دیاپازون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دیاپازون

دیاپازون (به فرانسوی: diapason، به انگلیسی: tuning fork)، وسیله‌ای فلزی‌ست دارای دو شاخه که انتهای آنها به یک پایهٔ مشترک وصل شده‌است. با وارد شدن ضربه به شاخه‌های آن، دیاپازون به ارتعاش درمی‌آید و امواج صوتی در یک بسامد (فرکانس) خاص تولید می‌کند. بسامدِ هر دیاپازون ثابت است و به پدیدهٔ تشدید مربوط است.

دیاپازون کاربردهای مختلفی از جمله کنترل‌کردن نُت‌ها و کوک‌کردن سازهای موسیقی دارد.

امروزه دیاپازون بیشتر با نام تیونر (Tuner) شناخته شده و کاربرد دارد. در گوشی های هوشمند، می توان آن ها را نصب کرد و برای کنترل کردن نُت ها در حین خواندن یا نواختن سازها بهره مند شد.

اهمیت داشتن تیونر برای فهمیدن گام شروع خواندن است. چرا که نوازندگان و بیشتر خوانندگان، برای شروع نواختن یا خواندن، گاهی نُت آغازین یا به اصطلاح گام شروع را گُم یا فراموش می کنند. بنا بر این، استفاده از تیونر و دیاپازون می تواند به سادگی کار آن ها را به درستی پیش ببرد.

بررسی برخی خصوصیات صوت با استفاده از دو دیاپازون همسان

منابع[ویرایش]