حذف کیسه‌های پلاستیکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ارائه کیسه ‌های پلاستیکی یک بار مصرف توسط فروشگاه ‌ها در بسیاری از کشورها انجام می ‌شود. این کیسه ‌ها از ماده ‌ای به نام پلی اتیلن فشرده (high density polyethylene) تولید می ‌شوند. این کیسه‌ ها مشکلاتی از قبیل استفاده از منابع تجدید ناپذیر و مشکلات زیست ‌محیطی ایجاد می ‌کنند. یک خودرو می‌ تواند حدود ۱۱ متر با نفتی که برای تولید یک کیسه پلاستیکی مصرف می ‌شود، حرکت کند.

در سال ۲۰۰۲ ، در استرالیا حدود شش میلیارد کیسه پلاستیکی یک بار مصرف تولید شد. این عدد در ۲۰۰۴ به ۵٫۶ و در ۲۰۰۷ به ۳٫۹ میلیارد کاهش یافت. کیسه‌ های پلاستیکی پرندگان را گیر می ‌اندازند و باعث مرگ حیوانات اهلی می ‌شوند. صندوق جهانی طبیعت تخمین زده که هر ساله بیش از ۱۰۰هزار وال، خوک آبی و لاک ‌پشت در اثر گیر افتادن، یا با خوردن کیسه‌ های پلاستیکی می‌ میرند.

دولتهای مختلفی در سراسر دنیا اقداماتی برای ممنوعیت استفاده از کیسه‌ های پلاستیکی یا وضع مالیات بر فروشگاه ‌ها یا جریمه کردن مشتریانی که از این کیسه‌ ها استفاده می ‌کنند، انجام داده ‌اند. کشورهایی مانند آفریقای جنوبی، چین، تایوان و مقدونیه (یونان) استفاده از این کیسه‌ ها را به کلی ممنوع کرده ‌اند. در ایران نیز روز ۲۱ تیرماه به عنوان «روز خرید بدون کیسه نایلونی» با شعار «امروز یک کیسه پلاستیکی کمتر» نامگذاری شده ‌است.[۱]

پیشرفت‌های منطقه‌ای

آفریقا

در کشور رواندا برای حفظ محیط زیست، استفاده از کیسه‌های پلاستیکی ممنوع است و این ممنوعیت، حتی شامل مسافران خارجی که وارد این کشور می‌شوند نیز می‌شود. کیسه‌های پلاستیکی همراه مسافران پس از ورود به خاک روندا ضبط و به مراکز بازیافت تحویل داده می‌شود.[۲]

در موریتانی، کنیا و تانزانیا تولید و واردات کیسه‌های پلاستیکی یک بار مصرف ممنوع شده‌است. در رواندا فروشگاه‌ها از ارائه این کیسه‌های پلاستیکی منع شده‌اند. در آفریقای جنوبی همه کیسه‌های پلاستیکی یک بار مصرف از ۲۰۰۳ ممنوع شده‌اند و بر کیسه‌های پلاستیکی ضخیم‌تر مالیات وضع شده‌است. در اوگاندا هرچند از ۲۰۰۷ قوانینی در این مورد وضع شده، اما به دلیل عدم پیگیری دولت اثری نداشته‌ است.[۳]

آسیا

در بنگلادش و هند این کیسه‌ها به دلیل اینکه باعث بسته شدن فاضلابها می‌شدند ممنوع شده‌اند. در هنگ کنگ و تایوان ارائه رایگان کیسه‌های پلاستیکی یک بار مصرف ممنوع شده‌است. چین استفاده از این کیسه‌ها را از سال ۲۰۰۸ به دلیل مشکلاتی که در سیستم فاضلاب ایجاد می‌کرد و به دلیل تولید زباله به‌طور کلی ممنوع کرده‌است.

اروپا

دانمارک، آلمان، ایرلند، ایتالیا و انگلستان محدودیت‌هایی برای استفاده از کیسه‌های پلاستیکی یک بار مصرف وضع کرده‌اند یا به‌طور کلی آن‌ها را ممنوع کرده‌اند.

آمریکا

ایالات متحده و کانادا برای استفاده از این کیسه‌ها محدودیت‌هایی وضع کرده‌اند. در مکزیک از سال ۲۰۱۰ فروشگاه‌هایی که این کیسه‌ها را به مشتریان خود ارائه می‌کنند جریمه می‌شوند.

راه‌های جایگزین

اکثر کیسه‌های پلاستیکی یک بار مصرف از پلی اتیلن فشرده (high density polyethylene) یا HDPE تولید می‌شوند. یک راه حل جایگزین استفاده از پلی اتیلن با چگالی پایین (low density polyethylene) یا LDPE است. این کیسه‌ها ضخیمتر و قابل استفاده مجدد هستند. مشکل در گرانتر بودن کیسه‌های LDPE است. راه حل دیگر استفاده از مواد تجزیه پذیر یا biodegradable است که عموماً در طبیعت زودتر از HDPE تجزیه شیمیایی می‌شوند. یک نمونه مشهور از این موارد نشاسته ذرت (cornstarch)است.

منابع

صفحه مربوط در ویکی‌پدیای انگلیسی: Phase-out of lightweight plastic bags

  1. افلاکی، اسدالله. «۲۱ تیر؛ روز خرید بدون کیسه نایلونی». همشهری آنلاین. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۴-۲۰. از پارامتر ناشناخته |عنوان2= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. «با کیسه پلاستیک به رواندا سفر نکنید». دویچه وله (Deutsche Welle) شبکهٔ برون‌مرزی آلمان. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۴-۲۰.
  3. Ibrahim, CPH; Yoxall, CW (2008-10-21). "Use of plastic bags to prevent hypothermia at birth in preterm infants-do they work at lower gestations?". Acta Paediatrica. 98 (2): 256–260. doi:10.1111/j.1651-2227.2008.01076.x. ISSN 0803-5253.