داروهای ضد بارداری هورمونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
داروهای ضد بارداری هورمونی
کلیات
روش پیشگیریHormonal
اولین کاربرد۱۹۶۰
نرخ Pregnancy (سال اول)
کاربرد ایده‌آلVaries by method: 0.05-2٪
کاربرد متداولVaries by method: 0.05-9٪
کاربرد
مدت اثرVarious
قابلیت برعکس کردنUpon discontinuation
یادآوری به کاربرانMust follow usage schedule
بررسی بالینیEvery 3–12 months, depending on method
مزایا و معایب
جلوگیری از بیماری‌های مقاربتیNo
قاعدگیWithdrawal bleeds are frequently lighter than menstrual periods, and some methods can suppress bleeding altogether
WeightNo proven effect

داروهای ضد بارداری هورمونی (انگلیسی: Hormonal contraception‎) به روش‌های پیشگیری از بارداری اشاره دارد که بر روی دستگاه درون‌ریز عمل می‌کنند.

روش هورمونی اصلی - قرص ضدبارداری - اولین بار به عنوان وسیله‌ای برای جلوگیری از بارداری در سال ۱۹۶۰ به بازار عرضه شد. در دهه‌های پس از آن، بسیاری از روش‌های دیگر نیز توسعه‌یافته‌اند.

پیش‌گیری از بارداری بسیار مؤثر است: زمانی که در برنامه پیش از پیش تعیین‌شده مصرف می‌شود، مصرف‌کنندگان هورمون استروئیدی، میزان بارداری کم‌تر از ۱ درصد در سال را تجربه می‌کنند. استفاده از نرخ بارداری برای اغلب ضد بارداری‌های هورمونی، معمولاً حدود ۰٫۳ درصد یا کم‌تر است. در حال حاضر، روش‌های موجود تنها می‌توانند توسط زنان مورد استفاده قرار گیرند.

منابع[ویرایش]