بیوچار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تکه‌ای بیوچار

بیوچار (به انگلیسی: Biochar) زغال تهیه شده از زیست‌توده‌های گیاهی و ضایعات کشاورزی است که به عنوان کود استفاده می‌شود.[۱]این ماده به صورت جامد بوده و سرشار از کربن است که می‌تواند آن را به مدت هزاران سال در خود نگاه دارد.

تاریخچه[ویرایش]

بیوچار از دو واژه بیو (به انگلیسی: bio) به معنای زیست و چار (به انگلیسی: charcoal) تشکیل شده‌است. این کلمه از قرن بیستم وارد ادبیات علمی جهان شده‌است.[۲]

تولید[ویرایش]

بیوچار مانند تمامی زغال‌ها زیست‌توده‌ای است که از راه آذرکافت بوجود می‌آید. این نوع زغال می‌تواند سبب ترسیب کربن شود و گازهای گلخانه‌ای را جذب کند.[۳]

در شیمی[ویرایش]

این ماده به علت سرعت تجزیه بسیار کند نسبت به سایر مواد آلی ظرفیت زیادی برای کاهش گازهای گلخانه‌ای از قبیل دی‌اکسید کربن و متان که از ضایعات آزاد می‌شود، دارد و می‌تواند کربن را برای دوره‌های طولانی ذخیره کند. سوختن بیوچار با وجود میزان کم یا عدم وجود اکسیژن انجام می‌شود.

بیوچار به عنوان جاذبی برای حذف یون‌های فلزات سنگین، کادمیوم (II)، مس (II)، سرب (II)، روی (II)، از فاز آبی عمل می‌کند.[۴]

در کشاورزی[ویرایش]

بیوچار سبب اصلاح خاک شده و حاصلخیزی آن را افزایش می‌دهد. این نوع کود محصولات کشاورزی را افزایش داده و می‌تواند در برابر برخی بیماری‌های گیاهی، از گیاهان محافظت کند. از مزایای بیوچار، مدیریت ضایعات کشاورزی می‌باشد. گسترش کشاورزی زیستی و نیز آلودگی‌های جوی از سوی دیگر باعث شده‌است تا استفاده از این نوع کود در دنیا روز به روز افزایش پیدا کند. اما در ایران، این ماده آلی تا حدودی ناشناخته باقی مانده‌است. بیوچار به توسعه پایدار کشاورزی، حفظ جنگل‌های کهن و منابع آب کمک می‌کند.نوعی از بیوچار که طبیعی معدنی است در کوهبنان کرمان واقع در کشور ایران توسط شخصی به نام آقای محمد مجیدی کوه بنانی (شرکت توانا) کشف شده است . این نوع بیوچار به شماره کشف 3228 میتواند به سلامتی انسان،سلامتی دام و کشاورزی پایدار ارگانیک و بهبود محیط زیست در کل جهان کمک کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

[۱]
  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Biochar». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ فوریه ۲۰۱۸.