جنگ دنیاها (فیلم ۲۰۰۵)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنگ دنیاها
War of the Worlds poster.jpg
پوستر فیلم در اکران سینمایی
کارگرداناستیون اسپیلبرگ
تهیه‌کنندهکاتلین کندی
کالین ویلسون
نویسندهجاش فریدمن
دیوید کپ
بر پایهجنگ دنیاها
اثر اچ. جی. ولز
بازیگرانتام کروز
داکوتا فانینگ
میراندا اتو
جاستین چتوین
تیم رابینز
راویمورگان فریمن
موسیقیجان ویلیامز
فیلم‌برداریانوش کامینسکی
تدوین‌گرمایکل کان
شرکت
تولید
توزیع‌کنندهپارامونت پیکچرز
دریم‌ورکز
تاریخ‌های انتشار
  • ۲۹ ژوئن ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-06-۲۹) (ایالات متحده)
مدت زمان
۱۱۸ دقیقه
کشور ایالات متحده آمریکا
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱۳۲ میلیون دلار
فروش گیشه۶۰۳ میلیون دلار

جنگ دنیاها (به انگلیسی: War of the Worlds) فیلمی در ژانر علمی تخیلی به کارگردانی استیون اسپیلبرگ و نویسندگی جاش فریدمن و دیوید کپ بر اساس رمان علمی-تخیلی جنگ دنیاها اثر هربرت جرج ولز است.[۱] تام کروز با داکوتا فانینگ، جاستین چاتوین، میراندا اتو و تیم رابینز در نقش‌های فرعی با گویندگی مورگان فریمن بازی می‌کنند. داستان این فیلم یک کارگر بارانداز آمریکایی را روایت می‌کند که مجبور می‌شود از فرزندانش که جدا از آنها زندگی می‌کند مراقبت کند، در حالی که تلاش می‌کند تا از آنها محافظت کند و آنها را با مادرشان متحد کند، وقتی فرازمینی‌ها به زمین حمله می‌کنند و شهرها را با ماشین‌های جنگی غول‌پیکر ویران می‌کنند که در مقابل بیگانگان هیچ مقاومتی کارساز نیست، جز باکتری‌های موجود در هوا.

این فیلم در ۷۳ روز با استفاده از پنج صحنه مختلف صدا و همچنین لوکیشن‌هایی در کالیفرنیا، کانکتیکات، نیوجرسی، نیویورک و ویرجینیا فیلمبرداری شد. این فیلم توسط یک کمپین مخفی کاری احاطه شده بود، بنابراین جزئیات کمی قبل از انتشار آن درز کرد. تبلیغات کراواتی با چندین شرکت از جمله هیتاچی انجام شد.

جنگ دنیاها در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۵ در آمریکای شمالی و در ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ در بریتانیا توسط پارامونت پیکچرز و دریم‌ورکز منتشر شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و بسیاری از بازی‌ها (مخصوصاً بازی‌های کروز و فانینگ) و کارگردانی، فیلم‌نامه، سکانس‌های اکشن و جلوه‌های بصری اسپیلبرگ تمجید کردند، اگرچه پایان آن مورد انتقاد قرار گرفت. این فیلم بیش از ۶۰۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت و چهارمین فیلم موفق سال ۲۰۰۵ شد. این فیلم سه نامزدی جایزه اسکار را برای بهترین جلوه‌های بصری، بهترین میکس صدا و بهترین تدوین صدا به دست آورد.

داستان[ویرایش]

یک روایت ابتدایی توضیح می‌دهد که زمین توسط فرازمینی‌ها با هوش بی‌نظیر و بدون شفقت رصد می‌شد. همان‌طور که انسان بدون شک بر جهان تسلط داشت، به همان اندازه که میکروارگانیسم‌ها در یک قطره آب ازدحام می‌کنند، این موجودات نقشه کشیدند تا همه آن را از ما بگیرند.

ری فریر، مرد طولانی ساحلی مطلقه، به عنوان اپراتور جرثقیل در اسکله ای در بروکلین، نیویورک کار می‌کند و از فرزندانش: دختر ۱۰ ساله ریچل و پسر نوجوانش رابی، بیگانه است. زن باردار سابق ری، مری آن، این دو را در خانه اش در بایون، نیوجرسی، در راه دیدار والدینش در بوستون رها می‌کند. بعداً، طوفان عجیبی رخ می‌دهد که طی آن رعد و برق چندین بار به وسط یک تقاطع مجاور برخورد می‌کند و باعث ایجاد یک EMP می‌شود که تقریباً تمام وسایل الکترونیکی را فوراً سرخ می‌کند. ری با اکراه به جمعیت در صحنه برخورد می‌پیوندد، جایی که یک ماشین جنگی عظیم «سه‌پایه» از زمین بیرون می‌آید و از سلاح‌های انرژی قدرتمند برای تخریب منطقه استفاده می‌کند و بیشتر شاهدان را به خاکستری خاکستری متلاشی می‌کند.

ری بچه‌هایش را جمع‌آوری می‌کند، یک ون را از مکانیک محلی می‌دزدد، پس از اینکه او به او توصیه کرد که چگونه آن را قبل از رفتن به شهر تعمیر کند، و برای پناه گرفتن به سمت خانه خالی مری آن در حومه نیوجرسی می‌رود. آن شب، آنها در زیرزمین پناه می‌گیرند، اما به زودی صدای غرش عجیبی را می‌شنوند که به دنبال آن انفجاری رخ می‌دهد که خانه را ویران می‌کند. صبح روز بعد، ری و رابی متوجه می‌شوند که یک بوئینگ ۷۴۷ در محله سقوط کرده‌است. ری با یک تیم خبری سرگردان که در حال جابجایی لاشه هواپیما برای غذا هستند ملاقات می‌کند و به او توضیح می‌دهند که چندین سه‌پایه وجود دارد که به شهرهای بزرگ در سراسر جهان حمله کرده‌اند و اضافه می‌کند که سه‌پایه‌ها سپرهای نیرو دارند تا از آنها در برابر بیشتر دفاعیات بشریت محافظت کنند و سه‌پایه‌ها نیز سپرهای نیرو دارند. خلبانان در طوفان‌های رعد و برق به زمین سفر کردند تا راهی برای ورود به ماشین‌های خود که فرض می‌شود هزاران سال در زیر زمین مدفون بوده‌اند، شوند.

ری تصمیم می‌گیرد که بچه‌ها را به بوستون ببرد تا با مادرشان باشد، اما گروهی ناامید وسیله نقلیه آنها را ازدحام کرده و آنها را مجبور به ترک آن می‌کنند. آنها در نهایت به یک کشتی رودخانه هادسون می‌رسند تا توسط سه‌پایه‌ها احاطه شوند، که بسیاری از پناهندگان را قتل‌عام یا ربوده می‌کنند، اما خانواده ری موفق به فرار می‌شوند. آنها شاهد نبرد تفنگداران دریایی ایالات متحده با چند سه‌پایه هستند. با ناراحتی ری، رابی در نهایت به مبارزه بیهوده با بیگانگان می‌پیوندد، در حالی که ری و ریچل به سرعت از صحنه فرار می‌کنند. تفنگداران دریایی ایالات متحده با رابی که گمان می‌رود با آنها کشته شده‌است محو می‌شوند. مدت کوتاهی پس از آن، مردی دیوانه به نام هارلان اوگیلوی به این زوج در زیرزمینی نزدیک پناه می‌دهد.

این سه نفر برای چندین روز ناشناخته می‌مانند، حتی زمانی که یک کاوشگر و گروهی از بیگانگان در زیرزمین کاوش می‌کنند. آنها به زودی متوجه می‌شوند که بیگانگان شروع به کشت یک گیاه قرمز رنگ در سراسر مناظر کرده‌اند که به سرعت در حال گسترش است، و گروه استنباط می‌کنند که بیگانگان در حال شکل‌دادن به زمین هستند و به‌طور بالقوه از پوشش گیاهی قرمز به عنوان منبع غذایی استفاده می‌کنند. صبح روز بعد، اوگیلوی با مشاهده سه‌پایه‌ها که خون و بافت انسان را برای بارور کردن گیاهان بیگانه جمع‌آوری می‌کنند، دچار یک فروپاشی ذهنی می‌شود. ری از ترس فریاد دیوانه وار اوگیلوی که بیگانگان را آگاه کند، با اکراه او را می‌کشد. سپس کاوشگر سه‌پایه دوم فریرز را در خواب می‌برد و باعث می‌شود ریچل فرار کند و توسط سه‌پایه ربوده شود. سپس ری عمداً با هشدار دادن به بیگانگان با نارنجک ربوده می‌شود. با کمک دیگر ربوده شدگان، ری در نهایت از نارنجک‌ها استفاده می‌کند تا سه‌پایه را از درون نابود کند و همه آنها را آزاد کند.

چند روز بعد، ری و ریچل به بوستون می‌رسند و در آنجا متوجه می‌شوند که گیاهان بیگانه در حال پژمرده شدن هستند و سه‌پایه‌ها به‌طور غیرقابل توضیحی در حال فروریختن هستند. هنگامی که یک سه‌پایه فعال ظاهر می‌شود، ری متوجه فرود پرندگان روی آن می‌شود که نشان می‌دهد سپرهای نیروی آن از کار افتاده‌است. ری به سربازانی که جمعیت در حال فرار را اسکورت می‌کنند هشدار می‌دهد و آنها با استفاده از موشک‌های ضد تانک آن را ساقط می‌کنند. با پیشروی سربازان روی سه‌پایه سرنگون شده، دریچه ای باز می‌شود و یک بیگانه رنگ پریده و بیمار قبل از سقوط و مرگ در نیمه راه مبارزه می‌کند. ری و ریچل سرانجام به خانه والدین مری آن می‌رسند، جایی که با مری آن و رابی که به نحوی زنده مانده بودند، قرار می‌گیرند.

در پایان، راوی توضیح می‌دهد که مرگ بیگانگان به دلیل ناتوانی سیستم ایمنی آن‌ها در کنترل میکروب‌های بی‌شماری ساکن زمین است که «خدا در حکمت خود» برای محافظت از انسان‌هایی که به‌طور طبیعی با بقیه زمین همزیستی دارند، روی این سیاره قرار داده‌است. زیست کره

بازیگران[ویرایش]

تام کروز و داکوتا فانینگ دو شخصیت اصلی فیلم را به تصویر می‌کشند.

تولید[ویرایش]

توسعه[ویرایش]

پس از همکاری در سال ۲۰۰۲ در گزارش اقلیت، استیون اسپیلبرگ و تام کروز علاقه‌مند به همکاری دوباره با هم بودند. اسپیلبرگ در مورد کروز اظهار داشت: «او چنان شریک باهوش و خلاقی است و ایده‌های فوق‌العاده ای را به مجموعه می‌آورد که ما فقط جرقه‌های یکدیگر را می‌زنیم. من عاشق کار با تام کروز هستم.» Me If You Can (2002) و سه گزینه از فیلم‌ها را برای ساختن با هم ارائه داد که یکی از آنها اقتباسی از جنگ جهانیان است.[۲] اسپیلبرگ The War of the Worlds را انتخاب کرد و اظهار داشت: "ما به یکدیگر نگاه کردیم و چراغ‌ها روشن شد. به محض شنیدن آن، گفتم "اوه خدای من! جنگ دنیاها - کاملاً. همین بود.»[۲]

این فیلم سومین فیلم اسپیلبرگ در موضوع بازدید از بیگانگان است، همراه با برخوردهای نزدیک از نوع سوم و E.T. فرازمینی کاتلین کندی، تهیه‌کننده و همکار قدیمی اش، خاطرنشان می‌کند که با جنگ دنیاها، اسپیلبرگ این فرصت را داشت تا ضد شخصیت‌هایی را که در E.T. و برخورد نزدیک از نوع سوم. «زمانی که ما برای اولین بار توسعه ET را شروع کردیم، این داستان بسیار هیجان‌انگیزتر و تاریک‌تر بود و در واقع به چیزی خوش‌خیم‌تر تبدیل شد. من فکر می‌کنم که داستان تلخ‌تر و تاریک‌تر همیشه جایی در درون او بوده‌است. اکنون، او آن داستان را تعریف می‌کند.»[۲] اسپیلبرگ اظهار داشت که او فقط فکر می‌کرد که ساختن یک «فیلم واقعاً ترسناک با بیگانگان واقعاً ترسناک» سرگرم‌کننده است، کاری که قبلاً هرگز انجام نداده بود.[۲][۳] اسپیلبرگ قصد داشت داستانی معاصر را بیان کند، کندی بیان کرد که داستان به عنوان یک فانتزی خلق شده‌است، اما به شیوه ای بیش از حد واقع گرایانه به تصویر کشیده شده‌است.[۲]

"برای اولین بار در زندگی ام یک تصویر بیگانه می‌سازم که در آن عشق و تلاشی برای برقراری ارتباط وجود ندارد."
– استیون اسپیلبرگ[۴]

اسپیلبرگ و کروز از جی جی آبرامز خواسته بودند که فیلمنامه را بنویسند، اما مجبور شد فیلم را رد کند زیرا او در حال کار بر روی خلبان سریال تلویزیونی خود بود.[۵] جاش فریدمن فیلمنامه ای را ارائه کرد که سپس توسط دیوید کوپ بازنویسی شد.[۶][۷] پس از بازخوانی رمان، کوپ تصمیم گرفت فیلمنامه را با تکیه بر یک راوی انجام دهد، «از دیدگاهی بسیار محدود، از جانب کسی که در حاشیه رویدادها قرار دارد و نه شخصی که در رویدادها دخیل است» و فهرستی از عناصری را که او می‌خواهد تهیه کرد. عدم استفاده به دلیل «کلیشه ای» بودن، مانند تخریب ساختمان‌های شاخص. برخی از جنبه‌های کتاب به شدت اقتباس و فشرده شده بود: شخصیت تیم رابینز ترکیبی از دو شخصیت در کتاب بود که نام آن از شخصیت سوم به عاریت گرفته شده بود. کوپ در حالی که محیط را از قرن ۱۹ به امروز تغییر می‌داد، سعی کرد «دنیای مدرن را به دهه ۱۸۰۰ بازگرداند»، با شخصیت‌هایی که از برق و تکنیک‌های مدرن ارتباطی خالی بودند.[۸]

اسپیلبرگ پس از دریافت شباهت‌های زیادی با زندگی شخصی اش، از جمله طلاق والدینش (طلاق ری و مری آن)، و چون وضعیت اسفبار بازماندگان داستانی نشان دهنده عدم اطمینان او پس از ویرانی‌های حملات ۱۱ سپتامبر است، فیلمنامه را پذیرفت.[۳] برای اسپیلبرگ، داستان‌های بقای شخصیت‌ها باید تمرکز اصلی باشد، زیرا آنها ذهنیت آمریکایی را نشان می‌دادند که هرگز تسلیم نمی‌شوند.[۳] اسپیلبرگ جنگ دنیاها را «یک نقطه مقابل قطبی» برای برخوردهای نزدیک توصیف کرد، با آن فیلم مردی که خانواده را ترک می‌کند تا با بیگانگان سفر کند، در حالی که جنگ جهان‌ها بر حفظ خانواده متمرکز بود.[۳] در عین حال، بیگانگان و انگیزه‌های آنها چندان مورد بررسی قرار نمی‌گیرند، زیرا «ما فقط نتایج این نقشه‌های پلید را برای جایگزینی ما با خود تجربه می‌کنیم».[۹]

اسپیلبرگ اگرچه فیلمنامه را پذیرفت، اما درخواست چندین تغییر کرد. اسپیلبرگ مخالف ایده ورود بیگانگان به سفینه‌های فضایی بود، زیرا در هر فیلم تهاجم بیگانگان از چنین وسیله‌ای استفاده می‌شد.[۷] استوانه‌های مریخی اصلی دور انداخته شدند، جایی که اسپیلبرگ منشأ سه‌پایه‌ها را با بیان اینکه مدت‌ها پیش در زیر زمین در زمین مدفون شده‌اند، جایگزین کرد.[۴][۷]

اسپیلبرگ میراندا اتو را برای نقش مری آن در نظر داشت، اما در آن زمان به او زنگ زد که او باردار است و فکر می‌کرد که این فرصت از دست خواهد رفت. اسپیلبرگ سپس تصمیم گرفت بارداری اتو را در فیلم بگنجاند و قسمت را برای او تغییر دهد.

فیلمبرداری[ویرایش]

بوئینگ ۷۴۷ منهدم شده در مجموعه جنگ جهانیان. در حال حاضر، بازدیدکنندگان می‌توانند مجموعه هواپیمای تخریب شده را در طول تور استودیویی هالیوود استودیو یونیورسال مشاهده کنند.

فیلمبرداری در ویرجینیا، کانکتیکات، نیوجرسی، کالیفرنیا و نیویورک انجام شد. تصویربرداری فیلم حدود ۷۳ روز به طول انجامید.[۱۰] اسپیلبرگ در ابتدا قصد داشت فیلم جنگ جهانیان را پس از مونیخ فیلمبرداری کند، اما تام کروز فیلمنامه دیوید کوپ را به قدری دوست داشت که به اسپیلبرگ پیشنهاد کرد که فیلمنامه قبلی را به تعویق بیندازد در حالی که او همین کار را با فیلم Mission: Impossible III انجام خواهد داد. بیشتر خدمه مونیخ برای کار در جنگ جهانیان نیز آورده شدند.[۴] در سال ۲۰۰۴، گروه‌های تولید به سرعت در هر دو سواحل مستقر شدند تا برای تاریخ شروع آماده شوند، مکان‌هایی را در بالا و پایین دریای شرقی جستجو کردند و مراحل و مجموعه‌هایی را آماده کردند که برای بازگشت شرکت به لس آنجلس پس از تعطیلات زمستانی استفاده می‌شود. پیش تولید تنها در سه ماه انجام شد، یعنی نیمی از زمانی که معمولاً برای فیلمی با اندازه و وسعت مشابه در نظر گرفته می‌شد. اسپیلبرگ خاطرنشان می‌کند، با این حال، «این یک دوره سخت برای جنگ جهانیان نبود. این طولانی‌ترین برنامه من در حدود ۱۲ سال بود. ما وقت خود را صرف کردیم.» استفاده از پیش نمایش، با توجه به برنامه فشرده.[۱۰]

صحنه ای که اولین ظهور سه‌پایه‌ها را به تصویر می‌کشد در تقاطع خیابان فری، خیابان مرچنت، و خیابان ویلسون، در نیوآرک، نیوجرسی فیلمبرداری شد.[۱۱] بعدها، اسپیلبرگ چندین صحنه را در ویرجینیا فیلمبرداری کرد.[۱۲] صحنه پیوسته [کدام؟] در کالیفرنیا فیلمبرداری شد.[۱۳]

صحنه کشتی در شهر نیویورک آتن فیلمبرداری شد و خانه والدین مری آن در بروکلین واقع شد (اما در فیلم در بوستون به نمایش درآمد).[۲] برای صحنه سقوط هواپیمای محله، خدمه تولید یک بوئینگ ۷۴۷ بازنشسته را که قبلاً توسط شرکت آل نیپون ایرویز به نام JA8147 اداره می‌شد، با هزینه حمل و نقل ۲ میلیون دلار خریداری کردند،[۱۴] آن را به چند قطعه جدا کردند و خانه‌هایی در اطراف آنها ساختند.[۲] هواپیمای تخریب شده برای تور یونیورسال استودیو نگهداری شد.[۱۴] خانه ری در بایون، نیوجرسی فیلمبرداری شد (با یک صحنه صوتی که فضای داخلی را دو برابر می‌کند). در همین حال، سکانس جنگ دره در لکسینگتون، ویرجینیا و Mystery Mesa در کالیفرنیا فیلمبرداری شد. صحنه ای که در آن سه‌پایه شلیک می‌شود و در یک کارخانه سقوط می‌کند، در Naugatuck، کانکتیکات در یک کارخانه مواد شیمیایی متروک فیلمبرداری شده‌است. صحنه شناور شدن اجساد در رودخانه در رودخانه فارمینگتون در ویندزور، کانکتیکات توسط واحد دوم با استفاده از پایه ای برای داکوتا فانینگ که از پشت عکس گرفته شده‌است، فیلمبرداری شده‌است و بخشی که چهره بازیگران معتبر را نشان می‌دهد که بعداً بریده شده‌اند. برخی از فیلمبرداری‌ها در پارک وی کهنه سربازان جنگ کره در استاتن آیلند، نیویورک فیلمبرداری شد.[۲][۱۵] این فیلم از شش مرحله صدا استفاده کرد که در سه قسمت استودیویی پخش شد.[۲]

عکاسی اصلی در ۸ نوامبر ۲۰۰۴ آغاز شد و در ۷ مارس ۲۰۰۵ به پایان رسید.

طراحی و جلوه‌های بصری[ویرایش]

Industrial Light & Magic شرکت اصلی جلوه‌های ویژه فیلم بود.[۱۶] در حالی که اسپیلبرگ قبلاً از رایانه برای کمک به تجسم سکانس‌ها در پیش تولید استفاده کرده بود، اسپیلبرگ گفت: «این اولین فیلمی است که من واقعاً با استفاده از رایانه برای انیمیشن تمام استوری بوردها کار کردم.» به دوستش جورج لوکاس.[۲][۱۶] به منظور حفظ واقع گرایی، استفاده از نماهای تصویری تولید شده توسط کامپیوتر و صفحه آبی محدود بود، و بیشتر جلوه‌های دیجیتال با فیلم‌های مینیاتوری و لایو اکشن ترکیب می‌شدند.[۱۷]

طراحی سه‌پایه‌ها توسط اسپیلبرگ به عنوان «برازنده» توصیف شد، با هنرمندی داگ چیانگ که اشکال حیات آبزی را تکرار می‌کند.[۱۷] در همان زمان، کارگردان طرحی می‌خواست که نمادین باشد و در عین حال ادای احترامی به سه‌پایه‌های اصلی داشته باشد، و همچنین ترسناک باشد تا مخاطب بیشتر از خود وسیله نقلیه به بیگانگان داخل آن علاقه نشان ندهد.[۹] خدمه جلوه‌های بصری سعی کردند عناصر ارگانیک و مکانیکی را در تصویر سه‌پایه ترکیب کنند و با توجه به «تضاد» داشتن یک سر بزرگ تانک مانند که توسط پاهای نازک و انعطاف‌پذیر حمل می‌شود، مطالعات گسترده‌ای را برای باورپذیری حرکات وسیله نقلیه انجام دادند.[۱۸] راندال ام. دوترا، انیماتور، خود این حرکات را دارای یک «شناوری زمینی» می‌دانست، به این معنا که آنها روی خشکی راه می‌رفتند اما جریان آبی داشتند، و اسپیلبرگ سه‌پایه‌ها را مانند «رقصنده‌های باله ترسناک» توصیف کرد. بیشتر عناصر بیگانه حول عدد سه می‌چرخیدند - سه‌پایه دارای سه چشم بود، و وسیله نقلیه و بیگانگان هر دو دارای سه اندام اصلی با سه انگشت بودند.[۹]

ناظر جلوه‌های بصری، پابلو هلمن، به تصویر کشیدن مقیاس سه‌پایه را چالش‌برانگیز می‌دانست، با توجه به اینکه «استیون می‌خواست مطمئن شود که این موجودات ۱۵۰ فوت قد دارند»،[۱۷] زیرا قد ولز در رمان توصیف شده بود.[۹] بیگانگان خود طرح‌هایی بر اساس چتر دریایی، با حرکات الهام گرفته از قورباغه‌های درختی چشم قرمز،[۱۸] و کیفیت دوزیستان به ویژه روی پوست مرطوب داشتند. برای هدایت بازیگران در صحنه زیرزمین از یک بیگانه استایروفوم به عنوان پایه استفاده شد.[۹] اسپیلبرگ در جریان مرگ‌های Heat-Ray هیچ خون یا گودی نمی‌خواست. به قول هلمن، «این قرار بود یک فیلم ترسناک برای بچه‌ها باشد». بنابراین گروه افکت‌ها به تبخیر اجساد رسیدند، و با توجه به اینکه به دلیل پیچیدگی اثر و زمان‌بندی، نمی‌توان آن را کاملاً دیجیتالی کرد، گرد و غبار زنده در کنار جذب پرتوهای CGI و ذرات استفاده شد.[۱۷] پرندگان دیجیتال در بیشتر صحنه‌ها از سه‌پایه‌ها پیروی می‌کردند تا نمادی از حضور مرگ باشند، که چیانگ آن را با کرکس‌ها مقایسه کرد و افزود: «شما نمی‌دانید که آیا این پرندگان به خطر می‌روند یا از آن دور می‌شوند، آیا باید آنها را دنبال کنید یا فرار کنید.[۹]

در طول صحنه ای که مینی ون ربوده شده توسط یک اوباش مورد حمله قرار می‌گیرد، یانوش کامینسکی و اسپیلبرگ نورهای تعاملی زیادی می‌خواستند، بنابراین آنها انواع مختلفی از چراغ‌ها، از جمله لامپ‌های کلمن، فانوس‌های نفتی، چراغ قوه و ماگ لایت را اضافه کردند.[۲] خدمه IL&M اعتراف کردند که تخریب پل Bayonne سخت‌ترین صحنه ای بود که با استفاده از ترکیبی از جلوه‌های CGI و عناصر زنده اکشن،[۱۹] و یک ضرب الاجل چهار هفته ای ساخته شد تا بتوان از شات در تریلر Super Bowl استفاده کرد.[۱۷] صحنه در ابتدا فقط یک پمپ بنزین در حال انفجار بود، اما سپس اسپیلبرگ پیشنهاد داد که پل را نیز منفجر کنند.[۱۷] این صحنه شامل تیراندازی سه‌پایه‌ها از Heat-Ray به سمت مینی ون و فرار مینی ون از آن شامل لایه‌های CGI زیادی برای کار بود. بیش از ۵۰۰ افکت CGI در فیلم استفاده شد.[۲۰]

طراح لباس، جوآنا جانستون، ۶۰ نسخه مختلف از ژاکت چرمی ری را خلق کرد تا درجاتی را که او از ابتدای سفر تا انتها تحت تأثیر هوا قرار گرفته‌است، نشان دهد. جانستون توضیح می‌دهد: "او با ژاکت، یک هودی و دو تی شرت شروع می‌کند." جانستون خاطرنشان می‌کند: یکی از لباس‌های داکوتا فانینگ که اهمیت ویژه ای پیدا می‌کند کیف اسب اسطوخودوس او است: "من می‌خواستم او چیزی داشته باشد که به او احساس امنیت کند، چیز کوچکی که بتواند با آن بخوابد و روی صورتش بگذارد." "این کیف اسب اسطوخودوس بود. ما آن را روی یک روبان بستیم و داکوتا آن را به بدنش آویزان کرد، بنابراین همیشه همراه او بود." جانستون برای تقلید ناخودآگاه پدرش به رابی لباس پوشید.[۲]

موسیقی[ویرایش]

بازخورد
بررسی انتقادی
منبعرتبه
AllMusic3/5 ستاره[۲۱]
Filmtracks3/5 ستاره
ScoreNotesC+
SoundtrackNet3.5/5 ستاره

جان ویلیامز، همکار قدیمی اسپیلبرگ، آهنگ موسیقی جنگ جهانیان را ساخت. این اولین باری بود که ویلیامز مجبور شد با یک فیلم ناقص اسپیلبرگ آهنگسازی کند، زیرا تنها شش حلقه اول، در مجموع شصت دقیقه، برای استفاده او به عنوان مرجع آماده بود.[۲۲] او آهنگ را «یک قطعه بسیار جدی» می‌دانست که باید «اتمسفر ترسناک ضروری» را با «حرکت ریتمیک پیشران برای صحنه‌های اکشن» ترکیب می‌کرد –[۲۳] موسیقی به‌طور نمادین در صحنه‌های تعقیب و گریز مانند ری، وسایل نقلیه را «به جلو می‌کشید». رانندگی از Bayonne یا سه‌پایه حمله به کشتی هادسون. ویلیامز با استفاده از ارکسترهایی که در صحنه‌های مشرف به سه‌پایه‌ها یک «ژست بزرگ» انجام می‌دهند، نشانه‌های کوچکی را به موسیقی کلاسیک فیلم‌های هیولا اضافه کرد. برای افزایش ترس، ویلیامز یک گروه کر زن با کرشندویی شبیه فریاد اضافه کرد - که این آهنگ را "انسانی" می‌کند که نشان دهنده "قربانیانی است که بدون گفتن "اوه" بیرون می‌روند - قبل از اینکه بگویند رفته‌اند" - برای حملات سه‌پایه و یک گروه کر مردانه تقریباً نامفهوم - که ویلیامز آن را با "راهبان تبتی، پایین‌ترین زمین شناخته شده‌ای که بدن ما می‌تواند بسازد" مقایسه کرد - برای بیگانگانی که در زیرزمین کاوش می‌کنند. تنها انحراف از ارکسترها، صداهای الکترونیکی برای روایت‌های آغازین و پایانی بود.[۲۲]

یک آلبوم موسیقی متن توسط دکا رکوردز منتشر شد که شامل موسیقی فیلم و روایت آغازین و پایانی مورگان فریمن بود.[۲۴][۲۵] آهنگ‌های "Little Deuce Coupe" و "Hushabye Mountain" نیز در این فیلم حضور دارند که اولی توسط تام کروز و دومی توسط داکوتا فانینگ خوانده می‌شود.[۲۶][۲۷] یک موسیقی متن گسترش‌یافته «نسخه محدود» در سال ۲۰۲۰ از طریق Intrada Records منتشر شد که شامل موسیقی کامل فیلم، بازسازی آلبوم ۲۰۰۵ و نشانه‌های جایگزین به عنوان ماده جایزه بود.

جنگ دنیاها: موسیقی از فیلم سینمایی
شمارهناممدت
۱.«مقدمه»۲:۵۲
۲.«صحنه کشتی»۵:۴۹
۳.«رسیدن به کشور»۳:۲۴
۴.«صحنه تقاطع»۴:۱۳
۵.«ری و راشل»۲:۴۱
۶.«فرار از شهر»۳:۴۹
۷.«کاوش در زیرزمین»۴:۱۲
۸.«وضعیت پناهندگی»۳:۵۰
۹.«حمله به ماشین»۲:۴۴
۱۰.«جدایی خانواده»۲:۳۶
۱۱.«روابط با اوگیلوی»۴:۳۴
۱۲.«بازگشت به بوستون»۴:۲۹
۱۳.«فرار از سبد»۹:۲۱
۱۴.«تجدید مجدد»۳:۱۶
۱۵.«اپیلوگ»۳:۱۱
مجموع مدت:۶۱:۰۱

مضامین[ویرایش]

این فیلم به عنوان یک فیلم ضد جنگ توصیف شد، زیرا غیرنظامیان می‌دوند و فقط سعی می‌کنند خود و خانواده خود را نجات دهند به جای مبارزه با سه‌پایه‌های بیگانه.[۲۸] دبرا جی ساندرز از سانفرانسیسکو کرونیکل این فیلم را اینگونه توصیف کرد: «اگر بیگانگان حمله کردند، مقابله نکنید. فرار کنید.» ساندرز فیلم را با روز استقلال مقایسه کرد، جایی که غیرنظامیان در آن اجرا می‌شوند، اما آنها از تلاش‌های نظامی حمایت می‌کنند.[۲۸] بسیاری از منتقدان احساس کردند که فیلم سعی کرد فضای حملات ۱۱ سپتامبر را بازسازی کند، در حالی که تماشاچیان برای زنده ماندن تلاش می‌کردند و از نمایشگرهای افراد گمشده استفاده می‌کردند.[۲۹] اسپیلبرگ به ریدرز دایجست اعلام کرد که علاوه بر اینکه کار یک فانتزی است، تهدید ارائه شده نیز واقعی است: «آنها زنگ بیداری برای رویارویی با ترس‌های ما هستند، زیرا با نیرویی که قصد تخریب شیوه زندگی ما را دارد، روبرو می‌شویم.» کوپ اظهار داشت که سعی کرده‌است اشاره صریح به ۱۱ سپتامبر یا جنگ عراق نداشته باشد، اما گفت که الهام‌بخش صحنه‌ای که رابی به تفنگداران دریایی می‌پیوندد، نوجوانانی بود که در نوار غزه می‌جنگیدند. در تانک‌ها سنگ می‌زند، و من فکر می‌کنم که وقتی در آن سن هستید، به‌طور کامل به عواقب کاری که انجام می‌دهید توجه نمی‌کنید و بسیار درگیر این لحظه و اشتیاق هستید، خواه این ایده خوبی باشد یا خیر.[۸] از رمان باقی مانده‌است که بیگانگان شکست می‌خورند، نه با سلاح‌های مردانه، بلکه کوچک‌ترین موجودات سیاره، باکتری‌ها، که کوپ آن‌ها را به‌عنوان «طبیعت، به نحوی که خیلی بیشتر از ما می‌داند» توصیف می‌کند.[۹]

انتشار[ویرایش]

جنگ جهانیان در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۵ در تئاتر زیگفلد به نمایش درآمد. در آنجا، تام کروز رابطه خود را با کیتی هولمز نشان داد.[۳۰] شش روز بعد، در ۲۹ ژوئن، این فیلم در حدود ۳۹۰۸ سینما در سراسر آمریکا اکران شد.[۳۱] ویدیوی خانگی متعاقباً در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ منتشر شد.

پنهان‌کاری[ویرایش]

اسپیلبرگ بیشتر قسمت‌های فیلم را مخفی نگه داشت، زیرا بازیگران و خدمه در مورد ظاهر بیگانگان سردرگم بودند.[۳۲] هنگامی که از دیوید کوپ در مورد محرمانه بودن فیلمنامه پرسیده شد، پاسخ داد: «[اسپیلبرگ] [فیلمنامه] را به کسی نمی‌دهد». Koepp توضیح داد که آن را برای او ایمیل می‌کند و او بخشی از فیلمنامه را می‌دهد که مربوط به هر کاری است که کسی انجام می‌دهد.[۳۲] میراندا اتو به این فکر می‌کرد که حتی با خانواده و دوستانش دربارهٔ این داستان صحبت نکند. اتو گفت: "من افرادی را می‌شناسم که همیشه می‌گویند: "اوه، همه چیز خیلی مخفی است." به نظر من خوب است. در زمان‌های قدیم مردم قبل از اینکه فیلم‌ها منتشر شوند چیز زیادی دربارهٔ فیلم‌ها نمی‌دانستند و امروزه اطلاعات زیادی وجود دارد. فکر می‌کنم کمی رمز و راز همیشه واقعاً خوب است. شما نمی‌خواهید همه چیز را خراب کنید از کارت‌های شما از قبل.»[۳۳]

اسپیلبرگ اعتراف کرد که پس از مخفی نگه داشتن چیزها برای مدت طولانی، در نهایت این وسوسه وجود دارد که در کنفرانس مطبوعاتی جنگ جهانیان چیزهای زیادی به ضرر داستان فاش شود؛ بنابراین، اسپیلبرگ فقط صحنه تپه را فاش کرد، جایی که ری تلاش می‌کند پسرش را از رفتن بازدارد، و اظهار داشت: «اگر بیشتر بگوییم، خیلی چیزها فاش می‌شود.»[۳۴] بودجه واقعی فیلم ۱۳۲ میلیون دلار بود.[۳۱][۳۵]

به گفته Vanity Fair، روابط اسپیلبرگ و کروز در طول اکران فیلم «ضعیف» بود، زیرا اسپیلبرگ معتقد بود که «ضعفات» کروز در آن زمان (مانند حضور نامنظم در نمایش اپرا وینفری) باعث «آسیب زدن» به فیلم شد و پس از یک دکتر که نامی که اسپیلبرگ به کروز داده بود توسط ساینتولوژیست‌ها مورد اعتراض قرار گرفت.[۳۶]

بازاریابی و نمایش خانگی[ویرایش]

Paramount Pictures Interactive Marketing یک بازی آنلاین بقای انسان را در وب سایت رسمی خود در ۱۴ آوریل برای تبلیغ این فیلم عرضه کرد.[۳۷] هیتاچی با پارامونت پیکچرز برای کمپین تبلیغاتی جهانی تحت عنوان «تجربه بصری نهایی» همکاری کرد. این توافق توسط کازوهیرو تاچیبانا، مدیر کل گروه کسب و کار مصرف‌کننده هیتاچی اعلام شد.[۳۸] کازوهیرو اظهار داشت: "کمپین "تجربه بصری نهایی" ما تطابق کاملی بین تلاش اسپیلبرگ و کروز برای دستیابی به بهترین‌های جهان در زمینه سرگرمی فیلم و تعهد هیتاچی به بالاترین کیفیت تصویر از طریق محصولات الکترونیکی مصرفی دیجیتال خود است."[۳۸]

این فیلم بر روی VHS و DVD در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ با نسخه تک دیسک و نسخه ویژه دو دیسک منتشر شد که شامل فیلم‌های تولیدی، مستند و تریلرهای مختلف بود.[۳۹] این فیلم ۱۱۳٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار در فروش دی وی دی به دست آورد که مجموع فروش فیلم خود را به ۷۰۴٬۷۴۵٬۵۴۰ دلار رساند و در رتبه دهم جدول فروش DVD در سال ۲۰۰۵ قرار گرفت.[۴۰] پارامونت این فیلم را در ۱ ژوئن ۲۰۱۰ بر روی دیسک بلوری منتشر کرد.

بازخورد[ویرایش]

بلیط فروشی[ویرایش]

در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۵، این فیلم تقریباً ۸۱ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت،[۴۱] و سی و هشتمین هفته افتتاحیه بزرگ را با فروش ۹۸۸۲۶۷۶۴ دلار در ۳۹۰۸ سینما به دست آورد که میانگین آن به ۲۵۲۸۸ دلار در هر سالن می‌رسد.[۴۲] در همین حال، در آخر هفته روز استقلال، جنگ جهانیان در ۳۹۰۸ سینما نیز ۶۴٬۸۷۸٬۷۲۵ دلار فروش داشت که میانگین آن ۱۶۶۰۱ دلار بود.[۴۳] این سومین فیلم بزرگ افتتاحیه در آخر هفته روز استقلال است.[۴۴] این فیلم در ۲۴ روز ۲۰۰ میلیون دلار به دست آورد و با ۲۰۰ میلیون دلار در رتبه سی و هفتم فهرست سریعترین فیلم‌ها قرار گرفت.[۴۵] این فیلم ۷۰۴٬۷۴۵٬۵۴۰ دلار با احتساب فروش دی وی دی فروش داشته‌است،[۳۱] که آن را به چهارمین فیلم پرفروش سال ۲۰۰۵ و شصت و ششمین فیلم پرفروش در سراسر جهان تبدیل کرده‌است.[۴۶][۴۷]

واکنش انتقادی[ویرایش]

در Rotten Tomatoes, War of the Worlds بر اساس ۲۶۴ بررسی و میانگین امتیاز ۷/۱۰، دارای ۷۵ درصد محبوبیت است. اجماع انتقادی بیان می‌کند: «اقتباس استیون اسپیلبرگ از جنگ دنیاها هیجان و پارانویای رمان کلاسیک اچ‌جی ولز را ارائه می‌کند و در عین حال اکشن و جلوه‌ها را برای مخاطبان مدرن به‌روز می‌کند». امتیاز ۷۳ از ۱۰۰ بر اساس ۴۰ بررسی، نشان دهنده «بررسی‌های عموماً مطلوب».[۴۸]

جیمز براردینلی بازی را تحسین کرد و در نظر گرفت که تمرکز روایت بر مبارزه یک شخصیت فیلم را مؤثرتر می‌کند، اما پایان فیلم را ضعیف توصیف می‌کند، اگرچه اسپیلبرگ «بهترین تلاش خود را می‌کند تا آن را از نظر سینمایی دراماتیک کند».[۴۹] نقد توتال فیلم به جنگ جهانیان چهار ستاره از پنج ستاره داد، با توجه به اینکه «اسپیلبرگ آب تازه ای را در داستانی که قبلاً برای فیلم، تلویزیون، صحنه، رادیو و ضبط اقتباس شده بود، می‌یابد» و فیلم را به عنوان «تصاویر شگفت‌انگیز» بسیاری توصیف می‌کند. مقایسه اولین حمله سه‌پایه با فرود ساحل اوماها از نجات سرباز رایان.[۵۰]

کنت توران از لس آنجلس تایمز، که جلوه‌های ویژه فیلم را تحسین کرد، اظهار داشت که اسپیلبرگ ممکن است واقعاً کار خود را در جنگ جهانیان «بهتر از آن چیزی که تصور می‌کند» انجام داده باشد. توران ادعا کرد که اسپیلبرگ با «نشان دادن اینکه جهان ما چقدر شکننده است» یک سؤال تحریک‌آمیز را مطرح می‌کند: «آیا فانتزی نهایی تهاجم از فضا است یا بقای نژاد بشر؟»[۵۱] با این حال، Broomfield Enterprise's دن مارکوچی و نانسی سروگی نظر براردینلی و توران را نداشتند. آنها احساس می‌کردند که روایت مورگان فریمن غیر ضروری است، و نیمه اول «عالی» بود، اما نیمه دوم «پر از کلیشه‌ها، پر از سوراخ، و آلوده به تیم رابینز شد».[۵۲]

مایکل ویلمینگتون از شیکاگو تریبون به فیلم سه ستاره و نیم از چهار ستاره داد و نوشت: «جنگ دنیاها قطعاً در نبرد خود پیروز می‌شود، اما نه جنگ». ویلمینگتون اظهار داشت که فیلم «بینندگان را به سفری وحشیانه از دو سوی [اسپیلبرگ] می‌برد: تاریکی و روشنایی». او همچنین گفت که این فیلم حاوی احساساتی است که شبیه احساسات اسپیلبرگ E.T. فرازمینی.[۵۳] ربکا موری از سایت About.com یک نقد مثبت ارائه کرد و گفت: "اسپیلبرگ تقریباً موفق می‌شود فیلم بیگانه بی‌نقصی بسازد، و فقط برای پایان آن انتقاد شد.[۵۴] جاناتان روزنبام از شیکاگو ریدر جلوه‌های ویژه و عملکرد کروز را ستود. راجر ایبرت با انتقاد از «طراحی یکپارچهسازی با سیستمعامل» و در نظر گرفتن این که علیرغم بودجه کلان، تهاجم بیگانگان «ابتدایی» و «خیلی جالب» نیست، بهترین صحنه‌ها را مانند راه رفتن ری در میان لاشه هواپیما و قطاری که در شعله‌های آتش حرکت می‌کند، دانست. «به نظر می‌رسد چنین صحنه‌هایی از نوعی واقعیت متفاوت با سه‌پایه‌ها سرچشمه می‌گیرند».[۵۵]

مجله فیلم فرانسوی Cahiers du cinéma فیلم را به عنوان رتبه هشتم در فهرست بهترین فیلم‌های دهه ۲۰۰۰ خود قرار داد.[۵۶] کارگردان فیلم ژاپنی کیوشی کوروساوا این فیلم را به عنوان بهترین فیلم ۲۰۰۰–۲۰۰۹ فهرست کرد.[۵۷]

امتیازات[ویرایش]

جنگ دنیاها نامزد سه جایزه اسکار شد، از جمله ویرایش صدا، میکس صدا (اندی نلسون، آنا بهلمر و ران جادکینز)، و جلوه‌های بصری (پابلو هلمن)، که همه را به کینگ کنگ باخت.[۵۸] این فیلم برای شش جایزه زحل نامزد شد،[۵۹] و برنده بهترین بازی توسط یک بازیگر جوانتر (داکوتا فانینگ) شد. این فیلم برنده جایزه حلقه طلایی برای جلوه‌های صوتی و فولی،[۶۰] جایزه جهانی موسیقی متن برای بهترین موسیقی متن اصلی،[۶۱] و سه جایزه VES برای جلوه‌های ویژه‌اش،[۶۲] و نامزد سه جایزه Empire، سه ماهواره بود. جوایز، و جایزه فیلم MTV.[نیازمند منبع] همچنین نامزد دریافت جایزه تمشک طلایی بدترین بازیگر مرد برای تام کروز شد.[نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]

جنگ دنیاها (فیلم ۱۹۵۳)

منابع[ویرایش]

  1. "War of the Worlds (2005) - Steven Spielberg". AllMovie. Archived from the original on March 6, 2019. Retrieved March 3, 2019.
  2. ۲٫۰۰ ۲٫۰۱ ۲٫۰۲ ۲٫۰۳ ۲٫۰۴ ۲٫۰۵ ۲٫۰۶ ۲٫۰۷ ۲٫۰۸ ۲٫۰۹ ۲٫۱۰ ۲٫۱۱ "War of the Worlds Production Notes (2005)". Paramount Pictures. Archived from the original on July 27, 2011. Retrieved September 11, 2009.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ Anthony Breznican (June 23, 2005). "Spielberg's family values". USA Today. Archived from the original on May 18, 2008. Retrieved September 12, 2009.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ "Steven Spielberg Goes To War". Empire. Archived from the original on August 7, 2020. Retrieved January 17, 2010.
  5. Jensen, Jeff (December 29, 2009). "'Lost': The 'M:I 3' Connection". Entertainment Weekly. Archived from the original on February 22, 2014. Retrieved February 12, 2014.
  6. Fleming, Michael; McNary, Davy (March 16, 2004). "'War' meets its maker". Variety. Retrieved December 7, 2009.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ "War Of The Worlds: Script by David Koepp & Josh Friedman (2005)". The War of the Worlds. Archived from the original on April 14, 2009. Retrieved September 12, 2009.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Freer, Ian. "David Koepp on War of the Worlds". Empire. Archived from the original on October 17, 2012. Retrieved January 17, 2010.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ ۹٫۵ ۹٫۶ Designing the Enemy: Tripods and Aliens. War of the Worlds DVD: Paramount Home Entertainment. 2005.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ "Close Encounters of the Worst Kind". Wired. June 2005. Archived from the original on October 28, 2009. Retrieved September 13, 2009.
  11. James Wray (اکتبر 9, 2004). "More on War of the Worlds Filing in New Jersey". Monsters and Critics. Archived from the original on October 2, 2012. Retrieved September 13, 2009.
  12. "Spielberg to film in Shenandoah Valley". USA Today. November 29, 2004. Archived from the original on July 13, 2007. Retrieved September 13, 2009.
  13. Mark Schatzker (June 20, 2005). "Worlds Collide". Canadian Broadcasting Corporation. Archived from the original on June 29, 2005. Retrieved September 13, 2009.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ Malloy, Betsy (May 27, 2007). "Universal Studios Picture – War of the Worlds Set". About.com. Archived from the original on April 13, 2009. Retrieved December 20, 2009.
  15. Turner, Rachel (October 20, 2004). ""War of the Worlds" scouts out Lexington". The Trident. Retrieved January 17, 2010.[پیوند مرده]
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ "War of the Worlds". Frank Rose. ژوئن 2005. Archived from the original on November 21, 2010. Retrieved December 13, 2010.
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ ۱۷٫۳ ۱۷٫۴ ۱۷٫۵ Freer, Ian. "Pablo Helman On War of the Worlds". Empire. Archived from the original on October 17, 2012. Retrieved January 17, 2010.
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ Desowitz, Bill (July 7, 2005). "War of the Worlds: A Post 9/11 Digital Attack". VFXWorld. Archived from the original on August 26, 2010. Retrieved December 7, 2009.
  19. Claudia Kienzle. "Industrial Light & Magic" (PDF). Autodesk. Archived from the original (PDF) on July 27, 2011. Retrieved September 14, 2009.
  20. Johnny Betts. "War of the Worlds (2005) – Odds & Ends". The Movie Mark. Archived from the original on May 11, 2009. Retrieved September 15, 2009.
  21. Allmusic review
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ Scoring War of the Worlds. War of the Worlds DVD: Paramount Home Entertainment. 2005.
  23. Burlingame, Jon (November 29, 2005). "Master class". Variety. Archived from the original on September 22, 2008. Retrieved December 7, 2009.
  24. "War of the Worlds (2005)". Soundtrack Info. June 28, 2005. Archived from the original on June 24, 2009. Retrieved September 16, 2009.
  25. "War of the Worlds (2005)". Ricard L. Befan. John Williams Fan Network. June 6, 2007. Archived from the original on April 18, 2008. Retrieved September 16, 2009.
  26. Jason Cook. "War of the Worlds Review (2005)". The Spinning Image. Archived from the original on June 13, 2011. Retrieved September 17, 2009.
  27. "War of the Worlds". Premiere. ژوئن 29, 2005. Archived from the original on December 7, 2009. Retrieved December 7, 2009.
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ Saunders, Debra (July 10, 2005). "Spielberg's anti-war 'War of the Worlds'". San Francisco Chronicle. Retrieved September 16, 2009.
  29. "Steven Spielberg and Tom Cruise: The Fascinating Truth Behind "War of the Worlds"". Reader's Digest. June 2005. Retrieved September 16, 2009.
  30. Donna Freydkin (June 23, 2005). "Cruise, Holmes step out". USA Today. Archived from the original on May 22, 2006. Retrieved September 17, 2009.
  31. ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ ۳۱٫۲ "War of the Worlds (2005)". Box Office Mojo. Archived from the original on August 27, 2009. Retrieved September 11, 2009.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ Steve Head (June 24, 2005). "Headgame 7: War of the Worlds". IGN. p. 1. Archived from the original on October 5, 2015. Retrieved September 18, 2009.
  33. Steve Head (June 24, 2005). "Headgame 7: War of the Worlds". IGN. p. 2. Archived from the original on October 5, 2015. Retrieved September 18, 2009.
  34. Press Conference of War of the Worlds. Tom Cruise, Steven Spielberg. June 23, 2005.
  35. "Movie Budgets". The Numbers. Archived from the original on July 28, 2013. Retrieved September 25, 2009.
  36. Burrough, Bryan. "Showdown at Fort Sumner". Archived from the original on October 1, 2020. Retrieved April 20, 2020.
  37. "Paramount Pictures Interactive Marketing to Place Online Gamers Into the Action With 'War of the Worlds' Online Game". PR Newswire. آوریل 12, 2005. Archived from the original on July 16, 2011. Retrieved September 26, 2009.
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ "Hitachi goes global for 'War of the Worlds'". Hitachi. April 20, 2005. Archived from the original on October 14, 2009. Retrieved September 26, 2009.
  39. Netherby, Jennifer (September 12, 2005). "DW has big War plans". Video Business. Archived from the original on October 24, 2006. Retrieved December 20, 2009.
  40. "DVD Sales Chart (2005)". Lee's Movie Info. Archived from the original on December 18, 2008. Retrieved September 27, 2009.
  41. "Opening Day Records". Box Office Mojo. Archived from the original on October 12, 2019. Retrieved September 28, 2009.
  42. "Biggest Opening Weeks". Box Office Mojo. Archived from the original on May 7, 2018. Retrieved September 28, 2009.
  43. "Biggest Opening Weekends". Box Office Mojo. Archived from the original on May 18, 2019. Retrieved September 28, 2009.
  44. "Independence Day Weekends". Box Office Mojo. Archived from the original on September 26, 2009. Retrieved September 28, 2009.
  45. "Fastest Movies to Hit $200 million at the Box Office". Box Office Mojo. July 22, 2005. Archived from the original on September 19, 2009. Retrieved September 28, 2009.
  46. "2005 Yearly Box Office Results". Box Office Mojo. 2005. Archived from the original on January 31, 2012. Retrieved September 28, 2009.
  47. "All Time Worldwide Box Office Grosses". Box Office Mojo. Archived from the original on May 30, 2010. Retrieved September 28, 2009.
  48. "War of the Worlds". Metacritic. Archived from the original on July 17, 2009. Retrieved September 28, 2009.
  49. Berardinelli, James. "War of the Worlds". Reel Views. Archived from the original on June 7, 2019. Retrieved September 28, 2009.
  50. "War Of The Worlds (12A)". Total Film. July 1, 2005. Archived from the original on March 7, 2011. Retrieved September 28, 2009.
  51. Turan, Kenneth (June 29, 2005). "War of the Worlds". Los Angeles Times. Archived from the original on November 23, 2005. Retrieved September 28, 2009.
  52. Marcucci, Dan; Serougi, Nancy (October 27, 2005). "A basic rule of thumb is – if you see Tim Robbins, you've stayed too long". Broomfield Enterprise (in Rotten Tomatoes). Archived from the original on September 18, 2008. Retrieved September 30, 2009.
  53. Wilmington, Michael (اوت 24, 2007). "Movie review: 'War of the Worlds'". Chicago Tribune. Archived from the original on January 19, 2008. Retrieved September 30, 2009.
  54. Murray, Rebecca. ""War of the Worlds" Movie Review". About.com. Archived from the original on April 3, 2009. Retrieved September 30, 2009.
  55. Ebert, Roger. "War of the Worlds". Chicago Sun-Times. Archived from the original on April 29, 2008. Retrieved September 30, 2009.
  56. "PALMARES 2000". Cahiers du cinéma (به فرانسوی). Archived from the original on January 11, 2010. Retrieved January 17, 2010.
  57. Aoyama, Shinji; Hasumi, Shigehiko; Kurosawa, Kiyoshi (2011). Eiga Nagabanashi (به ژاپنی). Little More. p. 271. ISBN 978-4-89815-313-0.
  58. "SITH Leads Nomination List for 32nd Annual Saturn Awards". Mania Entertainment. February 15, 2006. Archived from the original on May 4, 2010. Retrieved December 13, 2010.
  59. "Past Saturn Awards". Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films. Archived from the original on May 12, 2011. Retrieved December 13, 2010.
  60. "2006 Golden Reel Award Nominees & Recipients: Feature Films". Motion Picture Sound Editors. Archived from the original on February 12, 2005. Retrieved March 3, 2011.
  61. "World Soundtrack Awards 2005". World Soundtrack Academy. Archived from the original on July 18, 2011. Retrieved March 3, 2011.
  62. "4th Annual VES Awards". Visual Effects Society. Archived from the original on April 10, 2012. Retrieved March 3, 2011.

پیوند به بیرون[ویرایش]