زاویه انحراف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زاویه انحراف به رنگ سبز و دیگر عناصر مداری

زاویه ٔ انحراف (به انگلیسی: Inclination) هر محل زاویه‌ای است که بین سطح نصف‌النهار مغناطیسی و سطح نصف‌النهار جغرافیایی آن محل موجود است. مقدار زاویه ٔ انحراف بستگی با محل آزمایش دارد. با آزمایش‌های متعدد مقدار این زاویه را در نقاط مختلف کره ٔ زمین تعیین کرده و برای هر منطقه نقشه‌هایی تهیه دیده‌اند که از روی آنها به آسانی می‌توان زاویه ٔ انحراف را در هر محل تعیین نمود.

در یک محل مقدار زاویه ٔ انحراف برحسب زمان اندکی تغییر می‌کند و اندازهٔ آن در نقاط مختلف زمین متفاوت است.

مثال[ویرایش]

چنانچه به کمک عقربهٔ مغناطیسی به طرف قطب شمال یا جنوب برویم، به قطب شمال و جنوب واقعی کرهٔ زمین نمی‌رسیم. علت این است که قطب شمال و جنوب جغرافیایی و مغناطیسی کرهٔ زمین، با هم یکی نیست؛ یعنی اینکه قطب شمال مغناطیسی زمین، درست روی قطب شمال جغرافیایی زمین قرار ندارد و اگر دو قطب جغرافیایی و مغناطیسی زمین را توسط خطی فرضی به به نام محور به هم وصل کنیم، بین دو محور مغناطیسی و محور جغرافیایی زمین، زاویه‌ای ساخته می‌شود که به آن، زاویهٔ انحراف گویند.

کاربرد[ویرایش]

زاویه انحراف در جهت یابی هواپیماها و کشتی ها بسیار مهم است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

میل (ستاره‌شناسی)

منابع[ویرایش]

انحراف، لغت‌نامه دهخدا

زاویه انحراف، شبکه ملی مدارس