آموزش صلح

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آموزش صلح روند کسب ارزش‌ها و دانش و پرورش نگرش و مهارت‌ها و رفتارهایی است که فرد برای به زندگی در هماهنگی با خود و با دیگران و با محیط زیست نیاز دارد.

سازمان ملل متحد اعلامیه‌های متعددی دربارهٔ اهمیت آموزش صلح دارد.[۱] بان کی مون، دبیرکل سابق سازمان ملل متحد سال ۲۰۱۳ را به عنوان سال بین‌المللی صلح نامگذاری کرده‌است تا تفکر عمومی و بودجه لازم را به اهمیت آموزش صلح به عنوان وسیله ای برای رسیدن به فرهنگ صلح جلب کند.[۲][۳]دبیرکل سابق یونسکو، کیوچیرو ماتسورا، نوشته است آموزش صلح «اهمیت اساسی در رسالت یونسکو و سازمان ملل متحد دارد.»[۴]

تعریف[ویرایش]

یان هریس و جان سینوت آموزش صلح را به عنوان یک سری از موقعیت‌های تعلیمی تعریف کرده‌اند که در آن اشتیاق فرد به صلح تقویت می‌شود، گزینه‌های غیرخشونت بار برای مدیریت تنش می‌یابد و مهارت‌های تفکر انتقادی برای نقد ساختارهایی که بی عدالتی و نابرابری را ترویج می‌دهند در او پرورش می‌یابد.[۵]

اغلب نظریه یا فلسفه آموزش و پرورش صلح بیان نشده باقی مانده. یوهان گالتونگ در سال ۱۹۷۵ اشاره کردکه هیچ نظریه برای آموزش صلح وجود ندارد و نیاز فوری به چنین نظریه ای است.[۶] اخیراً تلاش‌هایی برای طرح‌ریزی چنین نظریه ای صورت گرفته‌است. یوکائیم جیمز کالیا پیشنهاد کرده‌است که یک بنیان فلسفی برای آموزش صلح ممکن است در مفهوم کانتی وظیفه یافت شود.[۷]

از اوایل قرن ۲۰ «آموزش صلح» در برنامه‌های مختلف در سراسر جهان به موضوعاتی از جمله مسئولیت زیست‌محیطی، مهارت‌های ارتباطی، مهارت‌های حل تعارض، دموکراسی و آگاهی از حقوق بشر، پذیرش تنوع، همزیستی و برابری جنسیتی پرداخته است.[۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

آموزش

منابع[ویرایش]

  1. Page, James S. (2008) Peace Education: Exploring Ethical and Philosophical Foundations. Chapter 1. Charlotte: Information Age Publishing. شابک ‎۹۷۸-۱-۵۹۳۱۱-۸۸۹-۱. Chapter details; and Page, James S. (2008) 'Chapter 9: The United Nations and Peace Education'. In: Monisha Bajaj (ed.)Encyclopedia of Peace Education. (75-83). Charlotte: Information Age Publishing. شابک ‎۹۷۸-۱-۵۹۳۱۱-۸۹۸-۳. Further information
  2. Peace Day 2013 Countdown
  3. Other examples include:
  4. Matsuura, Koichiro. (2008) 'Foreword'. In: J.S.Page Peace Education: Exploring Ethical and Philosophical Foundations. Charlotte: Information Age Publishing. p.xix.
  5. Harris, Ian and Synott, John. (2002) 'Peace Education for a New Century' Social Alternatives 21(1):3-6
  6. Galtung, Johan (1975) Essays in Peace Research, Volume 1. Copenhagen: Eljers. pp. 334-339.
  7. Calleja, Joachim James (1991) 'A Kantian Epistemology of Education and Peace: An Examination of Concepts and Values'. Unpublishd PhD Thesis. Bradford University.
  8. See Groff, L. , and Smoker, P. (1996). Creating global-local cultures of peace. Peace and Conflict Studies Journal, 3, (June); Harris, I.M. (1999). Types of peace education. In A. Raviv, L. Oppenheimer, and D. Bar-Tal (Eds.), How Children Understand War and Peace (pp. 299-317). San Francisco: Jossey- Bass Publishers; Johnson, M.L. (1998). Trends in peace education. ERIC Digest. ED417123; Swee-Hin Toh. 1997. “Education for Peace: Towards a Millennium of Well-Being”. Paper for the Working Document of the International Conference on Culture of Peace and Governance (Maputo, Mozambique, 1–4 September 1997)