رضا رضایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رضا رضایی یکی از رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران بود که در ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ به دست ساواک کشته شد.

او عضو کمیته مرکزی مجاهدین و از اولین کسانی بود که پس از بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران در سال ۱۳۴۴، همراه با برادر بزرگترش احمد رضایی، به سازمان پیوست. رضا رضایی طراح آرم سازمان مجاهدین خلق ایران است .[۱].

دستگیری و فرار از زندان[ویرایش]

رضا رضایی، در جریان ضربه شهریور سال ۱۳۵۰ و لو رفتن سازمان مجاهدین خلق، به همراه تعداد زیادی از دیگر کادرهای سازمان دستگیر شد. در زندان ضمن تماس با سایر اعضای مرکزیت و مسئولان سازمان، اطلاعات و تجربه‌های آنان در زمینه‌های بازجویی و تاکتیکهای ساواک و نیز اخبار و اطلاعات مربوط به سازمان را جمع‌آوری نمود. آن‌گاه طرح فرار او از زندان ساواک که توسط سازمان تنظیم شده بود، به‌اجرا درآمد و او با دست پر از تجربه‌های مبارزاتی، به جمع معدود مسئولان مجاهدی که بیرون زندان بودند، پیوست. از آن پس با توجه به ضربه سال ۱۳۵۰ و مشکلاتی که سازمان با آن مواجه بود، رضا رضایی نقش رهبری‌کننده‌ای را ایفا کرد و به بازسازی سازمان و تشکیلات بیرون زندان پرداخت.

مرگ[ویرایش]

سرانجام در نیمه شب ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ در محل استقرار خود در خانه‌ای در خیابان غیاثی (جنوب‌شرقی تهران) توسط ساواک مورد حمله قرار گرفت، از طبقه دوم ساختمان به پایین پرید و با این‌که پایش شکسته بود، برای شکستن حلقه محاصره، با ساواک درگیر و سرانجام کشته شد. عصر همان روز، روزنامه‌ها این خبر را در صفحه نخست خود بازتاب دادند.

منابع[ویرایش]

  1. «ایران - سازمان من : تشریح آرم سازمان مجاهدین خلق ایران». وبلاگ مسعود رجوی، ۳ شهریور ۱۳۹۴. بازبینی‌شده در ۲۲ اکتبر۲۰۱۵.