محمد بهارلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

محمد بهارلو (زاده ۱۳۳۴ در آبادان) نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی است. وی نخستین داستان خود را در سال ۱۳۵۲ با عنوان گاومیش نوشت. او مدت‌ها با نشریاتی نظیر آدینه، دنیای سخن و چیستا همکاری داشت. او سال‌ها مدرس کارگاه داستان‌نویسی بوده است و در مراکز و نهادهای فرهنگی از جمله خانۀ هنرمندان ایران و مؤسسۀ پرسش، جلسات آموزشی برگزار می‌کرده است. مقالات بسیاری از بهارلو در زمینۀ داستان‌نویسی و فرهنگ عامیانه و قصه‌های هزارویک شب منتشر شده‌است.

کتاب‌شناسی

رمان‌ها

  • سال‌های عقرب (۱۳۶۹) رمان، انتشارات نگاه
  • بختک بومی (۱۳۶۹) رمان
  • عشق‌کشی (۱۳۷۸) برگزیدۀ ده رمان سال ۷۸
  • بانوی لیل (۱۳۸۰) رمان
  • عروس نیل (۱۳۸۶) رمان، انتشارات آگه

مجموعه داستان‌ها

  • باد در بادبان (۱۳۷۰) مجموعه داستان
  • حکایت آن که با آب رفت (۱۳۷۹) مجموعه داستان
  • شهرزاد قصه بگو (۱۳۸۴) مجموعه داستان

سایر آثار

  • کلیدر سرگذشت نسل تمام شده (۱۳۶۸)
  • داستان کوتاه ایران (۱۳۷۲) انتخاب و نقد و بررسی
  • نامه‌های صادق هدایت (۱۳۷۴) با مقدمه و حواشی / چاپ نو این کتاب با بیست و پنج نامۀ منتشر نشده از سوی نشر گوته، حافظ در سال ۲۰۱۹ روانۀ بازار شده‌است.
  • بزرگ علوی، نویسندۀ سانتی مانتال یا روشن اندیش (۱۳۹۱)

پیوند به بیرون

منابع