جانگ بوگو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جانگ بوگو
زادروز ۷۸۷ (میلادی)
درگذشت ۸۴۶ (میلادی)
ملیت کره‌ای
نقش‌های برجسته دریانورد، فرمانده جنگی، استاد هنرهای رزمی

جانگ بوگو (به کره‌ای (خط هانجا): 張保皐) یا گونگ بوک (به کره‌ای (خط هانجا): 弓福) (زاده ۷۸۷ میلادی و مرگ در ۸۴۶ میلادی) دریانورد، فرمانده جنگی، استاد هنرهای رزمی و یکی از نیرومندترین سیاست‌مداران پادشاهی شیلا در کره بود. او چندین دهه بر دریای زرد و آب‌های میان سواحل جنوب غربی کره و شبه‌جزیره شاندونگ چین تسلط داشت. مرکز ناوگان کشتیرانی او در جزیره واندو در چانگ‌هی‌جین (استان جولا در کره جنوبی) در دریای جنوب غربی قرار داشت، او مقام رسمی فرماندار دریایی چانگ‌هی جین را از طرف دربار شیلا در اختیار داشت.

زندگی شخصی[ویرایش]

اطلاعات زیادی در مورد زندگی او در دست نیست. در کتاب سامگوک ساگی (تاریخچه سه پادشاه) که در سده دوازدهم میلادی نوشته شده، زندگینامه کوتاهی از جانگ بوگو آمده‌است. در آن به مهارت او در هنرهای رزمی و سفر او به همراه برادر ناتنی‌اش جانگ نیونگ (정년 鄭年) در جوانی به چین (در آن هنگام تانگ نامیده می‌شد) اشاره شده‌است. آن‌ها باتوجه به مهارت در اسب‌سواری و شمشیرزنی به ارتش تانگ راه‌یافتند و فرماندهان نظامی منطقه وانینگ (جیانگ‌سو کنونی) شدند.

به قدرت رسیدن[ویرایش]

در قرن نهم هزاران شیلایی در تانگ می‌زیستند و بیشتر آنها به فعالیت‌های تجاری در سواحل شاندونگ و یانگ‌زو مشغول بودند. جامعه شیلایی‌های یانگ‌زو استقلال زیادی در امور خود داشت و مسائل شیلایی‌ها عموماً توسط خود آن‌ها حل و فصل می‌شد.

جانگ از وضعیت تأسف‌بار هموطنان خود خشمگین بود؛ اضمحلال حاکمان تانگ موجب رونق کار دزدان دریایی گشته‌بود و شیلایی‌های مقیم تانگ هدف مناسبی برای دزدان دریایی بودند که آن‌ها را برای فروش در بازار به اسارت می‌گرفتند. در ۸۲۳ میلادی امپراتور تانگ فرمان لغو برده‌داری را صادر کرد و دستور بازگرداندن تمام بردگان شیلایی را به شیلا داد.

در ۸۲۵ میلادی جانگ بوگو به ساختن یک کارخانه کشتی‌سازی در اقدام کرد و از امپراتور هیونگ‌دوک (۸۲۶ تا ۸۳۶) خواست تا یک پادگان نظامی برای حمایت از تجار شیلایی و امنیت دریای زرد در واندو احداث کند. در ۸۲۸ با موافقت امپراتور پادگان نظامی در واندو افتتاح شد. بقایای پادگان چانگ‌هی هنوز در سواحل جنوبی واندو باقی‌مانده‌است.

با افتتاح پایگاه چانگ‌هی جانگ‌بوگو به اوج قدرت خود رسید. فرماندهان جنگی بسیاری به حمایت جانگ بوگو متکی بودند. ارتش او اگرچه به‌طور رسمی متعلق به پادشاه بود، اما در واقع توسط خود او اداره می‌شد. قدرت سپاه جانگ در این دوران به قدری بود که او توان برانداختن حکومت را داشت. البته بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی با توجه به قدرت برتر و همچنین طبقه اجتماعی جانگ بوگو از او متنفر بودند.

سیاست[ویرایش]

در ۸۳۹ جانگ نقش کلیدی در به قدرت رسیدن پادشاه سینمو با برانداختن پادشاه مینای داشت. کیم ووجینگ (پادشاه سینمو) از او برای براندازی پادشاه غاصبی که با کشتن پدرش به قدرت رسیده بود، کمک خواست. جانگ بوگو پاسخ داد: «اگر حق را ببینی و به آن عمل نکنی، بزدلی بیش نیستی.» حتی اگر توان آن را نداشته باشم، از دستورهای شما پیروی می‌کنم. لشکر ۵۰۰۰ نفری جانگ بوگو به رهبری یئون جانگ پایتخت را تسخیر کرد، کیم ووجینگ بر تخت نشست و جانگ نخست‌وزیر شد.

جانگ بوگو به واسطه پشتیبانی ارتش خودش قدرت عظیمی در سیاست یافته بود. از لحاظ نظامی او به اندازه کافی قدرتمند بود و اگر می‌خواست می‌توانست حکومت را بر بیندازد و خودش پادشاه شود. او اغلب به دلیل اینکه جزو افراد عادی جامعه بود و نه اشراف‌زاده مورد تنفر اعضای خانواده سلطنتی بود.

در سال ۸۳۹، جانگ ابزار لازم را برای مصادره قدرت توسط پادشاه سینمو بعد از سقوط پادشاه مینه فراهم کرد. ” کیم یوجینگ” (که بعدها پادشاه سینمو نامیده شد) به جانگ مراجعه کرده و از وی خواست تا به او کمک کند تا پادشاهی را از غاصبی که پدرش را به قتل رسانده‌است بگیرد. جانگ فهمید که باید پاسخ دهد. جانگ گفت: «گذشتگان سخنی داشتند:برای اینکه ببینم چه چیزی برای انجام درست است و چه چیزی اشتباه، شجاعت لازم است». اگر چه من بدون توانایی هستم اما من از شما پیروی خواهم کرد.» در حمایت از درخواست سینمو جانگ بی درنگ ارتشی با پنج هزار سرباز به فرماندهی نزدیک‌ترین دوست و مشاورش جونگ یون (که او نیز از تانگ برگشته بود) را گسیل کرد. موفقیت سینمو در تصاحب قدرت باعث شد جانگ بوگو به مقام نخست‌وزیری برسد.[۱]

مرگ[ویرایش]

جانگ‌بوگو جان خود را در جریان ازدواج دخترش با فرزند پادشاه مون‌سانگ از دست داد. اشراف‌زادگان که پذیرش ورود دختر جانگ (که از یک خانواده عادی بود) را به دربار نداشتند، برای قتل او توطئه چیدند.

در سامگوک یوسا کتاب تاریخ دیگری از قرن سیزدهم آمده‌است که پادشاه به دسیسه‌های اشراف‌زادگان تن داده و ازدواج پسرش با دختر جانگ را رد کرد. در نتیجه دشمنی او و جانگ بوگو درگرفت. مشخص نیست که ترور جانگ بوگو توسط چه کسی (پادشاه یا اشراف‌زادگان) انجام شده باشد، اما در هر دو کتاب آمده‌است که در ۸۴۶ جانگ بوگو توسط یوم جانگ (閻長) فرستادهٔ دربار شیلا با فروکردن چاقویی در قلبش به قتل رسید. او اعتماد جانگ بوگو را با تظاهر به اینکه از پایتخت فرار کرده‌است، جلب کرد و در هنگام نوشیدن شراب او را به قتل رساند. البته در شوکو نیهون کوکی (續日本後紀) کتاب تاریخ ژاپنی مرگ جانگ بوگو در ۸۴۱ ثبت شده‌است.

پادگان چانگ‌هی در ۸۵۱ تعطیل شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «جانگ بوگو». تاریخ ما. 

Wikipedia contributors, "Jang Bogo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Jang_Bogo&oldid=224479477 (accessed July 9, 2008).

پیوند به بیرون[ویرایش]