بخش قطور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بخش قطور یکی از بخش‌های تابعه شهرستان خوی در استان آذربایجان غربی در شمال غربی ایران است.[۱] و مردم این بخش به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گوید.[۲] و پیرو مذهب اهل سنت هستند.[۳]

نام گذاری[ویرایش]

ریشه نامگذاری این شهر به روایتی به دوران تسلط امپراتوری عثمانی بر این منطقه برمی گردد که در آن زمان حاکم این منطقه سرداری به نام «قطور» بوده‌است.[نیازمند منبع]

قطور در پهنه تاریخ[ویرایش]

مهم‌ترین مسئله در مورد تاریخ شهر قطور این است که حتی تا سال‌ها پس از پایان جنگ میان حکومت صفوی و امپراتوری عثمانی، این شهر در تملک حکومت عثمانی باقی مانده و جزء خاک کشور کنونی ترکیه محسوب شده‌است.[نیازمند منبع] الحاق مجدد این شهر به کشور ایران به دوران رضاشاه برمی گردد.[نیازمند منبع] از نشانه‌های جالب در این مورد نام پل هوایی قطور می‌باشد که هنوز در بین اهالی محلی به نام «سینر» خوانده می‌شود[نیازمند منبع] که در زبان‌ ترکی به معنی مرز می‌باشد[نیازمند منبع] و به این مسئله اشاره دارد که زمانی مرز ایران و ترکیه در این مکان بوده‌است.[نیازمند منبع]

تاریخچه[ویرایش]

کمیسیون مرزی ایران و دولت عثمانی که در سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۱۱ میلادی تشکیل شد در مورد مسائل مرزی در محدوده آرارات به یک تفاهم کلی رسیدند و همین تفاهم سنگ بنای مرزهای کنونی قرار گرفت، البته جنگ جهانی اول تصویب نهایی رأی این کمیسیون را به تعویق انداخت. با پایان یافتن جنگ جهانی اول و فروکش کردن آشوب‌های داخلی، ایران و ترکیه از ۱۳۰۱ش مجدداً به مذاکره بر سر مسئله مرزها پرداختند. توافقهای مرزی شوروی و ترکیه در ۱۹۲۱ که طی دو نشست در قارص (عهدنامه قارص) و مسکو (عهدنامه مسکو (۱۹۲۱)) با مبادله اراضی مرزهای خود را تغییر دادند، موجب تسلط ترکیه بر منطقه راهبردی آرارات شد.

در ۱۳۱۰ش در دیدار وزیران خارجه ایران و ترکیه، کمیسیون مرزی دیگری شکل گرفت و قرار شد بخشی از اراضی دو کشور مبادله شود. بدین ترتیب آرارات کوچک به ترکیه واگذار شد و ترکیه از بخشی از ادعاهای خود در بخش قطور دست برداشت و این پایه شکل‌گیری بعدی مرزهای دو کشور شد. در سال‌های ۱۳۱۳–۱۳۱۱ش کمیسیونی تحت سرپرستی مظفر اعلم این توافقنامه را به تصویب رساند.[۴]

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش قطور شهرستان خوی در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۷۰۰۰ نفر بوده‌است.[۵]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

دهستان‌های بخش قطور

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  2. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام zaban وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. «شهرستان خوی یکی از شهرستان‌های آذربایجان غربی». باشگاه خبرنگاران شهرستان-خوی-یکی-از-شهرستان‌های-آذربایجان-غربی. ۲۵ خرداد ۱۳۹۵. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک)
  4. سخنرانی: شکل‌گیری مرزهای ایران و ترکیه (۱۳۰۰ تا ۱۳۱۲)، سخنران:کاوه بیات؛ مجله: کتاب ماه تاریخ و جغرافیا» اسفند ۱۳۸۰ - شماره ۵۳
  5. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  • جغرافیای استان آذربایجان غربی جلد دوم ص ۳۴۴