تهاجم سزار به بریتانیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تهاجم ژولیوس سزار به بریتانیا
بخشی از جنگ‌های گالی ژولیوس سزار
Caesars invasions of Britain.jpg
بازدید کنندگان بازسازی تهاجم اول، ادوارد آرمیتاژ ‏(en)
تاریخ۵۵ و ۵۴ قبل از میلاد
مکانکنت، تیمز، اسکس و هرتفوردشر
نتیجه پیروزی اسمی و صوری روم –
برقراری پادشاه‌مداری
تغییرات
قلمرو
بدون تغییر
طرفین درگیر
جمهوری روم و ترای‌نووانتس ‏(en) بریتون‌های سلتی
فرماندهان و رهبران
ژولیوس سزار،کمیوس ‏(en)، تریبونیوس ‏(en)، ماندابروشس ‏(en) کاسیولونس ‏(en)، سینگه‌توریکس، سگاواکس، کارویلیوس ‏(en)، تاکسیمانگالوس
قوا
۵۵ قبل از میلاد – در حدود ۱۰٬۰۰۰ نیروهای لژیون (Legio VII، Legio X), ۸۰ کشتی حمل و نقل پیاده نظام و تعداد نامعلومی از نیروهای کاوالیری.
۵۴ قبل از میلاد – در حدود ۲۵٬۰۰۰ نیروهای لژیونری (Legio VII و ۴ لژیون دیگر), تعداد نامشخصی از نیروهای کاوالیری و ترانسپورت.
تعداد نامشخصی سوار شوالیه, پیاده‌نظام و ارابهٔ جنگی

تهاجم سزار به بریتانیا (انگلیسی: Caesar's invasions of Britain) در این دوره از جنگ‌های گالی، ژولیوس سزار ۲ بار بریتانیا را مورد حمله قرار داد، در سال‌های ۵۴ و ۵۵ قبل از میلاد، اولین حمله احتمالاً در اواخر تابستان صورت گرفته و هدف عمدهٔ آن جنگ نبود بلکه برای ردیابی و اطلاع‌رسانی ارسال گردید هر چند به شکل یک نیروی آماده‌باش هم می‌توانست برای تمام وقت اسکان داشته باشد، اما اگر جنگی درمی‌گرفت این نیرو موفق نبود، گروه کوچک دیگری از رومیان علاوه بر بیچ‌هد موفق شدند بنای مستحکمی را در منطقهٔ کنت تصرف کنند. دومین تهاجم دست‌آورد دیگری برای رومیان داشت، آنها اقدام به نصب پادشاه ماندابروشس نمودند که در آن زمان از دوستان و نزدیکان امپراتوری محسوب می‌گردید، مدتی بعد روم مجبورش کرد که نیرویش را تحت انقیاد و فرمان رقیبش کاسیولونس درآورد، هیچ قلمروئی برای روم فتح نشد، در عوض آن تمام قلمرو روم تحت اشغال متفقین خودشان یعنی ترای‌نووانتس درآمد و تصرف گردید.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]