استیو رایش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استیو رایش
Steve Reich2.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی استیون میشل رایش
تولد ۳ اکتبر ۱۹۳۶(۱۹۳۶-10-0۳) ‏(۷۸ سال)
نیویورک، آمریکا
ملیت ایالات متحده آمریکا
سبک‌(ها) موسیقی کلاسیک معاصر، موسیقی مینی‌مال
ساز(ها) پیانو
وب‌گاه www.stevereich.com

استیو رایش (انگلیسی: Steve Reich؛ زاده ۳ اکتبر ۱۹۳۶(1936-10-03)) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. برخی او را مهمترین و بزرگترین موسیقیدان زنده آمریکا می‌نامند.[۱]از پیشگامان موسیقی مینی‌مال است اگرچه در آثارش الزاماً و همیشه به این سبک وفادار نبوده. روزنامه گاردین او را از معدود آهنگسازانی می‌داند که در مسیر تاریخ موسیقی تغییر ایجاد کرده‌اند.[۲] هم‌چنین جان آدامز موسیقیدان آمریکایی معتقد است که استیو رایش نقش عمده‌ای در یکی از مهم‌ترین انقلاب‌های موسیقایی قرن بیستم داشته است.[۳]

زندگینامه[ویرایش]

استیو رایش در سال ۱۹۳۶ در شهر نیویورک زاده شد. والدینش هنگامی که یک ساله بود، از یکدیگر جدا شدند و رایش ایام کودکی و نوجوانیش را میان نیویورک و کالیفرنیا گذراند. اگر چه از کودکی شروع به نواختن پیانو کرد ولی در ۱۴ سالگی بود پس از شنیدن آثار موسیقی دوره باروک آموختن موسیقی را به طور جدی دنبال کرد. او به منظور حضور در گروه موسیقی جاز، نواختن درامز نیز فراگرفت.
در سال ۱۹۵۷ با مدرک کارشناسی فلسفه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. پایان‌نامه او دربارهٔ لودویگ ویتگنشتاین بود. بعدها او متون فلسفی ویتگنشتاین را در قطعات ضرب‌المثل(۱۹۹۵) و تو هستی(۲۰۰۶) به موسیقی در آورد. پس از فارغ‌التحصیلی، مقدمات آهنگسازی را از «هال اورتون» آموخت. در فاصله سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ در مدرسه موسیقی جولیارد مشغول به تحصیل شد. در نهایت وی موفق شد مدرک کارشناسی‌ارشد خود را در رشته موسیقی از کالج میلز در سال ۱۹۶۳ دریافت کرد.
در تابستان سال ۱۹۷۰، با دریافت کمک‌هزینه مالی از مؤسسه بین‌المللی آموزش و پرورش، به غنا رفت و شیوه طبل‌زنی را در مؤسسه مطالعات آفریقایی دانشگاه غنا در آکرا مورد مطالعه قرار داد. از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ اشکال سنتی متون مقدس عبری را در نیویورک و اورشلیم مورد مطالعه قرار داد. در سال ۱۹۶۶ استیو رایش گروه خود که متشکل از ۳ نوازنده بود را تأسیس کرد، گروهی که اعضایش به زودی به ۱۸ عضو رسید. از سال ۱۹۷۱ رایش و گروهش به طور متناوب در سراسر جهان به اجرای برنامه می‌پردازند.[۴]

سبک[ویرایش]

موسیقی‌اش اگر چه در برخورد اول کمی مکانیکی به گوش می‌رسد اما از لجظات ریتمیک افسون‌کننده و ملودی‌های خلاقانه مالامال است. مضمون‌های اجتماعی و تاریخی چون هولوکاست، سلاح‌های کشتار جمعی، نزاع فلسطینیان و اسراییلیان و... بر کارش تأثیر گذاشت و در عمق آثارش قابل کشف و تاویل است.

جوایز و افتخارات[ویرایش]

  • جایزه گوگنهایم سال ۱۹۷۸
  • جایزهٔ گرمی برای بهترین قطعهٔ کلاسیک معاصر برای قطعه قطارهای متفاوت سال ۱۹۹۰
  • جایزهٔ گرمی برای بهترین اجرای موسیقی مجلسی برای قطعه موسیقی برای ۱۸ موسیقیدان سال ۱۹۹۹
  • جایزهٔ پولیتزر برای بهترین موسیقی سال ۲۰۰۹

آثار[ویرایش]

موسیقی[ویرایش]

  • موسیقی برای دو یا چند پیانو (۱۹۶۴)
  • معیشت (۱۹۶۴)
  • می‌خواهد باران بیاید
  • شش پیانو (۱۹۷۳)
  • موسیقی برای ۱۸ موسیقیدان (۱۹۷۴–۱۹۷۶)
  • تهیلیم (۱۹۸۱)
  • قطارهای متفاوت (۱۹۸۸)

کتاب[ویرایش]

  • نوشتن درباره موسیقی (۱۹۷۴)
  • نوشتن در موسیقی (۲۰۰۲)

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. کیل گان. «Grand Old Youngster»(انگلیسی)‎. ویلیج وویس، ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۹. بازبینی‌شده در ۱۳ مه ۲۰۱۵. 
  2. امیر حسین آهویی. ««استیو رایش»، بزرگ‌ترین آهنگساز زنده آمریکا». رادیو زمانه، ۱۲ آذر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۴. 
  3. جان آدامز. ترجمهٔ یسنا عابد محزون. ماهنامه گزارش موسیقی. شماره ۳۳ و ۳۴. 
  4. «زندگینامه استیو رایش»(انگلیسی)‎. ژانویه ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۳ مه ۲۰۱۵. 

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Steve Reich»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰ آوریل ۲۰۱۴).
  • «Steve Reich». بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۴. 
  • کریس موریسون. «زندگینامه هنرمند»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۱۳ مه ۲۰۱۵. 

پیوند به بیرون[ویرایش]