۶۷] سپس آنها در مرحله یک شانزدهم و یک هشتم مقابل تیم ملی فوتبال کیپ ورد و تیم ملی فوتبال مصر به پیروزی ۲–۱ رساند.[۶۸] پس از شکست دادن تیم ملی فوتبال سوئیس با نتیجه ۳–۱ در وقت اضافه در مرحله یک چهارم نهایی به نیمه نهایی جام جهانی صعود کرد.[۶۹] در نیمه نهایی نیز با نتیجه ۲–۱ تیم ملی فوتبال انگلستان را شکست داد و دومین بار متوالی به فینال رسید.[۷۰] در فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ مقابل تیم ملی فوتبال اسپانیا با نتیجه ۱–۰ شکست خورد.[۷۱]

افتخارات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

به عنوان بازیکن

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

باشگاهی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

دپورتیوو لاکرونیا

به عنوان مربی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

آرژانتین

فردی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

آمار مربیگری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تا تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶[۷۷]

تیم کشور از تا رکورد
GWDLپیروز %
آرژانتین ۳ اگوست ۲۰۱۸ تا کنون ۱۰۴۷۶۱۸۱۰۰۷۳
مجموع
 ۱۰۴۷۶۱۸۱۰۰۷۳

آمار ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بازی‌های ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تا تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶[۷۸]

آرژانتین
سالبازیگل
۲۰۰۳۱۰
۲۰۰۴۱۰
۲۰۰۵۳۰
۲۰۰۶۲۰
مجموع۷۰

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "Squad List: FIFA World Cup Qatar 2022: Argentina (ARG)" (PDF). FIFA. 18 December 2022. p. 1. Retrieved 27 October 2024.
  2. ↑ "2006 FIFA World Cup Germany List of Players" (PDF). FIFA. p. 2. Archived from the original (PDF) on 10 June 2019. Retrieved 8 June 2019.
  3. ↑ https://www.fifa.com/en/articles/scaloni-honoured-with-best-fifa-mens-coach-award-ancelotti-guardiola Scaloni honoured with Best FIFA Men's Coach award. FIFA.com, 27 February 2023.
  4. ↑ "IFFHS AWARDS 2022 - MEN'S WORLD BEST NATIONAL COACH". IFFHS. 8 January 2023. Archived from the original on 19 ژانویه 2023. Retrieved 8 January 2023.
  5. ↑ "IFFHS AWARDS 2023 - MEN'S WORLD BEST NATIONAL COACH". IFFHS. 30 December 2023. Archived from the original on 30 دسامبر 2023. Retrieved 30 December 2023.
  6. ↑ "The Rise of Lionel Scaloni". 22 July 2024.
  7. ↑ Bianciardi, di Maria Teresa (19 December 2022). "Due Lionel (Messi e Scaloni) e gli avi emigrati: quante Marche in questa Coppa del Mondo". www.corriereadriatico.it. Retrieved 21 November 2023.
  8. ↑ https://athlonsports.com/soccer/lionel-scalonis-wife-children-parents-ethnicity-nationality-family-background [نشانی وب عریان]
  9. ↑ Deportes, Por Redacción (8 January 2024). "Lionel Scaloni ya tiene su calle en Pujato: el particular detalle que hizo furor entre los fanáticos de la Selección". infobae (in European Spanish). Retrieved 6 September 2025.
  10. ↑ Cabrera, Martín (17 December 1997). "Los hermanos Scaloni" [The Scaloni brothers] (PDF). Diario Hoy (in Spanish). Archived from the original (PDF) on 5 November 2014. Retrieved 6 July 2012.
  11. 1 2 Levinsky, Sergio (8 August 2018). "La historia de Lionel Scaloni: el hombre que le teme a los aviones pero derribaba "gigantes" y llevó al título al Sub 20" [The story of Lionel Scaloni: the man who fears airplanes but brought down "giants" and took Under 20s to title] (in Spanish). Infobae. Retrieved 26 September 2019.
  12. ↑ https://www.infobae.com/deportes/2026/02/09/los-desconocidos-detalles-de-la-historia-de-amor-de-scaloni-y-su-esposa-elisa-montero-la-arriesgada-maniobra-del-tecnico-para-seducirla/ [نشانی وب عریان]
  13. ↑ "Los hijos de Lionel Scaloni aparecieron por primera vez en TV con un mensaje para su papá" [Lionel Scaloni's sons made first TV appearance with a message for their daddy]. La Nación (in Spanish). 5 November 2022. Retrieved 26 November 2022.
  14. ↑ Mateo, Roberto (9 April 2019). "Scaloni, atropellado en Mallorca por un coche mientras iba en bicicleta" [Scaloni, run over in Mallorca by a car while riding a bicycle]. Marca (in Spanish). Retrieved 9 April 2019.
  15. ↑ Deportes, Por Redacción (8 January 2024). "Lionel Scaloni ya tiene su calle en Pujato: el particular detalle que hizo furor entre los fanáticos de la Selección". infobae (in European Spanish). Retrieved 6 September 2025.
  16. ↑ De Luca, Francesco (12 December 2022). "Argentina in semifinale mondiale, il riscatto di Scaloni l'italiano" [Argentina in World Cup semi-finals, saved by Scaloni the Italian]. Il Mattino (in Italian). Retrieved 18 December 2022.
  17. ↑ Belotti, Marina (18 December 2022). "Lionel Scaloni, l'ex nerazzurro che si gioca la Coppa del Mondo" [Lionel Scaloni, former black-and-blue who plays for World Cup] (in Italian). Calcio Atalanta. Retrieved 18 December 2022.
  18. ↑ Hermida, Xosé (21 April 2003). "El indulto de Víctor" [Víctor's pardon]. El País (in Spanish). Retrieved 11 May 2016.
  19. ↑ Méndez, Carlos (3 February 2004). "Sólo me falta ser central y portero" ["I only have not played as stopper and goalkeeper"]. Diario AS (in Spanish). Retrieved 11 May 2016.
  20. ↑ Reinke, Mariana (27 July 2021). "Pujato, el pueblo rural del DT Lionel Scaloni con el récord de un camión cada diez personas" [Pujato, HC Lionel Scaloni's small town with the record of a truck for every ten people]. La Nación (in Spanish). Retrieved 31 January 2022.
  21. ↑ Grosso, Cristian (7 August 2018). "Lionel Scaloni: el perfil de un obsesivo del juego que nunca pierde el buen humor" [Lionel Scaloni: the profile of a game freak who is always in a good mood]. La Nación (in Spanish). Retrieved 26 September 2019.
  22. ↑ "West Ham capture defender Scaloni". BBC Sport. 1 February 2006. Retrieved 17 February 2015.
  23. ↑ "Liverpool 3–3 West Ham (aet)". BBC Sport. 13 May 2006. Retrieved 25 September 2019.
  24. ↑ Steinberg, Jacob (2010). "Whatever happened to West Ham's FA Cup final team of 2006?". Bleacher Report. Retrieved 26 September 2019.
  25. ↑ "Tristán and Scaloni released by Depor". UEFA. 5 September 2006. Retrieved 13 December 2022.
  26. ↑ "Racing take a chance on Scaloni". UEFA. 14 September 2006. Retrieved 13 December 2022.
  27. ↑ "Deportivo La Coruña 0–0 Racing Santander". ESPN FC. 3 December 2006. Retrieved 25 September 2012.
  28. ↑ "Racing Santander 0–0 Deportivo La Coruña". ESPN FC. 29 April 2007. Retrieved 25 September 2012.
  29. ↑ "Colpo Lazio, preso Scaloni (CorrieredelloSport.it)" [Lazio deal, Scaloni acquired (CorrieredelloSport.it)] (in Italian). Lazio.net. 30 June 2007. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 11 May 2016.
  30. ↑ "El Mallorca presenta a Scaloni" [Mallorca present Scaloni]. Marca (in Spanish). Spain. 26 January 2008. Retrieved 11 May 2016.
  31. ↑ "Scaloni dice que el único culpable de su expulsión en Getafe es él" [Scaloni says he is the only one to blame for his dismissal in Getafe]. Diario AS (in Spanish). 4 March 2008. Retrieved 11 May 2016.
  32. ↑ "Scaloni: "Me gustaría quedarme, pero no depende de mí"" [Scaloni: "I would like to stay, but it's not up to me"]. Marca (in Spanish). Spain. 30 April 2009. Retrieved 11 May 2016.
  33. ↑ Losco, Gianluca (29 January 2013). "Ufficiale: Atalanta, preso Scaloni dalla Lazio" [Official: Atalanta, Scaloni signed from Lazio] (in Italian). Tutto Mercato Web. Retrieved 11 May 2016.
  34. ↑ Casalino, Lorenzo (17 September 2013). "Atalanta, reintegrato Scaloni in rosa" [Atalanta, Scaloni reinstated in squad] (in Italian). Tutto Mercato Web. Retrieved 12 November 2013.
  35. ↑ Cristofanelli, Federico (28 July 2018). "Lionel Scaloni, el discípulo de Pekerman que soltó la mano de Sampaoli para dirigir al Sub 20" [Lionel Scaloni, Pekerman's disciple who let go of Sampaoli's hand to coach the Under 20s] (in Spanish). Infobae. Retrieved 16 December 2022.
  36. ↑ "Zanetti cree que su marginación del Mundial "no es justa"" [Zanetti thinks his World Cup outcast status "is not fair"]. El Mercurio (in Spanish). 16 May 2006. Retrieved 26 September 2019.
  37. ↑ "Argentina 2–1 Mexico (aet)". BBC Sport. 24 June 2006. Retrieved 18 November 2011.
  38. ↑ López, José María (11 October 2016). "Lionel Scaloni, nuevo ayudante de Sampaoli en el Sevilla" [Lionel Scaloni, new Sampaoli assistant at Sevilla]. Diario AS (in Spanish). Retrieved 11 October 2017.
  39. ↑ "Cuál es el cuerpo técnico de Jorge Sampaoli y qué tiene por delante con la selección" [Who is Jorge Sampaoli's coaching staff and what's ahead of them with the national team]. Clarín (in Spanish). 1 June 2017. Retrieved 11 October 2017.
  40. ↑ "Argentina appoint Scaloni, Aimar as caretaker coaches". The Independent. 4 August 2018. Retrieved 7 September 2018.
  41. ↑ Gómez, Cristian (29 November 2018). "Es oficial: Chiqui Tapia confirmó a Lionel Scaloni como técnico de la Selección" [It's official: Chiqui Tapia confirmed Lionel Scaloni as manager of the National team]. Clarín (in Spanish). Retrieved 13 February 2019.
  42. ↑ "Maradona, sin filtro: "Scaloni no puede dirigir ni el tráfico" - TyC Sports". www.tycsports.com. 30 September 2018. Retrieved 6 September 2024.
  43. ↑ "Scaloni happy as Argentina boss looks to future". OneFootball (in English). 19 June 2023. Retrieved 19 June 2023.
  44. ↑ reporters, AP sports (18 December 2022). "'Unqualified' Argentina coach answers critics with run to World Cup final". Stuff (in English). Retrieved 19 June 2023.
  45. ↑ "La designación de Scaloni es una ofensa a la Selección Nacional". infobae (in European Spanish). 21 November 2018. Retrieved 19 June 2023.
  46. ↑ "Argentina 2–1 Chile". BBC Sport. 6 July 2019. Retrieved 25 September 2019.
  47. ↑ Wilson, Jonathan (22 June 2019). "How has it come to this for Argentina?". Sports Illustrated (in American English). Retrieved 19 June 2023.
  48. ↑ "Scaloni extends his Argentine contract to end of 2022 World Cup qualifiers". Inside World Football (in British English). 31 July 2019. Retrieved 19 June 2023.
  49. ↑ Osborne, Chris (11 July 2021). "Lionel Messi wins first Copa America as Argentina beat Brazil in final". BBC Sport. Retrieved 11 July 2021.
  50. ↑ "Finalists for The Best FIFA Women's Coach and The Best FIFA Men's Coach announced". FIFA. 6 January 2022. Retrieved 2 February 2022.
  51. ↑ Dawkes, Phil (1 June 2022). "Italy 0–3 Argentina: Messi and Di Maria shine in impressive Finalissima win". BBC Sport. Retrieved 2 June 2022.
  52. ↑ Cons, Roddy (18 November 2022). "When could Argentina break the world record unbeaten streak at the 2022 World Cup?". Diario AS (in English). Retrieved 8 January 2023.
  53. ↑ Dawkes, Phil (22 November 2022). "World Cup 2022: Saudi Arabia beat Argentina 2–1 in Group C opener". BBC Sport. Retrieved 24 November 2022.
  54. ↑ Phillips, Mitch (22 November 2022). "Saudi Arabia win is statistically biggest World Cup shock, say Gracenote". Reuters. Retrieved 24 November 2022.
  55. ↑ "'Another World Cup begins now,' warns Messi after Poland victory". Buenos Aires Times. 30 November 2022. Retrieved 13 December 2022.
  56. ↑ "Lionel Scaloni defends his Argentina players who goaded Dutch opponents". The Guardian. 12 December 2022. Retrieved 12 December 2022.
  57. ↑ "Argentina v Croatia | Semi-finals | FIFA World Cup Qatar 2022™ | Highlights". FIFA. 13 December 2022. Retrieved 14 December 2022.
  58. ↑ Murray, Scott (18 December 2022). "Argentina beat France on penalties after thrilling World Cup final – live reaction". The Guardian. Retrieved 18 December 2022.
  59. ↑ "World Cup 2022: Lionel Scaloni, a cold-blooded coach for red-hot Argentina". Le Monde.fr (in English). 9 December 2022. Retrieved 19 June 2023.
  60. ↑ Mothoagae, Keba (20 December 2022). "Records tumble in numbers at the amazing Qatar FIFA World Cup". SportsBrief. Archived from the original on 31 May 2023. Retrieved 24 December 2022.
  61. ↑ "Argentina coach Scaloni: The other Lionel". The Times of India. 20 December 2022. ISSN 0971-8257. Retrieved 29 August 2023.
  62. ↑ "Argentina manager Lionel Scaloni signs new deal until 2026". Reuters. 27 February 2023. Retrieved 4 February 2025.
  63. ↑ "Scaloni hails Argentina for 'Triple Crown' triumph". beIN SPORTS. 15 July 2024.
  64. ↑ "Argentina defeats Colombia to Become The Champion of CONMEBOL Copa América 2024™". Copa América. 15 July 2024. Retrieved 15 July 2024.
  65. ↑ "Recuperación de Paredes, gran asistencia de Lo Celso y definición de Lautaro Martínez: el gol de Argentina que valió el bicampeonato de América". infobae (in European Spanish). 15 July 2024. Retrieved 6 September 2024.
  66. ↑ "Messi headlines star-studded Argentina squad". FIFA. 28 May 2026.
  67. ↑ "Lionel Messi scores again to seal perfect group stage for Argentina". ESPN. 28 June 2026.
  68. ↑ "World Cup 2026: Argentina 3-2 Cape Verde - Reigning champions avoid biggest upset in tournament history after extra-time winner". Sky Sports. 4 July 2026.
  69. ↑ "Argentina sink Switzerland to set up England semi". FIFA. 12 July 2026.
  70. ↑ "England hearts broken after Argentina's dramatic late double books World Cup final spot". The Guardian. 15 July 2026.
  71. ↑ "Torres puts Spain on top of the world". FIFA. 19 July 2026.
  72. ↑ Reinke, Mariana (27 July 2021). "Pujato, el pueblo rural del DT Lionel Scaloni con el récord de un camión cada diez personas" [Pujato, HC Lionel Scaloni's small town with the record of a truck for every ten people]. La Nación (in Spanish). Retrieved 31 January 2022.
  73. ↑ "Scaloni honoured with Best FIFA Men's Coach award". FIFA.com. Fédération Internationale de Football Association. 27 February 2023. Retrieved 27 February 2023.
  74. ↑ "Pedro, do Flamengo, é eleito o Rei da América de 2022; veja o Top-10 e lista completa de premiados". 90min (in Brazilian Portuguese). 15 March 2023. Archived from the original on 6 April 2023. Retrieved 7 September 2023.
  75. ↑ "Panchina d'Oro: Pioli wins best Serie a coach, special award for Scaloni – all the winners - Football Italia". 20 February 2023.
  76. ↑ "Lionel Scaloni – Coach Career Award 2023". Retrieved 9 December 2025.
  77. ↑ "Argentina: Matches". Soccerway. Retrieved 9 April 2019.
  78. ↑ لیونل اسکالونی در وبگاه National-Football-Teams.com

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • لیونل سکالونی در فیفا (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در FootballDatabase.eu (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در لکیپ (فرانسوی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در National-Football-Teams.com (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در Soccerbase.com (player) (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در ساکِروِی (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در Goalzz.com (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در PlaymakerStats.com (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در ترنسفرمارکت (بازیکن) (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • لیونل سکالونی در ترنسفرمارکت (مربی) (انگلیسی)ویرایش در ویکی‌داده
  • «Lionel Scaloni». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=لیونل_اسکالونی&oldid=44314439»