برایان اینو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برایان اینو
Brian Eno 2008.jpg
برایان اینو در موزهٔ مادر (مادره) واقع در ناپل٬ ژوئن ۲۰۰۸
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی برایان پیتر جرج اینو
تولد ۱۵ مهٔ ۱۹۴۸(۱۹۴۸-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۱۵) ‏(۶۶ سال)
ملیت انگلستان٬ بریتانیا
سبک‌(ها) اکسپریمنتال راک٬ امبینت٬ الکترونیک٬ مینی‌مال٬ آرت راک٬ گلم راک٬ آرت پاپ[۱]
ساز(ها) سینث‌سایزر٬ پیانو٬ کیبورد٬ خوانندگی٬ ارگان٬ ساکسوفون٬ گیتار الکتریک٬ گیتار بیس
سال‌های فعالیت ۱۹۷۰-اکنون
ناشرین آیلند٬ پالیدور٬ ای.جی.٬ آبسکیور٬ اوپال٬ ویرجین٬ آسترال‌ورکس٬ آل سینتز رکوردز٬ رایکودیسک٬ وارنر براز.
وب‌گاه brian-eno.net

برایان پیتر جرج سینت جان له باپتیست د لا سیل اینو (به انگلیسی: Brian Peter George St. John le Baptiste de la Salle Eno)[۲] که در زمینهٔ حرفه‌ای با نام برایان اینو یا به طور مختصر اینو نیز شناخته شده است[۳]٬ یک موسیقی‌دان٬ تنظیم کننده٬ تهیه کننده٬ خواننده و هنرمند تجسمی انگلیسی است که به عنوان یکی از بنیان‌گذاران اصلی موسیقی امبینت شناخته می‌شود.[۴]

اینو در دورهٔ مقدماتی تحصیل خود در کالج شهری ایپسوییچ٬ یکی از شاگردان روی اسکات بود٬ سپس با الهام گرفتن از نقاشی ساده‌گرایانه به ادامهٔ تحصیل در مدرسه هنر انجمن کولچستر پرداخت. در زمان تحصیل در دورهٔ هنر این انجمن و در جلسات آموزش موسیقی که در مدرسهٔ موسیقی همجوار برگزار می‌شد٬ اینو در زمینهٔ نواختن و ساخت موسیقی نیز تجربیاتی کسب کرد. وی در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ به عنوان نوازندهٔ سینث‌سایزر به گروه موسیقی راکسی میوزیک پیوست٬ موفقیت گروه راکسی میوزیک در زمینهٔ موسیقی گلم راک بسیار زود به دست آمد٬ ولی اینو خیلی زود از سفر کردن و همچنین کشمکش‌هایی که با برایان فری٬ خوانندهٔ اصلی گروه پیدا کرده بود٬ خسته شد.

موسیقی انفرادی اینو سبک‌های مختلف موسیقی تجربی و موسیقی امبینت را در بر گرفته است و همچنین با نوآوری در تکنیک‌های تهیه اثر و با تاکید بر "علم نظری در عمل"٬ به طور فوق‌العاده‌ای در شکل‌گیری موسیقی امبینت و موسیقی زایشی تاثیرگذار بوده است.[۵] وی همچنین مفهومی از موسیقی تصادفی را تا حدودی در غالب همکاری با دیگر هنرمندان موسیقی به مخاطبان ارائه داد.[۶] علاوه بر این اینو به عنوان یک تهیه کنندهٔ موسیقی و آلبوم موسیقی تاثیرگذار نیز به فعالیت پرداخته است. اینو در پایان دههٔ ۱۹۷۰، همکاری با رابرت فریپ در تهیهٔ آلبوم‌های "نو پوسی‌فوتینگ" و "ایونینگ استار"٬ همکاری با دیوید بویی در تهیهٔ اثری با نام "برلین تریلوژی" و مشهور کردن یک گروه موسیقی آمریکایی با نام دیوو و یک سبک تاثیر گرفته از پانک با نام نو ویو را در پروندهٔ هنری خود به ثبت رساند. او در سه آلبوم از گروه تاکینگ هدز از جمله ریمین این لایت (۱۹۸۰) به عنوان تهیه کننده و اجرا کننده٬ و در هفت آلبوم از گروه یوتو از جمله درخت جاشوا به عنوان تهیه کننده حضور داشته است. وی همچنین از میان دیگران به کار بر روی آثار هنرمندانی همچون گروه جیمز٬ لوری اندرسون٬ کلدپلی٬ پل سایمون٬ گریس جونز٬ جیمز بلیک و اسلودایو پرداخته است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Brian Eno»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ تیر ۱۳۹۳).
  1. تاننباوم، راب. «Steadfast in Style». The Village Voice. New York، ۲۷ آگوست ۲۰۰۲. بازبینی‌شده در ۱۴ تیر ۱۳۹۳. «After two LPs, Eno left for a solo career, releasing briny albums of art-pop and inventing ambient music.» 
  2. Estrella, Espie: Ambient Music, about.com
  3. «Brian Eno one of 12 new Royal Designers for Industry». RSA. بازبینی‌شده در ۱۴ تیر ۱۳۹۳. 
  4. AllMusic, Explore Music, "Ambient"
  5. Jason Ankeny, ((( Brian Eno > Biography ))), allmusic
  6. Prendergast, Mark The Ambient Century, Bloomsbury UK, 2000. ISBN 0-7475-4213-9

پیوند به بیرون[ویرایش]