مکان‌نگاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقشه توپوگرافی با نمایش فواصل
پراکندگی ناهمواری‌ها در ایران در نقشه مکان‌نگاری (توپوگرافی)

عارضه‌نگاری[۱] یا توپوگرافی (به یونانی: topo - τόπος : «مکان» و γράφω graphia : «نوشتن»)، به تحقیق بر روی شکل سطح زمین، ویژگی‌های سیارات، بدن انسان و ... به وسیله تصویر برداری یا نقشه‌برداری صورت می‌گیرد. همچنین در این روش علمی شرحی برای تحقیق از سطح مورد نظر و ویژگی‌های آن سطح همراه با توصیف آن در نقشه به کار می‌رود.

در معنای وسیعتر، از مکان‌نگاری به طور کلی می‌توان برای نمایش جزئیات محلی، نه تنها نمایش برجستگی‌ها بلکه نمایش گستره گیاهی، عوارض طبیعی و اجسام و ویژگی‌های ساخته شده توسط انسان و حتی نمایش جزئیات مکانهای تاریخی و فرهنگی استفاده کرد.

استفاده از مکان‌نگاری قدیمی، هنوز هم در اروپا با عنوان کارهای مطالعاتی و تحقیقاتی رایج است. در توپوگرافی به صورت خاص کارهایی از قبیل ضبط برجستگی‌های زمین و یا سطح زمین (دشت‌ها) و با تصویربرداری و کیفیت سه‌بعدی و به صورت خاص برای مطالعه دقیق و دقیق‌شدن بر شکل زمین (به انگلیسی: land forms) انجام می‌شود و به همین علت، مکان‌نگاری با عنوان جغرافیای اندازه‌گیری تصویری (به انگلیسی: geomorphometry) شناخته می‌شود.

در عصر حاضر این نسل نوین مکان‌نگاری با استفاده از انبوهی از اطلاعات به صورت الکترونیکی بکار گرفته می‌شود. به علت ساختار پیچیده آن، اغلب اوقات به عنوان عامل گرافیکی‌ای در نظر گرفته می‌شود که توانایی تصویر برداری از تغییرات سطح زمین در اثر عوامل طبیعی و نقشه‌برداری از آن را به روشهای مختلف از جمله خطهای نقشه برجسته، Hypsometric tints و سایه‌های برجستگی‌ها، داراست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پی‌نوشت و منبع[ویرایش]

  1. عارضه‌نگاری [م. نقشه‌برداری] هم‌ارزِ توپوگرافی (به انگلیسی: topography)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، «لاتین»، در دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴ (ذیل سرواژهٔ topography) 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Topography»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰).

پیوند به بیرون[ویرایش]