گروت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کروت از آب، سیمان، ماسه و افزودنی‌های دیگر تشکیلشده‌است. برای پُر کردن فضاهای خالی و ترک‌های بزرگ، و برای جلوگیری از لایه‌لایه شدن و یا خرد شدن از کروت‌ریزی استفاده می‌شود.

روش‌های گروت‌ریزی[ویرایش]

روش اول: کروت‌ریزی با گروت یا ملات خشک[ویرایش]

اگر در گروت‌ریزی از گروت یا ملات سیال استفاده شود، به علت روان بودن ملات، جایگذاری به طور خودبه‌خود انجام می‌شود. در روش گروت‌ریزی با ملات خشک از نیروی تراکمی برای جای‌گذاری استفاده می‌شود. مصرف گروت یا ملات‌های نوع خشک، در کارهای ساختمانی کاملاً رضایت بخش است اما روش جایگذاری، همیشه مناسب نیست. از این رو، در عمل تمایل بیشتری به استفاده از گروت سیال وجود دارد.

روش دوم: گروت ریزی با گروت سیال[ویرایش]

از کروت سیال در محل‌هایی که حفره‌ها تقریباً مسدود و غیر قابل دسترسی‌اند استفاده می‌شود.

مهمترین عامل در انتخاب گروت[ویرایش]

هر یک از این نوع کروتها فابیر دارای خصوصیات و عملکرد مشخص و منحصر بفردی می‌باشند که بسته به شرایط و نیاز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

انواع کروت[ویرایش]

  • کروت منبسط شونده بر پایه سیمان
  • کروت سیمانی اصلاح شده با مواد پلیمری بسپار
  • کروت اپوکسی دوجزیی و یا سه جزیی
  • کروت آماده منبسط شونده

جستارهای وابسته[ویرایش]