تسلیم (نظامی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تسلیم، در شرایط نظامی، انصراف از کنترل سرزمین، رزمندگان، استحکامات، کشتی یا جنگ‌افزار به قدرت است. واگذاری ممکن است مسالمت‌آمیز و بدون مبارزه، یا در نتیجه شکست در نبرد انجام شود. یک کشور مستقل ممکن است به دنبال شکست در یک جنگ، معمولاً با امضای یک پیمان صلح یا شرایط کاپیتولاسیون تسلیم شود. در واگذاری میدان جنگ، هم به وسیله افراد یا زمانی که توسط دستور افسران باشد، به‌طور معمول کسانی که تسلیم شده‌اند از زندانیان جنگ به‌شمار می‌آیند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]