رژیم (تغذیه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رژیم (انگلیسی: Dieting) به نوعی خوردنِ حساب‌شده و تحت‌کنترل گفته می‌شود تا بتوان وزن بدن را کم، زیاد یا در وضعیت فعلی حفظ کرد. به عبارت دیگر، کنترل یا محدودیت آگاهانه و ارادی تغذیه را رژیم می‌گویند. محدودکردن غذا در ترکیب با فعالیت بدنی اغلب برای افرادی در نظر گرفته می‌شود که اضافه وزن دارند یا چاق هستند. برخی دیگر، رژیم‌های خاصی به منظور چاق‌شدن و افزودن وزن اتخاذ می‌کنند. (معمولاً از طریق افزودن حجم عضلانی). گاهی نیز رژیم، به منظور ثابت‌نگه‌داشتن وزن بدن و بهبود سلامتی اِعمال می‌شود. به‌طور مشخص، رژیم گرفتن می‌توان به‌منظور جلوگیری از بروز دیابت یا درمان آن انجام شود.

رژیم‌هایی که به منظور کاهش وزن گرفته می‌شوند، خودشان به چند زیرگروه «رژیم کم چربی»، «رژیم کم قند»، «رژیم کم‌کالری» و « «رژیم بسیار کم‌کالری» (VLCD) تقسیم می‌شوند که اخیراً «رژیم منعطف»[۱] هم به آنها افزوده شده‌است. در یک فرا پژوهش که بر روی ۶ آزمایش تصادفی کنترل‌شده صورت پذیرفت، نشان داد که هیچ تفاوتی ما بین رژیم‌های «کم چربی»، «کم قند» و «کم‌کالری» برای کاهش وزن ۲ تا ۴ کیلوگرمی ظرف ۱۲ تا ۱۸ ماه وجود ندارد.[۱] ظرف ۲ سال، تمامی تمامی رژیم‌های کم‌کالری، فارغ از نوع غذاهای بکار رفته در آنها، باعث کاهش وزن یکسانی شدند.[۲] در مجموع، مؤثرترین نوع رژیم، رژیمی است که کالری مصرفی را کم کند.[۳]

در پژوهشی که در مجلهٔ «اِمریکن سایکالوجیست» منتشر شد، محققان ثابت کردند که رژیم‌های کوتاه‌مدت که «محدودیت شدید دریافت کالری» داشتند، «در اکثریت دریافت‌کنندگان‌شان منجر به بهبود وزن و سلامت پایدار نشد.»[۴] مطالعات دیگری هم نشان داده‌اند که برخی افراد قادرند کاهش‌وزن‌شان را بدنبال رژیم حفظ کنند.[۵]

کاهش وزنی که از طریق رژیم‌گرفتن باشد، اگرچه در افرادی که از لحاظ پژشکی در طبقه‌بندی بیماران جای می‌گیرند، مفید است، اما در افرادی که سالم هستند، بالعکس، موجب افزایش مرگ‌ومیر می‌شود.[۶][۷][۸] نخستین رژیم تغذیه‌ای مشهور، «بنتینگ» نام داشت که نامش را از «ویلیام بنتینگ» (مقاطعه‌کار کفن‌ودفن اهل انگلستان) می‌گرفت. او در یک جزوهٔ چاپی تحت عنوانِ «عریضه‌ای دربارهٔ فربهی، خطاب به آحاد مردم» در سال ۱۸۶۳ میلادی، جزئیات یک رژیم تغذیه‌ای کم قند-کم‌کالری خاص را شرح داد که باعث کاهش وزن چشمگیری در خودش شده بود.[۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Strychar I (January 2006). "Diet in the management of weight loss". CMAJ 174 (1): 56–63. PMC 1319349. PMID 16389240. doi:10.1503/cmaj.045037. 
  2. "Comparison of Weight-Loss Diets with Different Compositions of Fat, Protein, and Carbohydrates". N. Engl. J. Med. 360 (9): 859–73. February 2009. PMC 2763382. PMID 19246357. doi:10.1056/NEJMoa0804748.  Unknown parameter |vauthors= ignored (help)
  3. Guth, Eve (3 September 2014). "Healthy Weight Loss". JAMA 312 (9): 974. PMID 25182116. doi:10.1001/jama.2014.10929. Retrieved 29 November 2014. 
  4. Mann, T; Tomiyama, AJ; Westling, E; Lew, AM; Samuels, B; Chatman, J (April 2007). "Medicare's search for effective obesity treatments: diets are not the answer.". The American Psychologist 62 (3): 220–33. PMID 17469900. doi:10.1037/0003-066x.62.3.220. In sum, there is little support for the notion that diets ["severely restricting one’s calorie intake"] lead to lasting weight loss or health benefits. 
  5. Anderson, James; Elizabeth C Konz; Robert C Frederich; Constance L Wood (November 2001). "Long-term weight-loss maintenance: a meta-analysis of US studies". The American Journal of Clinical Nutrition 74 (5): 579–584. PMID 11684524. Retrieved 22 December 2013. 
  6. Bacon L, Aphramor L.; Aphramor (2011). "Weight science: evaluating the evidence for a paradigm shift". Nutr J 10: 9. PMC 3041737. PMID 21261939. doi:10.1186/1475-2891-10-9. 
  7. Harrington M, Gibson S, Cottrell RC; Gibson; Cottrell (2009). "A review and meta-analysis of the effect of weight loss on all-cause mortality risk". Nutr Res Rev. 22 (1): 93–108. PMID 19555520. doi:10.1017/S0954422409990035. 
  8. Kendall Powell (31 May 2007). "The Two Faces of Fat". Nature 447 (7144): 525–7. PMID 17538594. doi:10.1038/447525a. 
  9. Jennifer Petrelli; Kathleen Y. Wolin (2009). Obesity (Biographies of Disease). Westport, Conn: Greenwood. p. 11. ISBN 0-313-35275-5. 

پیوند به بیرون[ویرایش]