جنبش پذیرش چاقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دو پیکره در محوطهٔ موزهٔ هنر-سوئد

جنبش پذیرش چاقی (انگلیسی: Fat acceptance movement) که با نام‌هایی مانند پذیرش سایز، برابری طلبی چاقی و چاق گرایی نیز شناخته می‌شود، یک جنبش اجتماعی است که به دنبال کم کردن گرایش ضد چاقی در نگرش مردم جامعه است. این جنبش از دههٔ ۶۰ میلادی آغاز شد و هدفش مبارزه برای بدست آوردن حقوق اجتماعی و قانونی متساوی با دیگر افراد جامعه برای اشخاص چاق بود.

موضوعات کمپین‌ها[ویرایش]

بحث جنبش قبول چاقی این است که افراد چاق در جامعه بیشتر مورد تنفر و تبعیض قرار می‌گیرند و به‌طور مشخصتر زنان چاق بیشتر از مردان چاق در زیر بار فشار اجتماعی هستند. این جنبش بیان می‌دارد که در قوانین اجتماعی و به صورت معمول ترس از چاقی دربین این رفتارها وجود دارد. به خصوص در رسانه‌های بزرگ که افراد چاق بیشتر مورد تمسخر و تاسف قرار می‌گیرند. این تبعیضات موجب کمبود دسترسی به خدمات شهروندی (مثل نبود لباس سایز بزرگ) و حتی شغلی می‌شود. اعضای این جنبش نگرش‌های منفی اجتماعی را بعنوان چیزی مداوم و بر اساس این فرضیه که چاقی در شخصیت افراد تأثیر بدی می‌گذارد، درک کرده‌اند. حال فعالان جنبش چاقی در تلاش برای تغییر نگرش‌های اجتماعی، فردی و درمانی نسبت به افراد چاق هستند. تلاش بیشتر سازمان‌های قبول چاقی معطوف به آموزش‌های جمعی در مورد افسانه‌های مربوط افراد چاق است.

تبعیضات[ویرایش]

افراد چاق در طول زندگی خود تبعیضات بسیار زیادی رو بخاطر وزن خود متحمل می‌شوند. حال این تبعیضات مربوط به حوزهٔ سلامت، یافتن شغل، آموزش، روابط فردی و بین فردی و در رسانه‌ها است. این تبعیضات فرد را از هردو جنبهٔ سلامت فیزیکی و روحی و روانی تحت تأثیر قرار می‌دهد.

سلامت[ویرایش]

فعالان این حوزه بر این باورند که روندهای ضد چاقی و رژیم‌های خشن باعث بروز مشکلات عدیدهٔ روحی و فیزیکی بین افراد چاق شده‌است. همچنین طبق تحقیقات نشان داده شده که فرهنگ‌های نوین که تأکید بسیاری برای کاهش وزن دارند پایه ای بر اساس تحقیقات علمی ندارند اما ب به نظر می‌رسد که از علم به عنوان وسیله ای برای کنترل انحراف افرادی که در تلاش برای کنار آمدن با این وضعیت به اصطلاح ناخوشایند هستند استفاده می‌کنند.

منتقدان رژیم از بیشترین میزان شکست از تلاش‌های مداوم برای کاهش وزن، خطر نوسانات وزن و جراحی‌های کم کردن وزن می‌گویند. آنها معتقدند که موضوعات مربوط به حوزهٔ سلامت در مورد چاقی و افراد چاق بیش از حد بزرگنمایی شده یا نادرست است؛ و همچنین از موضوع سلامتی بعنوان پوششی برای تعصبات فرهنگی و زیبایی شناسی استفاده می‌شود. طرفداران جنبش چاقی حامی اینکه همهٔ افراد در هر سایز و شکلی می‌توانند برای تناسب اندام و سلامت جسمی تلاش کنند هستند و معتقدند سلامتی موضوعی مجزا از وزن افراد است. باتوجه به این رویکرد روانشناسانی که از روش‌های درمانی برای افراد چاق ناراضی بودند جنبش سلامتی در هر سایزی را به راه انداختند. این جنبش نیز به نوبهٔ خود شامل پنج هدف زیر می‌باشد:

  1. افزایش سلامتی
  2. سایز و قبول خود
  3. لذت خود غذا خوردن (غذای خوب خوردن)
  4. لذت در حرکت بودند
  5. پایان دادن به تعصبات وزنی

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]