پرش به محتوا

رافائل لیائو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
رافائل لیائو
لیائو با پرتغال در سال ۲۰۲۳
اطلاعات شخصی
نام کامل رافائل الکساندر دا کونسیسائو لیائو[۱]
زادروز ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹ ‏(۲۷ سال)
زادگاه پرتغال آلمادا، پرتغال
قد ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست مهاجم
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی باشگاه فوتبال گالاتاسرای
شمارهٔ پیراهن ۱۰
باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۶–۲۰۰۷ آمورا
۲۰۰۷–۲۰۰۸ Foot 21
۲۰۰۸–۲۰۱۷ اسپورتینگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۲۰۱۷ اسپورتینگ بی ۱۲ (۷)
۲۰۱۷–۲۰۱۸ اسپورتینگ ۳ (۱)
۲۰۱۸–۲۰۱۹ لیل ۲۴ (۸)
۲۰۱۹– [[باشگاه فوتبال آ.ث. میلان ۱۵۴ (۴۲)
تیم ملی‡
۲۰۱۵ زیر ۱۶ سال پرتغال ۱۰ (۲)
۲۰۱۶–۲۰۱۷ زیر ۱۹ سال پرتغال ۱۷ (۵)
۲۰۱۷–۲۰۱۹ زیر ۲۰ سال پرتغال ۸ (۲)
۲۰۱۷–۲۰۲۱ زیر ۲۱ سال پرتغال ۱۵ (۱)
۲۰۲۱– پرتغال ۲۳ (۳)
افتخارات
فوتبال مردان
به نمایندگی از  پرتغال
UEFA European Under-19 Championship
نایب‌قهرمانجام ملت‌های اروپا فوتبال زیر ۱۹ سال ۲۰۱۷
UEFA European U17 Championship
برنده2016 Azerbaijan
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ مارس ۲۰۲۴.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳

رافائل الکساندر دا کنسیسائو لیائو (پرتغالی: Rafael Alexandre da Conceição Leão, زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست وینگر چپ و مهاجم برای باشگاه آ.ث. میلاندر سری آ و همچنین تیم ملی پرتغال بازی می‌کند. او به‌دلیل توانایی در دریبل‌زنی و سرعت بالا شناخته می‌شود.[۲][۳][۴]

لیائو محصول آکادمی اسپورتینگ است و نخستین بازی حرفه‌ای خود را در سال ۲۰۱۸ برای تیم اصلی این باشگاه انجام داد و موفق به کسب عنوان قهرمانی تاسا دا لیگا در فصل ۱۸–۲۰۱۷ شد. او در همان سال قرارداد خود را به‌صورت یک‌طرفه فسخ کرد, تصمیمی که پس از حادثه حمله گروهی از هواداران افراطی به بازیکنان و کادر فنی در محل تمرینی باشگاه رخ داد.[۲][۳][۴]

پس از جدایی از اسپورتینگ، لیائو در سال ۲۰۱۸ به‌صورت آزاد به لیل فرانسه پیوست. در سال ۲۰۱۹، او با مبلغی در حدود ۳۵ میلیون یورو به آ.ث. میلانمنتقل شد. لیائو در فصل ۲۲–۲۰۲۱ همراه این تیم قهرمان سری آ شد و عنوان بهترین بازیکن فصل سری آ را به دست آورد. او همچنین در فصل ۲۵–۲۰۲۴ قهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا شد.

در سطح ملی، لیائو در رده‌های پایه تیم ملی پرتغال حضور داشت و عضو تیم زیر ۱۷ سال پرتغال بود که قهرمان قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا ۲۰۱۶ شد. او نخستین بازی ملی خود را در سال ۲۰۲۱ برای تیم بزرگسالان انجام داد و در ترکیب پرتغال در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ و یورو ۲۰۲۴ حضور داشت. لیائو در سال ۲۰۲۵ همراه تیم ملی پرتغال قهرمان لیگ ملت‌های اروپا شد.[۲][۳][۴]

اوایل زندگی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رافائل لیائو در ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹ در آلمادا، پرتغال، شهری واقع در منطقه کلان‌شهری لیسبون به دنیا آمد. او فرزند پدری آنگولایی و مادری اهل سائوتومه و پرنسیپ است که در سرزمین اصلی پرتغال با یکدیگر آشنا شدند.[۵][۶]

لیائو در منطقه آمورا بزرگ شد و سه خواهر و برادر دارد. نام خانوادگی پدری او در زبان پرتغالی به معنای شیر است.[۷]

عملکرد باشگاهی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اسپورتینگ

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رافائل لیائو در اسپورتینگ در سال ۲۰۱۸

رافائل لیائو در ۱۰ سالگی پس از مدتی حضور در باشگاه‌های آمورا و فوت ۲۱ به آکادمی اسپورتینگ پیوست.[۸][۹][۱۰] اسپورتینگ او را در ۲۱ مه ۲۰۱۷، در حالی که هنوز در رده‌های پایه قرار داشت، نخستین بازی خود را برای تیم دوم اسپورتینگ انجام داد و در دیدار خارج از خانه مقابل براگا که با تساوی ۱–۱ پایان یافت، به‌ عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و موفق به گلزنی شد.[۱۱] لیائو با هدایت خوزه ژسوس در ۱۱ فوریه ۲۰۱۸ نخستین حضور خود را در پریمیرا لیگا برای تیم اصلی اسپورتینگ تجربه کرد و در دیدار خانگی مقابل فیرنسه که با پیروزی ۲–۰ همراه بود، جایگزین برایان رویز شد و در ۲۱ دقیقه پایانی بازی به میدان رفت.[۱۲][۱۳]

در ۲ مارس ۲۰۱۸، او در دیدار مقابل پورتو به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و دقایقی بعد گل تساوی تیمش را به ثمر رساند، هرچند این دیدار در نهایت با شکست ۲–۱ اسپورتینگ به پایان رسید.[۱۴] با این گل، لیائو به جوان‌ترین گلزن تاریخ باشگاه اسپورتینگ در برابر پورتو تبدیل شد.[۱۵]

در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸، لیائو قرارداد خود را به‌صورت یک‌طرفه با اسپورتینگ فسخ کرد. او این تصمیم را در واکنش به حمله گروهی از هواداران به بازیکنان و اعضای کادر فنی باشگاه در مرکز تمرینی آلکوشته در مه ۲۰۱۸ عنوان کرد,[۱۶][۱۷] حمله‌ای که طی آن حدود ۵۰ نفر از هواداران به بازیکنان و کارکنان باشگاه یورش بردند.[۱۸][۱۹]

لیل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
لئائو در ۲۰۱۸ بعد از پیوستن به لیل فرانسه

رافائل لیائو در ۸ اوت ۲۰۱۸ با قراردادی پنج‌ساله و به‌صورت انتقال آزاد به لیل فرانسه پیوست. پس از این انتقال، اسپورتینگ با این جا به‌ جایی مخالفت کرد و آن را غیر قابل‌قبول دانست و شکایتی را به فیفا ارائه داد.[۲۰][۲۱]

در اوایل سپتامبر ۲۰۱۸، به‌دلیل عدم تأیید ثبت قرارداد لیائو از سوی لیگ فوتبال حرفه‌ای فرانسه و محدودیت‌های اعمال‌شده توسط نهاد نظارتی مالی فوتبال فرانسه به‌دنبال مشکلات مالی باشگاه لیل، وضعیت او با ابهام مواجه شد و حتی تمایل به فسخ قرارداد خود پیدا کرد.[۲۲][۲۳] با این حال، پس از پیگیری‌های نماینده او، لیائو در باشگاه ماندنی شد و در ادامه، قرارداد او پس از بررسی‌های نهاد نظارتی مالی فوتبال فرانسه تأیید و ثبت شد.[۲۴]

لیائو در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸ نخستین بازی رسمی خود را برای لیل انجام داد و در دقیقه ۷۸ دیدار مقابل المپیک مارسی به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد, دیداری که با پیروزی ۳–۰ لیل به پایان رسید. او در دومین بازی خود نخستین گلش را در لیگ ۱ فرانسه مقابل کان به ثمر رساند و در پیروزی ۱–۰ تیمش نقش داشت.[۲۵] در ۱ فوریه ۲۰۱۹، لیائو در دیدار مقابل نیس ششمین گل فصل خود را به ثمر رساند و نخستین پاس گل خود را برای نیکولاس پپه ثبت کرد, دیداری که با پیروزی ۴–۰ لیل همراه بود.[۲۶] او در مجموع فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸، در ۲۶ بازی رسمی ۸ گل به ثمر رساند و عمدتاً تحت هدایت کریستوف گالتیه در پست مهاجم به کار گرفته شد. لیائو در این فصل با بازیکنانی مانند ژوزه فونته، ادگار یِه و ژکا هم‌ بازی بود و در نهایت به همراه لیل فصل را با عنوان نایب‌قهرمانی لیگ ۱ فرانسه به پایان رساند.

آ.ث میلان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

۲۰۱۹–۲۰۲۱: سازگاری با فوتبال ایتالیا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رافائل لیائو در ۱ اوت ۲۰۱۹ با قراردادی پنج‌ساله و مبلغ ۳۵ میلیون یورو به همراه بند فروش ۲۰ درصدی به آ.ث. میلان پیوست.[۲۷][۲۸] او نخستین بازی خود در سری آ را در ۲۵ اوت انجام داد و در دیدار مقابل اودینزه به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۷۵ وارد زمین شد, دیداری که با شکست ۱–۰ خارج از خانه آ.ث. میلان به پایان رسید.[۲۹]

لیائو نخستین گل خود برای آ.ث. میلان را در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹ در دیدار خانگی مقابل فیورنتینا به ثمر رساند, گلی که در شکست ۳–۱ تیمش به‌عنوان گل دیرهنگام ثبت شد.[۳۰] در ۱۹ مارس ۲۰۲۰، دادگاه حکمیت ورزش او را به پرداخت ۱۶٫۵ میلیون یورو به اسپورتینگ به‌دلیل نقض یک‌ طرفه قرارداد محکوم کرد.[۳۱] در ۷ ژوئیه ۲۰۲۰، لیائو در دیدار مقابل یوونتوس گلزنی کرد و در بازگشت آ.ث. میلان از شکست ۲–۰ نقش داشت و این تیم در نهایت ۴–۲ پیروز شد. او در پایان فصل ۶ گل در ۳۱ بازی لیگ به ثمر رساند و به قرار گرفتن آ.ث. میلان در رتبه ششم و ثبت ۱۰ بازی بدون شکست کمک کرد.[۳۲]

در آغاز فصل بعد، در ۴ اکتبر ۲۰۲۰، لیائو در دیدار خانگی مقابل اسپتزیا دو گل به ثمر رساند. در ۲۹ اکتبر، نخستین گل اروپایی خود را در پیروزی ۳–۰ مقابل اسپارتا پراگ در لیگ اروپا ثبت کرد.[۳۳] در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۰، او تنها پس از ۶ ثانیه مقابل ساسولو گلزنی کرد و سریع‌ترین گل تاریخ سری آ و یکی از سریع‌ترین گل‌های تاریخ پنج لیگ معتبر اروپایی را به نام خود ثبت کرد, دیداری که در نهایت با پیروزی ۲–۱ آ.ث. میلان به پایان رسید.[۳۴] در ۳ ژانویه ۲۰۲۱، لیائو در دیدار مقابل بنه‌ونتو گل دوم تیمش را به ثمر رساند و در پی پیروزی ۲–۰ خارج از خانه، به دومین بازیکن جوان خارجی تاریخ آ.ث. میلان تبدیل شد که بیش از ۱۰ گل در سری آ به ثمر رسانده است, پس از الکساندر پاتو.[۳۵]

فصل ۲۲–۲۰۲۱: قهرمانی در سری آ و جایگاه ستاره‌ای

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رافائل لیائو در میلان سال ۲۰۲۱-۲۲

رافائل لیائو فصل ۲۲–۲۰۲۱ را با گلزنی در ۲۹ اوت ۲۰۲۱ آغاز کرد, جایی که در پیروزی ۴–۱ خانگی مقابل کالیاری در ورزشگاه سن سیرو از پشت محوطه جریمه گلزنی کرد.[۳۶] در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۱، او نخستین بازی خود در لیگ قهرمانان اروپا را تجربه کرد و در شکست ۳–۲ خارج از خانه مقابل لیورپول پاس گل داد.[۳۷] در ۲۸ سپتامبر، نخستین گل خود در این رقابت‌ها را در شکست ۲–۱ خانگی برابر اتلتیکو مادرید به ثمر رساند.[۳۸] در ۹ فوریه ۲۰۲۲، لیائو در دیدار مقابل لاتزیو گل اول را به ثمر رساند و گل دوم را نیز پاس داد.[۳۹] او در مجموع این فصل در ۱۴ گل نقش مستقیم داشت و بهترین عملکرد آماری خود را در لیگ‌های معتبر اروپایی ثبت کرد.[۴۰]

چهار روز بعد، در صدمین بازی خود برای میلان، تنها گل پیروزی ۱–۰ مقابل سمپدوریا را به ثمر رساند و به صدر جدول سری آ کمک کرد.[۴۱][۴۲] در ۲۵ فوریه، او در دیدار مقابل اودینزه گلزنی کرد و به نخستین بازیکن تاریخ آ.ث. میلان پس از آندری شوچنکو تبدیل شد که در تمامی روزهای هفته در سری آ گل زده است.[۴۳][۴۴] در ۱ مه ۲۰۲۲، لیائو تک‌گل پیروزی ۱–۰ مقابل فیورنتینا را به ثمر رساند و به جوان‌ترین بازیکن پرتغالی تبدیل شد که در یک فصل سری آ حداقل ۱۰ گل زده است.[۴۵] یک هفته بعد، او با دو پاس گل به ساندرو تونالی در پیروزی ۳–۱ مقابل هلاس ورونا نقش مهمی در صدرنشینی آ.ث. میلان ایفا کرد.[۴۶][۴۷]

در ۲۲ مه ۲۰۲۲، لیائو برای نخستین بار در دوران حرفه‌ای خود سه پاس گل در یک مسابقه ثبت کرد, دیداری که با پیروزی ۳–۰ مقابل ساسولو همراه بود و قهرمانی سری آ پس از ۱۱ سال را برای آ.ث. میلان قطعی کرد.[۴۸] در پایان فصل، او عنوان بهترین بازیکن فصل سری آ را کسب کرد و با ۱۱ گل و ۱۰ پاس گل به کار خود پایان داد.[۴۹] لیائو همچنین با ۱۸۶ دریبل موفق، یکی از برترین دریبل‌زن‌های لیگ بود و در میان بازیکنان اروپایی پس از وینیسیوس جونیور و آلن سن ماکسیمین در رتبه سوم قرار گرفت.[۵۰][۵۱]

فصل ۲۳–۲۰۲۲: نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان و تمدید قرارداد

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رافائل لیائو در میلان سال ۲۰۲۲

رافائل لیائو فصل ۲۳–۲۰۲۲ را با گلزنی و ثبت یک پاس گل در پیروزی ۲–۰ خانگی مقابل بولونیا در ۲۷ اوت ۲۰۲۲ آغاز کرد.[۵۲] در ۳ سپتامبر ۲۰۲۲، او در صدمین بازی خود در سری آ در دیدار مقابل اینتر در دربی دلا مادونینا دو گل به ثمر رساند و یک پاس گل به اولیویه ژیرو داد. این دیدار با پیروزی ۳–۲ آ.ث. میلان به پایان رسید و گل دوم او به‌عنوان بهترین گل ماه سری آ در سپتامبر انتخاب شد.[۵۳]

در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲، لیائو برای نخستین بار در دوران باشگاهی خود از زمین اخراج شد. او پس از دریافت کارت زرد دوم به دلیل خطای خشن در دیدار مقابل سمپدوریا از زمین بازی اخراج شد, خطایی که در جریان تلاش برای اجرای ضربه برگردان و برخورد پا با سر بازیکن حریف رخ داد.[۵۴] در اکتبر ۲۰۲۲، لیائو در میان ۳۰ نامزد نهایی توپ طلا قرار گرفت و در نهایت در رتبه چهاردهم ایستاد و بالاترین رتبه را در میان بازیکنان پرتغالی به دست آورد. همچنین در همان ماه به‌عنوان بهترین بازیکن ماه سری آ انتخاب شد.[۵۵]

در ۲ آوریل ۲۰۲۳، رافائل لیائو در پیروزی ۴–۰ خارج از خانه مقابل ناپولی دو گل به ثمر رساند. این شکست، سنگین‌ترین شکست ناپولی از زمان باخت ۵–۱ مقابل آتالانتا در فصل ۰۸–۲۰۰۷ محسوب می‌شد.[۵۶][۵۷] در ۱۸ آوریل ۲۰۲۳، لیائو در دیدار برگشت مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل ناپولی، پس از یک حرکت انفرادی، پاس گل اولیویه ژیرو را فراهم کرد و در پایان مسابقه به‌عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد.[۵۸] این مسابقه با تساوی ۱–۱ به پایان رسید و آ.ث. میلان با پیروزی ۲–۱ در مجموع دو دیدار، برای نخستین بار از فصل ۰۷–۲۰۰۶ به مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد.[۵۹][۶۰] لیائو به دلیل مصدومیت، دیدار رفت مرحله نیمه‌نهایی مقابل اینتر را از دست داد. او در دیدار برگشت که با شکست ۱–۰ آ.ث. میلان همراه بود به میدان رفت و شاهد صعود رقیب همشهری به فینال لیگ قهرمانان اروپا برای نخستین بار از سال ۲۰۱۰ بود.[۶۱]

دو روز پیش از آخرین هفته فصل ۲۳–۲۰۲۲، لیائو قرارداد خود را با آ.ث. میلان تا سال ۲۰۲۸ تمدید کرد.[۶۲] بر اساس گزارش‌های منتشرشده، جزئیات مالی قرارداد او شامل دستمزد سالانه بین ۵ تا ۷ میلیون یورو ـ بسته به پاداش‌ها ـ، پاداش امضای قرارداد به ارزش ۱٫۵ میلیون یورو و بند فسخ ۱۷۵ میلیون یورویی بود که تنها در پنجره‌های نقل‌وانتقال تابستانی قابلیت فعال‌سازی داشت.[۶۳][۶۴][۶۵][۶۶] همچنین گزارش شد که لیل همچنان دارای بند سهم فروش در انتقال‌های آینده لیائو باقی مانده است. علاوه بر این، باشگاه فرانسوی پذیرفت برای حل‌وفصل پرونده فسخ قرارداد لیائو با اسپورتینگ، مبلغ ۱۹٫۶ میلیون یورو از مجموع ۲۰٫۶ میلیون یورو غرامت را پرداخت کند، در حالی که لیائو یک میلیون یوروی باقی‌مانده را شخصاً پرداخت کرد. آ.ث. میلان نیز متعهد شد تا ۹۰ درصد از مبلغ پرداختی لیل را به این باشگاه بازپرداخت کند.[۶۷][۶۸][۶۹]

فصل ۲۴–۲۰۲۳: گرفتن پیراهن شماره ۱۰ و برترین پاسور سری آ

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پیش از آغاز فصل ۲۴–۲۰۲۳، رافائل لیائو پس از جدایی براهیم دیاس و بازگشت او از دوران قرضی‌اش به رئال مادرید، پیراهن شماره ۱۰ آ.ث. میلان را دریافت کرد.[۷۰] این شماره پیش‌تر در سری آ توسط بازیکنانی همچون کلارنس سیدورف، جانی ریورا، روبرتو باجو، روی کاستا و رود گولیت پوشیده شده بود.[۷۱]

لیائو نخستین گل خود در فصل جدید را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۳ با یک ضربه برگردان در پیروزی ۲–۱ خانگی مقابل آ.اس. رم به ثمر رساند.[۷۲] در ۲۳ سپتامبر، او برای نخستین بار کاپیتان آ.ث. میلان شد و در دیدار خانگی مقابل هلاس ورونا گل نخست پیروزی ۱–۰ تیمش را نیز به ثمر رساند.[۷۳] در ماه‌های بعد، لیائو به‌دلیل عملکردش مورد انتقاد قرار گرفت, به‌ویژه پس از تساوی ۰–۰ میلان مقابل نیوکاسل یونایتد در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا. با این حال، او در ماه نوامبر دوباره به فرم مطلوب خود بازگشت و در ۹ نوامبر ۲۰۲۳، دومین گل برگردان فصلش را در پیروزی ۲–۱ مقابل پاری سن-ژرمن در هفته چهارم مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا به ثمر رساند. این پیروزی بعدها به میلان کمک کرد تا پس از قرار گرفتن در رتبه سوم گروه، به مرحله پلی‌آف حذفی لیگ اروپا صعود کند, هرچند لیائو به دلیل مصدومیت همسترینگ، دیدارهای پایانی مرحله گروهی را از دست داد.[۷۴][۷۵]

در لیگ اروپا، رافائل لیائو با به ثمر رساندن دو گل مقابل رن در مرحله پلی‌آف حذفی، به صعود آ.ث. میلان با برتری مجموع ۵–۳ کمک کرد.[۷۶] او در مرحله یک‌هشتم نهایی نیز مقابل اسلاویا پراگ یک گل به ثمر رساند و دو پاس گل ثبت کرد تا میلان با برتری مجموع ۷–۳ به مرحله یک‌چهارم نهایی رقابت‌ها صعود کند.[۷۷][۷۸] در ۳۰ مارس ۲۰۲۴، لیائو دویستمین بازی خود برای میلان را انجام داد و در پیروزی ۲–۱ خارج از خانه مقابل فیورنتینا یک گل و یک پاس گل به ثبت رساند.[۷۹] در ۵ مه ۲۰۲۴، پس از تعویض در دیدار مقابل جنوا، بخشی از هواداران میلان او را هو کردند و لیائو مستقیماً راهی رختکن شد. در ۱۱ مه ۲۰۲۴، او به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و در پیروزی ۵–۱ مقابل کالیاری یک گل و یک پاس گل ثبت کرد. با این عملکرد، لیائو پس از کاکا به دومین بازیکن سریع تاریخ میلان تبدیل شد که به آمار ۵۰ گل و ۵۰ پاس گل برای باشگاه رسیده است.[۸۰][۸۱][۸۲] لیائو در فصل ۲۴–۲۰۲۳ با خلق ۱۸ موقعیت بزرگ، بیشترین تعداد موقعیت‌سازی در سری آ را ثبت کرد و در کنار پائولو دیبالا با ۹ پاس گل، عنوان بهترین پاسور فصل لیگ را به دست آورد. او همچنین ۹ گل به ثمر رساند و در تیم منتخب فصل سری آ قرار گرفت.[۸۳]

فصل ۲۵–۲۰۲۴: قهرمانی در سوپر جام ایتالیا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در آغاز فصل ۲۵–۲۰۲۴، رافائل لیائو با سرمربی جدید آ.ث. میلان، پائولو فونسکا، دچار اختلاف شد. فونسکا از میزان دوندگی بدون توپ و مشارکت دفاعی لیائو رضایت نداشت و با افت نتایج میلان در سری آ، در چند مسابقه او را نیمکت‌نشین کرد و بازیکنانی مانند نوا اوکافور را ترجیح داد.[۸۴] نقطه عطف رابطه لیائو و فونسکا در دیدار مرحله لیگ لیگ قهرمانان اروپا مقابل رئال مادرید در ۵ نوامبر ۲۰۲۴ رقم خورد, جایی که لیائو در پیروزی ۳–۱ میلان در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو پاس گل سوم تیمش را ارسال کرد.[۸۵] چهار روز بعد، او در تساوی ۳–۳ مقابل کالیاری دو گل به ثمر رساند و در جریان این مسابقه به پنجاهمین گل خود در سری آ رسید. این نخستین دبل او برای میلان از ژوئن ۲۰۲۳ بود.[۸۶][۸۷] در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، لیائو در جریان حضورش در اردوی تیم ملی پرتغال اعلام کرد که اختلافات میان او و فونسکا برطرف شده است.[۸۸] در ۶ ژانویه ۲۰۲۵، لیائو همراه میلان و تحت هدایت سرمربی جدید سرژیو کونسیسائو ـ که جانشین فونسکا شده بود ـ قهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا شد. او در فینال مقابل اینتر میلان به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و هر دو گل پیروزی‌بخش میلان را در بازگشت ۳–۲ تیمش پایه‌ریزی کرد تا دومین جام خود را با میلان کسب کند.[۸۹][۹۰]

دوران ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

دوران جوانی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رافائل لیائو همراه تیم ملی زیر ۱۷ سال پرتغال در قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا ۲۰۱۶ حضور داشت. او در این رقابت‌ها در پنج مسابقه از شش بازی پرتغال به میدان رفت و تنها در دیدار نیمه‌نهایی مقابل هلند بازی نکرد. در فینال مقابل اسپانیا، لیائو در دقیقه ۷۹ به‌ جای دومینگوش کوینا وارد زمین شد و پرتغال پس از تساوی ۱–۱ در وقت‌های اضافه، با پیروزی ۵–۴ در ضربات پنالتی برای ششمین بار قهرمان این رقابت‌ها شد.[۹۱]

او همچنین همراه تیم زیر ۱۹ سال پرتغال در قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۱۷ شرکت کرد و به تیمش برای رسیدن به نایب‌قهرمان

ی کمک کرد, پرتغال در دیدار نهایی مقابل انگلستان شکست خورد.[۹۲] در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۱۹ در لهستان، لیائو در هر سه دیدار پرتغال به میدان رفت و تنها گل تیمش را در تساوی ۱–۱ مقابل آفریقای جنوبی به ثمر رساند، هرچند پرتغال موفق به صعود از مرحله گروهی نشد.[۹۳]

در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷، لیائو در ۱۸ سالگی نخستین بازی خود را برای تیم زیر ۲۱ سال پرتغال انجام داد و در تساوی ۱–۱ مقابل رومانی در چارچوب مرحله مقدماتی قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۲۱، ۳۱ دقیقه بازی کرد.[۹۴][۹۵] او نخستین گل خود در رده زیر ۲۱ سال را در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۹، در پیروزی ۲–۰ مقابل بلاروس در مرحله مقدماتی همان رقابت‌ها به ثمر رساند.[۹۶] در مارس ۲۰۲۱، لیائو در قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۲۱ حضور داشت و همراه پرتغال تا فینال پیش رفت، اما تیمش در دیدار نهایی با نتیجه ۱–۰ مقابل آلمان شکست خورد و نایب‌قهرمان شد.[۹۷]

تیم ملی بزرگسالان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رافائل لیائو در تیم ملی پرتغال

در ۵ اکتبر ۲۰۲۱، لیائو برای نخستین بار به تیم ملی بزرگسالان پرتغال دعوت شد و جانشین رافا سیلوا مصدوم شد.[۹۸] چهار روز بعد، او نخستین بازی ملی خود را انجام داد و در نیمه دوم دیدار دوستانه مقابل قطر به‌جای کریستیانو رونالدو وارد زمین شد و پاس گل آندره سیلوا را در پیروزی ۳–۰ پرتغال ارسال کرد.[۹۹] در اکتبر ۲۰۲۲، لیائو در فهرست اولیه ۵۵ نفره پرتغال برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قرار گرفت و سپس در فهرست نهایی ۲۶ نفره نیز حضور یافت.[۱۰۰][۱۰۱]

او در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، نخستین گل ملی خود را در پیروزی ۳–۲ مرحله گروهی مقابل غنا به ثمر رساند.[۱۰۲] لیائو دومین گل خود در جام جهانی را نیز در ۶ دسامبر و در پیروزی ۶–۱ پرتغال مقابل سوئیس در مرحله یک‌هشتم نهایی به ثمر رساند.[۱۰۳] پرتغال در مرحله یک‌چهارم نهایی با شکست ۱–۰ مقابل مراکش از رقابت‌ها حذف شد.[۱۰۴][۱۰۵] در ۲۱ مه ۲۰۲۴، لیائو در فهرست ۲۶ نفره پرتغال برای جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴ قرار گرفت.[۱۰۶] او در دیدارهای مقابل جمهوری چک و ترکیه در ترکیب اصلی حضور داشت، اما دیدار پایانی مرحله گروهی مقابل گرجستان را به دلیل محرومیت ناشی از دریافت کارت زرد از دست داد.[۱۰۷][۱۰۸]

او سپس در مرحله حذفی مقابل اسلوونی و فرانسه نیز به میدان رفت, پرتغال مقابل اسلوونی در ضربات پنالتی پیروز شد اما برابر فرانسه در ضربات پنالتی شکست خورد و حذف شد.[۱۰۹][۱۱۰] در مه ۲۰۲۵، لیائو در فهرست پرتغال برای مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا قرار گرفت. پرتغال در فینال مقابل اسپانیا پس از تساوی در وقت‌های قانونی، در ضربات پنالتی با نتیجه ۵–۳ پیروز شد و عنوان قهرمانی را به دست آورد.[۱۱۱]

سبک بازی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رافائل لیائو به‌عنوان بازیکنی تکنیکی شناخته می‌شود که توانایی بازی در هر دو جناح خط حمله را دارد. او با قد ۱٫۸۸ متر (۶ فوت و ۲ اینچ)، بازیکنی بلندقد و لاغراندام است که در عین حال از شتاب و سرعت بالایی برخوردار است و همین ویژگی‌ها او را به یک مهاجم پویا تبدیل کرده است.[۱۱۲] لیائو در رده‌های پایه و همچنین در دوران حضورش در لیل به‌عنوان مهاجم نوک نیز بازی کرده و همین موضوع باعث شده حضور متحرک و مؤثری در خط حمله داشته باشد. او با حرکات خود، چه با توپ و چه بدون توپ، ساختار دفاعی حریفان را به‌هم می‌ریزد و فضا ایجاد می‌کند.[۱۱۳]

گل رفائل لیائو در مقابل لچه

او در دریبل‌زنی نیز توانایی بالایی دارد و اغلب از مناطق عقب‌تر زمین حمله را آغاز کرده و با تغییر سرعت و حرکات انفجاری، در موقعیت‌های تک‌به‌تک مدافعان را پشت سر می‌گذارد. لیائو همچنین توانایی خلق موقعیت و ارسال پاس گل را دارد، به‌ویژه از سمت چپ زمین، جایی که با دید بازی خود برای هم‌تیمی‌ها موقعیت‌سازی می‌کند.[۱۱۳] در محوطه جریمه، او با استفاده از دریبل و جای‌گیری مناسب تلاش می‌کند در موقعیت‌های گلزنی قرار بگیرد. همچنین در برخی مواقع به‌عنوان مهاجم نوک نیز به کار گرفته شده است، به‌دلیل خونسردی در ضربه نهایی و توانایی گلزنی.[۱۱۳]

در دوران مربیگری استفانو پیولی در آ.ث. میلان، لیائو عمدتاً به‌عنوان مهاجم دوم یا وینگر در هر دو سمت زمین استفاده شد، نه به‌عنوان مهاجم نوک کلاسیک. او بیشتر در سمت چپ در سیستم ۴–۲–۳–۱ پیولی به میدان رفت و نقش مهمی در خلق موقعیت‌های تهاجمی داشت.[۱۱۴] سبک مستقیم و سرعتی او به میلان اجازه می‌داد در ضدحملات سریع عمل کند و با عبور از مدافعان، موقعیت‌های خطرناک ایجاد کند. همچنین سرعت بالای او باعث می‌شد مدافعان بیشتری به سمتش کشیده شوند و فضا برای سایر بازیکنان تیم ایجاد شود.[۱۱۳] هم‌تیمی او در میلان، فیکایو توموری، درباره او گفته است که لیائو بازیکنی سریع، قدرتمند و توانمند در دریبل‌زنی است که توانایی بازی در هوا و استفاده از قد خود را نیز دارد و بازیکنی کامل محسوب می‌شود.[۱۱۵]

زندگی شخصی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

همچنین رافائل یک خواننده رپ است و یک ترک به نام WAY 45 منتشر کرده[۱۱۶][۱۱۷] و رافائل علاوه بر زبان مادری خود یعنی پرتقالی به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی و فرانسوی نیز مسلط است.[۱۱۸][۱۱۹]

آمار ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تا تاریخ ۱۲ تیر ۱۴۰۳

پرتغال
سالبازیگلپاس گل
۲۰۲۱۳۰۱
۲۰۲۲۱۳۲۲
۲۰۲۳۷۱۲
۲۰۲۴۷۱۰
مجموع۳۰۴۵

گل‌های ملی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
شماره تاریخ ورزشگاه بازی ملی حریف نتیجه رقابت
۱
 ۲۴ نوامبر ۲۰۲۲ ورزشگاه ۹۷۴
۱۲
  غنا ۳–۲ جام جهانی ۲۰۲۲
۲
 ۶ دسامبر ۲۰۲۲ لوسیل
۱۵
   سوئیس ۶–۱ جام جهانی ۲۰۲۲
۳
 ۲۶ مارس ۲۰۲۳ لوکزامبورگ
۱۸
  لوکزامبورگ ۶–۰ مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴
۴
 ۲۱ مارس ۲۰۲۴ د. آفونسو هنریکس
۲۴
  سوئد ۵–۲ دوستانه

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "FIFA World Cup Qatar 2022™ – Squad List: Portugal (POR)" (PDF). FIFA. 18 December 2022. p. 22. Archived (PDF) from the original on 18 December 2022. Retrieved 27 January 2025.
  2. 1 2 3 "2024 FC 100: Haaland among best forwards in men's soccer". ESPN.com (in English). 2024-06-04. Retrieved 2024-10-05.
  3. 1 2 3 Karlsen, Tor-Kristian (27 November 2022). "Why every club wants to sign Portugal and AC Milan forward Rafael Leao". ESPN. Retrieved 28 October 2023.
  4. 1 2 3 "Golazo 100, men's soccer players ranked: Cristiano Ronaldo among stars appearing as the countdown hits 40-21". CBSSports.com (in English). 2024-06-10. Retrieved 2024-10-05.
  5. ↑ "Rafael Leão è un nuovo giocatore del Milan". Serie A (in Italian). 1 August 2019. Retrieved 28 October 2023.
  6. ↑ "Rafael Leão" (in Portuguese). Mais Futebol. Retrieved 1 October 2020.
  7. ↑ Pousset, Maxime (19 February 2019). "Rafael Leão, cœur de lion". LOSC (in French). Retrieved 28 October 2023.
  8. ↑ Pousset, Maxime (19 February 2019). "Rafael Leão, cœur de lion". LOSC (in French). Retrieved 28 October 2023.
  9. ↑ "Poderá Rafael Leão vir a ser a nova estrela do Sporting?" [Can Rafael Leão be Sporting's next star?]. Record (in Portuguese). 13 February 2018. Archived from the original on 23 June 2018. Retrieved 4 March 2018.
  10. ↑ "RAFAEL LEÃO »» Do futebol de rua nas Paivas à sua passagem pelo Amora" [RAFAEL LEÃO »» From street football at the Paivas to Amora spell]. Jornal de Desporto (in Portuguese). 6 March 2018. Retrieved 23 March 2018.
  11. ↑ "COMENTÁRIO: Sporting B empata com Braga B e impede terceiro lugar aos minhotos" [COMMENT: Sporting B draw with Braga B and prevent minhotos from finishing third]. Diário de Notícias (in Portuguese). 21 May 2017. Retrieved 4 March 2018.
  12. ↑ Marques Simões, Rui (11 February 2018). "Leões vencem Feirense com dois golos tardios" [Lions beat Feirense with two late goals]. Diário de Notícias (in Portuguese). Retrieved 4 March 2018.
  13. ↑ ""Rafael Leão tremia por todo o lado"" [«Rafael Leão was shaking all over the place»]. A Bola (in Portuguese). 11 February 2018. Retrieved 4 March 2018.
  14. ↑ Tavares Silva, Hugo (2 March 2018). "A lei de Brahimi" [Brahimi's law] (in Portuguese). TSF. Archived from the original on 2 August 2019. Retrieved 4 March 2018.
  15. ↑ "Sporting não venceu o clássico, mas Rafael Leão fez história" [Sporting did not win classic, but Rafael Leão made history] (in Portuguese). SAPO. 3 March 2018. Retrieved 4 March 2018.
  16. ↑ ""Andava comigo na escola." Rafael Leão identifica agressor de Alcochete "pelos olhos"". TSF Rádio Notícias (in European Portuguese). 5 February 2020. Archived from the original on 26 March 2023. Retrieved 26 March 2023.
  17. ↑ Rico, Carolina (14 June 2018). "Rafael Leão rescinde contrato com o Sporting. É o nono" [Rafael Leão terminates contract with Sporting. Going nine] (in Portuguese). TSF. Archived from the original on 2 August 2019. Retrieved 10 August 2018.
  18. ↑ "Rafael Leao: The Lille forward dubbed the 'Portuguese Mbappe'". BBC Sport. 7 February 2019. Retrieved 8 February 2019.
  19. ↑ "Jogadores e treinadores do Sporting espancados em Alcochete". www.cmjornal.pt (in European Portuguese). Retrieved 26 March 2023.
  20. ↑ "Rafael Leão au LOSC" [Rafael Leão to LOSC] (Press release) (in French). Lille OSC. 8 August 2018. Retrieved 8 August 2018.
  21. ↑ "le Sporting Portugal déclare la guerre au Losc" [Sporting Portugal declares war on Losc] (in French). Le Point. 10 August 2018. Retrieved 10 August 2018.[پیوند مرده]
  22. ↑ "Rafael Leão voudrait déjà résilier avec le LOSC!" [Rafael Leão would already like to terminate with LOSC!] (in French). Foot Mercato. 4 September 2018. Retrieved 4 September 2018.
  23. ↑ "Rafael Leão rescinde com o Lille" [Rafael Leão terminates his contract with Lille] (in Portuguese). Público. 4 September 2018. Retrieved 4 September 2018.
  24. ↑ "Official - DNCG validates the 4 LOSC contracts, including Rafael Leão". Madeinfoot.com (in French). Made in Foot. 4 September 2018. Retrieved 4 September 2018.
  25. ↑ Lafont, Romain (28 October 2018). "Leao rugit, Lille déroule" [Leao roars (pun on player's name, "Lion" in Portuguese), Lille unwind]. L'Équipe (in French). Archived from the original on 29 October 2018. Retrieved 28 October 2018.
  26. ↑ "Résultat et résumé Lille - Nice, Ligue 1, 23e journée". L'Équipe (in French). 1 February 2019. Retrieved 29 September 2022.
  27. ↑ "Mercato : Rafael Leão quitte officiellement le LOSC pour le Milan AC". La Voix du Nord (in French). 1 August 2019. Retrieved 10 August 2022.
  28. ↑ "Transferts : Rafael Leao quitte Lille et s'engage avec l'AC Milan". L'Équipe (in French). 1 August 2019. Retrieved 20 September 2022.
  29. ↑ "AC Milan come up short against Udinese". A.C. Milan. 25 August 2019. Retrieved 24 February 2020.
  30. ↑ "AC Milan 1–3 Fiorentina". BBC Sport. 29 September 2019. Retrieved 24 February 2020.
  31. ↑ "Rafael Leao (AC Milan) ordered by the CAS to pay 16.5 million euros to Sporting". L'Équipe (in French). 19 March 2020. Retrieved 25 July 2020.
  32. ↑ "Stefano Pioli: AC Milan boss signs new two-year contract". BBC Sport. 22 July 2020. Retrieved 25 July 2020.
  33. ↑ "Milan-Spezia 3-0: Hernandez between Leão's brace" [Milan-Spezia 3-0: Hernandez in mezzo alla doppietta di Leão] (in Italian). Eurosport. 4 October 2020. Retrieved 5 October 2020.
  34. ↑ "Leao scores fastest goal in Serie A history". Football Italia. 20 December 2020. Retrieved 20 December 2020.
  35. ↑ Greaves, Russell. "Benevento 0-2 Milan: Pioli's men top again despite Tonali red".
  36. ↑ "Giroud double fires AC Milan to win over Cagliari". ESPN. 29 August 2021. Retrieved 29 August 2021.
  37. ↑ McNulty, Phil (15 September 2021). "Liverpool 3–2 AC Milan". BBC Sport. Retrieved 15 September 2021.
  38. ↑ "AC Milan vs. Atlético Madrid (Sky Sports)". Sky Sports. 28 September 2021. Retrieved 11 October 2021.
  39. ↑ "AC MILAN v Lazio". Retrieved 15 February 2022.
  40. ↑ "AC MILAN V LAZIO: THE STATS FROM THE WIN IN THE COPPA ITALIA". acmilan. Retrieved 15 February 2022.
  41. ↑ "AC MILAN V SAMPDORIA: THE STATS FROM THE GAME". acmilan. Retrieved 17 February 2022.
  42. ↑ "AC MILAN WIN TO GO TOP". acmilan. Retrieved 15 February 2022.
  43. ↑ "ROSSONERI HELD TO A DRAW". AC Milan. Retrieved 27 February 2022.
  44. ↑ "AC MILAN V UDINESE: THE NUMBERS FROM THE GAME". acmilan. Retrieved 27 February 2022.
  45. ↑ "AC MILAN V FIORENTINA: ALL THE NUMBERS FROM THE GAME". ACMILAN. Retrieved 2 May 2022.
  46. ↑ "Le pagelle di Tonali: siamo a livelli extraterrestre, leader del Diavolo a 22 anni". MilanNews. Retrieved 10 May 2022.
  47. ↑ "HELLAS VERONA V AC MILAN: THE NUMBERS FROM THE GAME". ACMILAN. Retrieved 10 May 2022.
  48. ↑ "Giroud double in win at Sassuolo helps fire Milan to first Serie A title in 11 years". The Guardian. 22 May 2022.
  49. ↑ "MVP Serie A 2021/2022 – Rafael Leao Best Overall". Lega Serie A. 22 May 2022. Archived from the original on 31 May 2022. Retrieved 22 May 2022.
  50. ↑ "GdS: Leao the dribbling king in Serie A and among the best in Europe - the numbers". SempreMilancom (in English). 19 March 2022. Retrieved 25 July 2022.
  51. ↑ "European Leagues Football Players Statistics 2021/2022". one-versus-one.com (in English). Archived from the original on 3 July 2022. Retrieved 25 July 2022.
  52. ↑ Simões, Miguel (27 August 2022). "Rafael Leão marca e assiste no regresso do AC Milan aos triunfos". NoticiasAoMinuto.com (in Portuguese). Retrieved 20 September 2020.
  53. ↑ Gambino, Simone (3 September 2020). "Milan-Inter 3-2: Leao da un altro pianeta, il Diavolo è ancora il top". Goal (in Italian). Retrieved 20 September 2020.
  54. ↑ Del Vecchio, Manuel (11 September 2020). "Sampdoria-Milan, espulso Leao: salterà il Napoli". Milan News (in Italian). Retrieved 20 September 2020.
  55. ↑ "Rafael Leão supera Ronaldo na Bola de Ouro. Veja a classificação dos portugueses". TSF. 17 October 2022. Archived from the original on 30 October 2022. Retrieved 18 October 2022.
  56. ↑ "Napoli 0-4: AC Milan: Runaway Serie A leaders humbled at home as Rafael Leão stars". Eurosport. 2 April 2023.
  57. ↑ "Napoli 0–4 AC Milan". BBC Sport. 2 April 2023.
  58. ↑ "Player of the Match: Rafael Leão highlights". UEFA. 19 April 2023.
  59. ↑ "WATCH: Stop that Rafael Leao! AC Milan star sets up Olivier Giroud after incredible run to put Napoli on brink of Champions League elimination". Goal.com. 18 April 2023.
  60. ↑ "Napoli 1–1 AC Milan". BBC Sport. 18 April 2023.
  61. ↑ Iveson, Ali (16 May 2023). "Inter 1-0 AC Milan (3-0 on aggregate) - Lautaro Martinez adds final flourish as Inter reach Champions League final". Eurosport. Retrieved 2 June 2023.
  62. ↑ "Rafael Leão renews his contract with AC Milan". AC Milan. 2 June 2023. Retrieved 2 June 2023.
  63. ↑ Proch, Daniele (2 June 2023). "Portuguese Star Rafael Leao Inks New Deal With AC Milan". Forbes. Retrieved 2 June 2023.
  64. ↑ Romano، Fabrizio [@FabrizioRomano] (۲ ژوئن ۲۰۲۳). «Rafa Leão signs new long term deal with AC Milan valid until June 2028» (توییت). دریافت‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۲۳ – به واسطهٔ توییتر.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  65. ↑ "Il Milan blinda Leao fino al 2028, è ufficiale: "Rinnovo per vincere, sono molto felice"". La Gazzetta dello Sport (in Italian). 2 June 2023. Retrieved 2 June 2023.
  66. ↑ Baiocchini, Manuele (2 June 2023). "Milan, Leao rinnova fino al 2028: "Sono molto felice, qui per vincere molto"". Sky Sport (in Italian). Retrieved 2 June 2023.
  67. ↑ "AC Milan: le LOSC sort gagnant du litige Leao avec le Sporting". RMC Sport (in French). 11 May 2023. Retrieved 2 June 2023.
  68. ↑ Lafont, Romain (11 May 2023). "Lille et l'AC Milan ont trouvé un arrangement pour Rafael Leao". L'Équipe (in French). Retrieved 2 June 2023.
  69. ↑ "Milan, oggi è il Leao Day: tutto pronto per il rinnovo". Gianluca Di Marzio (in Italian). 2 June 2023. Archived from the original on 2 ژوئن 2023. Retrieved 2 June 2023.
  70. ↑ "Official: Leao changes name and number on AC Milan shirt". Sempre Milan. July 2023.
  71. ↑ "The 9 Greatest Players to Wear AC Milan's Number 10 Shirt". 90min. 18 March 2020.
  72. ↑ "ROMA 1-2 MILAN: OLIVIER GIROUD PENALTY AND RAFAEL LEAO OVERHEAD STUNNER MAKE IT THREE WINS FROM THREE FOR ROSSONERI".
  73. ↑ "Leão captain in Milan-Verona". 23 September 2023.
  74. ↑ "Milan come from behind to beat PSG 2-1 and earn first Group F win". Reuters. 8 November 2023.
  75. ↑ "Returning Leao Boosts Milan's Champions League Mission Impossible Attempt". Asharq Al-Awsat. 12 December 2023.
  76. ↑ "Loftus-Cheek scores twice as Milan beat Rennes". BBC Sport (in British English). Retrieved 15 February 2024.
  77. ↑ "Avistam-se os 'quartos'. Leão ajuda AC Milan e Marseille 'humilha' Guedes". 7 March 2024. Retrieved 8 March 2024.
  78. ↑ "Christian Pulisic is ready for USMNT duty! American star scores 11th of campaign as Milan dominate Slavia Prague to advance in Europa League | Goal.com US". www.goal.com (in American English). 14 March 2024. Retrieved 19 March 2024.
  79. ↑ "Rafael Leao reached 200 appearances with AC Milan during the 2-1 win over Fiorentina 10 days ago, and his achievement was celebrated at Milanello today". 9 April 2024. Retrieved 27 May 2024.
  80. ↑ "Rafael Leão smiling again with starring cameo in Milan victory [video]".
  81. ↑ "Leão atinge marca no Milan e só Kaká fez melhor". 12 May 2024. Retrieved 27 May 2024.
  82. ↑ "Christian Pulisic is sensational! USMNT star scores brilliant brace as AC Milan thump Cagliari in Serie A | Goal.com US". www.goal.com (in American English). 11 May 2024. Retrieved 11 May 2024.
  83. ↑ "EA Sports FC 24 – Serie A Team of the Season". Serie A. 24 May 2024. Retrieved 24 May 2024.
  84. ↑ "Trouble brewing at Milan? Paulo Fonseca opens up on difficult Rafael Leao relationship following 2-0 loss to Napoli". 30 October 2024.
  85. ↑ Chief. "CHRISTIAN PULISIC AND AC MILAN TAKE DOWN REAL MADRID". www.barstoolsports.com (in English). Retrieved 2024-11-05.
  86. ↑ "Leao brushes off rumours of feud with Fonseca". 14 November 2024.
  87. ↑ "GdS: Fonseca's 'treatment is working' - revitalised Leao takes aim at Juventus". 21 November 2024.
  88. ↑ "Rafael Leão diz que está tudo "resolvido" com Paulo Fonseca: "São coisas que acontecem..."". 13 November 2024.
  89. ↑ O'Keeffe, Greg. "Christian Pulisic inspires Milan to Super Cup win, clinches his first trophy for the club". The Athletic (in American English). The New York Times Company. ISSN 0362-4331. Retrieved 2025-01-06.
  90. ↑ Schneider. "USMNT's Christian Pulisic and teammate Rafael Leao inspire incredible AC Milan comeback in Supercoppa Italiana final vs. Inter to claim first trophy of season". www.goal.com (in American English). Retrieved 2025-01-06.
  91. ↑ "Portugal win second U17 EURO title on penalties". UEFA. 21 May 2016. Retrieved 7 June 2017.
  92. ↑ "European Under-19 Championship: England beat Portugal in final". BBC Sport. 15 July 2017. Retrieved 17 March 2019.
  93. ↑ Fernandes, Mariana (25 May 2019). "Portugal vence Coreia do Sul na estreia no Mundial Sub-20 com golo de Trincão" [Portugal beat South Korea in opening game of the Under-20 World Cup with goal by Trincão]. Observador (in Portuguese). Retrieved 29 October 2019.
  94. ↑ Andrade, David (10 November 2017). "Portugal empata na Roménia e complica apuramento" [Portugal draw in Romania and make qualification harder]. Público (in Portuguese). Retrieved 4 March 2018.
  95. ↑ "Roménia S21 1–1 Portugal S21" [Romania U21 1–1 Portugal U21]. Sapo Desporto (in Portuguese). SAPO. 10 November 2017. Retrieved 4 March 2018.
  96. ↑ "Portugal vence Bielorrússia e sobe à liderança do Grupo 7" [Portugal defeat Belarus and climb to first in Group 7]. Record (in Portuguese). 10 September 2019. Retrieved 23 September 2019.
  97. ↑ "Highlights, report: Germany beat Portugal for third U21 EURO title". UEFA (in English). 6 June 2021. Retrieved 7 June 2021.
  98. ↑ "Seleção: Fonte, Trincão e Rafael Leão convocados" [National team: Fonte Trincão and Rafael Leão called up] (in Portuguese). TVI 24. 5 October 2021. Retrieved 8 January 2022.
  99. ↑ "Portugal 3–0 Qatar – Diogo Costa, Matheus Nunes & Rafael Leão make their Seleção debuts". PortuGoal. 9 October 2021. Retrieved 10 October 2021.
  100. ↑ Thanveer, Dakir Mohammed (25 October 2022). "Portugal reportedly name provisional 55-man squad for 2022 FIFA World Cup; Liverpool star receives surprise call up". Sportskeeda. Retrieved 9 November 2022.
  101. ↑ "Os 26 convocados de Portugal: Gonçalo Ramos, António Silva, Otávio e Matheus Nunes chamados" [Portugal select 26: Gonçalo Ramos, António Silva, Otávio and Matheus Nunes called] (in Portuguese). SAPO. 10 November 2022. Retrieved 10 November 2022.
  102. ↑ Garcia, Adriana (24 November 2022). "Portugal's Cristiano Ronaldo becomes first male player to score in 5 World Cups". ESPN. Retrieved 24 November 2022.
  103. ↑ "Portugal 6–1 Switzerland". FIFA.com. Retrieved 6 December 2022.
  104. ↑ "Morocco 1-0 Portugal: World Cup 2022 quarter-final – as it happened". The Guardian. 10 December 2022. Retrieved 11 December 2022.
  105. ↑ "Ronaldo equals men's international appearance record". FIFA. Retrieved 17 December 2022.
  106. ↑ "Convocados para o Euro 2024" [Called up for Euro 2024] (in Portuguese). Portuguese Football Federation. 21 May 2024. Archived from the original on 21 May 2024. Retrieved 21 May 2024.
  107. ↑ Rose, Gary (18 June 2024). "Portugal 2–1 Czech Republic". BBC Sport. BBC. Retrieved 4 July 2024.
  108. ↑ Sanders, Emma (22 June 2024). "Turkey 0–3 Portugal". BBC Sport. BBC. Retrieved 4 July 2024.
  109. ↑ Sanders, Emma (1 July 2024). "Portugal 0–0 Slovenia (Portugal win 3–0 on pens)". BBC Sport. BBC. Retrieved 4 July 2024.
  110. ↑ Sanders, Emma (5 July 2024). "Portugal 0–0 France (France win 5–3 on pens)". BBC Sport. BBC. Retrieved 6 July 2024.
  111. ↑ Spiers, Tim; Corrigan, Dermot; James, Stu (8 June 2025). "Spain 2 Portugal 2 (3–5 on pens): Mendes vs Yamal, Ronaldo being Ronaldo, and World Cup chances". The New York Times. Retrieved 8 June 2025.
  112. ↑ "Rafael Leão". A.C. Milan. Archived from the original on 27 January 2022. Retrieved 21 April 2022.
  113. 1 2 3 4 "Rafael Leão". 24 May 2022. Archived from the original on 24 May 2022. Retrieved 24 May 2022.
  114. ↑ Del Vecchio, Manuel (25 July 2020). "Pioli su Leao: "Ha un potenziale incredibile. Oggi è entrato bene ma può fare di più"" [Pioli on Leao: "He has an incredible potential. He came on well today but he can do better"] (in Italian). Milan News. Retrieved 31 July 2020.
  115. ↑ Del Vecchio, Manuel (25 July 2020). "Pioli su Leao: "Ha un potenziale incredibile. Oggi è entrato bene ma può fare di più"" [Pioli on Leao: "He has an incredible potential. He came on well today but he can do better"] (in Italian). Milan News. Retrieved 31 July 2020.
  116. ↑ Mtuta، Lukhanyo. «WATCH: Inside Portugal star's booming music career». KickOff (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۱-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  117. ↑ Reilly، Nick (۲۰۲۳-۰۴-۲۷). «Meet Way45, the rap alter-ego of AC Milan superstar Rafael Leão». Rolling Stone UK (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۱-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  118. ↑ "Naples-Milan: la séquence hilarante de Leão qui ne comprend pas l'accent de Carragher et provoque un fou rire". RMC SPORT (in French). Retrieved 2023-11-13.
  119. ↑ Intervista a Rafael Leão: Milan TV, 2 giugno 2023 | AC Milan (in Italian), retrieved 2023-11-13
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=رافائل_لیائو&oldid=44725476»