گروت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گروت از آب، سیمان، ماسه و افزودنی‌های دیگر تشکیل شده‌است. برای پُر کردن فضاهای خالی و ترک‌های بزرگ، و برای جلوگیری از لایه‌لایه شدن و یا خرد شدن از گروت‌ریزی استفاده می‌شود.

روش‌های گروت‌ریزی[ویرایش]

روش اول: گروت‌ریزی با گروت یا ملات خشک[ویرایش]

اگر در گروت‌ریزی از گروت یا ملات سیال استفاده شود، به علت روان بودن ملات، جایگذاری به طور خودبه‌خود انجام می‌شود. در روش گروت‌ریزی با ملات خشک از نیروی تراکمی برای جای‌گذاری استفاده می‌شود. مصرف گروت یا ملات‌های نوع خشک، در کارهای ساختمانی کاملاً رضایت بخش است اما روش جایگذاری، همیشه مناسب نیست. از این رو، در عمل تمایل بیشتری به استفاده از گروت سیال وجود دارد.

روش دوم: گروت ریزی با گروت سیال[ویرایش]

از گروت سیال در محل‌هایی که حفره‌ها تقریباً مسدود و غیر قابل دسترسی‌اند استفاده می‌شود.

مهمترین عامل در انتخاب گروت[ویرایش]

هر یک از این نوع گروت‌ها دارای خصوصیات و عملکرد مشخص و منحصر بفردی می‌باشند که بسته به شرایط و نیاز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

انواع گروت[ویرایش]

  • گروت منبسط شونده بر پایه سیمان
  • گروت سیمانی اصلاح شده با مواد پلیمری بسپار
  • گروت اپوکسی دوجزیی و یا سه جزیی
  • گروت آماده منبسط شونده

جستارهای وابسته[ویرایش]