خودآموزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
همه‌چیزدان دورهٔ رنسانس، لئوناردو دا وینچی یکی از نمونه‌های شناخته‌شده در زمینهٔ خودآموزی است.

خودآموزی نوعی فرایند یادگیری است که یادگیرنده و یاددهنده در آن یکی هستند. این روش آموزشی، مقرون به صرفه شناخته می‌شود و یادگیرنده در آن آزادی تام در انتخاب موضوع، زمان و فضای آموزشی دارد.[۱]

کلاس‌های درسی و دیگر فعالیت‌های اجتماعی می‌توانند مکملی برای خودآموزی باشند. بسیاری از افرادی که به خودآموزی می‌پردازند راهنمایی‌های لازم را از افراد متخصص، دوستان، خانواده و ... جویا می‌شوند. بررسی روش‌های خودآموزی از موضوعات علوم پرورشی، نظریهٔ آموزش، پژوهش‌های آموزشی، فلسفه آموزش و پرورش و روان‌شناسی تربیتی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «خودآموزی». معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان. بازبینی‌شده در ۲۰۱۵-۰۱-۳۱.