خسرو معتضد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خسرو معتضد (۱۳۲۱) تاریخ‌نگار حکومتی و مجری-کارشناس «برنامه‌های تاریخ معاصر ایران» است.[۱] وی پیش از انقلاب در دانشکدهٔ رادیو و تلویزیون و مدتی نیز در دانشکده افسری تاریخ معاصر تدریس می‌کرده‌است.[۲][۳]

زندگی[ویرایش]

او فرزند سرهنگ دکتر تقی معتضد معروف به شمس الادباء لاریجانی است.[۴] او متاهل و دارای دو پسر و دو دختر می‌باشد، او بعد از دیپلم وارد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران شد و توانست در ۱۳۴۴ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شود. بعدها توانست در رشته خودش تاریخ و جغرافیا در سال ۱۳۴۹ فوق‌لیسانس دریافت کند. او در سال ۱۳۴۳ سردبیر مجله ترقی شد و نخستین کتاب وی نیز در همین سال انتشار یافت، از وی کتاب‌های بسیاری منتشر شده‌است.[۵]وی در چندین نوبت افراد مخالف انقلاب ایران را به مناظره دعوت کرده است.

دیدگاه‌های تاریخی[ویرایش]

پیش از انقلاب[ویرایش]

خسرو معتضد در گفتاری در باب مفهوم «شاه» و رابطه آن با توده ملت در شمارهٔ ۳۴ روزنامه جشن شاهنشاهی مورخ چهارشنبه ۱۰ شهریور سال ۵۰ چنین نگاشته است.

تأثیر گذاری شاهنشاهان هخامنشی در یکپارچگی و عظمت قوم ایرانی (روزنامه جشن شاهنشاهی ایران، شماره ۳۴، چهارشنبه دهم شهریور ماه ۱۳۵۰) چندی پیش شاهنشاه آریامهر در طی مصاحبه‌ای با یکی از روزنامه نگاران خارجی اشاره فرمودند که: کلمه شاه جاذبه سحرآمیزی در قاموس ایرانی دارد و بسیاری از مسائل و مشکلات در برابر نفوذ معنوی این کلمه از میان می‌رود». نظر به این که اشاره موشکافانه و دقیق شاهنشاه آریامهر به جاذبه سحرآمیز کلمه شاه شاه مفاهیم و معانی شگرف و مهمی در بر دارد در اینجا ضمن بررسی و تحقیق پیرامون تأثیر گذاری شاهنشاهان بر موقعیت و اتحاد پیروزی و عظمت ملت ایران به تفصیل در این باب سخن می‌گوییم. پیمان وفاداری و هم بستگی میان شاهنشاهان و توده ایرانی از قدیم‌ترین دوران‌های تاریخی به طور ضمنی و قلبی به امضاء رسیده است و با خون و شرف ایرانیان عجین گشته است.

پس از انقلاب[ویرایش]

خسرو معتضد خود را علاقه‌مند به جمهوری اسلامی معرفی کرده ولی گفته است که «مدیحه سرای نظام» نیست و از سوی دیگر هیچ وابستگی به دربار پهلوی و ساواک ندارد و حتی برخی از کتابهای او در آن زمان ممنوع‌الانتشار بوده است. او همچنین اعلام کرده‌است که درایران سانسور آن گونه که پیش از انقلاب برقرار بوده وجود ندارد.[۶] ولی رسول جعفریان با ذکر سندی (روزنامه جشن شاهنشاهی ایران، شماره ۳۴، چهارشنبه دهم شهریور ماه ۱۳۵۰) ادعا می‌کند معتضد مداح شاه و برخی اقدامات او نیز بوده است.[۷]

نامه امیرکبیر به ناصرالدین‌شاه[ویرایش]

معتضد در برنامه پلی به گذشته شبکه دو سیما دستخطی را نشان داده‌است و از آن به عنوان «سند» نام برده‌است.[۸] بسیاری از تاریخ‌دانان از جمله ایرج افشار و نصرالله حدادی این نامه را جعلی می‌دانند.[۹][۱۰]

کتابشناسی[ویرایش]

کتاب‌های وی به شرح زیر است:[۱]

  • بردار کشیدن شیخ فضل‌الله نوری
  • کمیته مجازات
  • نقد کتاب پاسخ به تاریخ
  • شهناز پهلوی، دختر فوزیه (روایت دلسوختگی، گزند دلبستگی)
  • فوزیه حکایت تلخکامی، قصه جدایی
  • سراب جانشین پسر
  • ناکامان کاخ سعدآباد
  • در عصر دو پهلوی
  • از سواد کوه تا ژوهانسبورگ
  • سید ضیاءالدین، سیاستمدار دو چهره
  • جنگ نفت روی شن‌های داغ
  • سپهبد بختیار، سایه سنگین شاه
  • تاریخ ۵۷ ساله پهلوی و جنبش‌های تجزیه‌طلبانه
  • تنش بزرگ، سیاست خارجی ایران
  • در عصر رضاشاه
  • درون ارتش شاه
  • شبکه نظامی حزب توده
  • رضاشاه سقوط و پس از سقوط
  • رضاشاه از آلاشت تا آفریقا
  • اشرف از سرای سنگلج تا سریر سلطنت
  • اشرف در آیینه بدون زنگار
  • سیاست، زن و حرمسرا
  • دهه شوم شهریور ۱۳۲۰
  • مثل ثریا گریه خواهم کرد
  • مردان و زنان بالماسکه
  • سی سال جاسوسی در ارتش شاه
  • خاطرات قائم‌مقام‌الملک رفیع
  • عروس بخارا
  • مرداویچ
  • ظل السلطان
  • ایران در آستان قرن بیستم، ترجمه میترا معتضد با حواشی خسرو معتضد
  • روزگار خوش گذشته
  • معماران عصر پهلوی
  • آن سوی دیوارهای کاخ پهلوی
  • از فروغ‌السلطنه تا انیس‌الدوله (همسران ناصرالدین شاه)
  • ایران در برخوردگاه شرق و غرب، نوشته گرهارد شوایتزر، ترجمه محمدجواد شیخ الاسلامی
  • احمد شاه قاجار (زیر چاپ)
  • لیلا در چاله سیلابی (زیر چاپ)
  • نیروهای انتظامی
  • یکصد سال فراز و فرود
  • نیروی پلیس و ژاندارمری و ساواک در دوران رضاشاه و محمدرضا شاه
  • از خواجه تاج‌ور تا شهریار دربه‌در (قصه‌ها و ماجراهای قاجار) (زیر چاپ)
  • منطقه اتمی در شمال ایران
  • از تهران دارالسلطنه ناصری تا تهران جامعه مدنی (زیر چاپ)
  • علی‌بن ابیطالب
  • شب سرخ بغداد
  • فردوسی، نابغه توس
  • ابوریحان بیرونی
  • محمدبن زکریای رازی
  • شب ژنرال‌ها و ۶۱ سال (زیر چاپ)

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «زندگینامه: خسرو معتضد (۱۳۲۱-)». همشهری‌آنلاین، ۱۷ فروردین ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۵ دی ۱۳۹۳. 
  2. امروز با خسرو معتضدروزنامه ایران، یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۸۱، شماره ۲۳۵۷
  3. زندگینامه: خسرو معتضد (۱۳۲۱-)
  4. تارنمای خبری عصر ایران پنجشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۴
  5. «تاریخ معاصر ایران»(فارسی)‎. وب‌گاه شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی، ۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در اردیبهشت ۱۳۸۸. 
  6. خسرو معتضد: نظام جمهوری اسلامی به مدیحه سرا نیاز ندارد وبگاه خبرگزاری ایرنا
  7. http://www.alef.ir/vdccspqsp2bq4p8.ala2.html?185515
  8. «گفت و گوی خواندنی با خسرو معتضد، مورخ معاصر: امیرکبیر زنده بود جنس‌های چینی را از مملکت جمع می‌کرد / نامه امیرکبیر دربارهٔ عمه ناصرالدین شاه واقعی است». عصر ایران، ۲۱ دی ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۱۵ دی ۱۳۹۳. 
  9. افشار، ایرج. جعل عریضه به افتخار امیرکبیر. «تازه‌ها و پاره‌های ایرانشناسی (۳۷)». مجله بخارا، ش. ۳۱ (آذر ۱۳۸۲): ۱۰۰–۹۹. 
  10. حدادی، نصرالله. «نامه جعلی امیرکبیر به ناصرالدین شاه، سندسازی و تحریف تاریخ». روزنامه اعتماد، ش. ۲۱۵۸ (۳ بهمن ۱۳۸۸): ۱ ضمیمه روزانه. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۸ مارس ۲۰۱۳.