بازرگانی بین المللی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بازرگانی بین‌المللی به تجارت کالاها، خدمات، فناوری، سرمایه یا دانش در مقیاس جهانی، برون مرزی یا فراملی اشاره دارد .بازرگانی بین المللی به معنی فعالیت های خرید و فروش کالا و خدمات در فراسوی مرزها بین المللی و میان کشور ها است و شامل مبادله کالاها، خدمات و ایده ها بین کشورهای مختلف می شود.بازرگانان و سازمان هائی از قبیل بنگاه های اقتصادی خصوصی یا دولتی همگی می توانند در این فرآیند حضور داشته باشند.

بازرگانی بین المللی شامل معاملات فرامرزی کالا و خدمات بین دو یا چند کشور، مبادلات منابع (مثل سرمایه، مهارت ها) و خدمات مانند امور مالی، بانکی، بیمه و... نیز می‌شود. بازرگانی بین المللی می‌تواند سازمان هایی در هر اندازه، از شرکت‌های نوپا و کوچک گرفته تا شرکت‌های چندملیتی را دربر بگیرد .[۱]

برای انجام فعالیت های بازرگانی در خارج از کشور، سازمان ها بایست بازارهای ملی را به بازار جهانی متصل کنند. دو عامل در مقیاس کلان وجود دارد که بر روند جهانی شدن مؤثر است.اولین مورد از بین بردن موانع برای تسهیل بازرگانی فرامرزی است (مانند جریان آزاد کالاها و خدمات و سرمایه) که «تجارت آزاد» نامیده می‌شود. دوم تغییرات فناوری، به ویژه تحولات در ارتباطات، پردازش اطلاعات و فناوری‌های ترابری است.

عوامل مؤثر در بازرگانی بین‌الملل[ویرایش]

برای انجام فعالیتهای تجارت خارجی، سازمان ها باید از همه عواملی که ممکن است بر اعمال تجاری تأثیر بگذارد مثل تفاوت در مسایل حقوقی ،سیاسی، اقتصادی، زبان، استانداردهای حسابداری، استانداردهای کار، استانداردهای زندگی، استانداردهای زیست‌محیطی، فرهنگ‌های محلی، فرهنگ شرکت‌ها، بازارهای مبادلات خارجی، تعرفه‌ها، مقررات واردات و صادرات، قراردادهای بازرگانی، اقلیم، آموزش و غیره آگاه باشند.

هر یک از این عوامل ممکن است موجب تغییراتی در نحوه انجام تجارت از کشوری به کشور دیگر باشد.

زیرساخت های تجاری از قبیل بنادر نقش اساسی در تسهیل بازرگانی بین المللی دارند.

اهمیت مسائل فرهنگی و زبانی[ویرایش]

جهت راه اندازی عملیات بازرگانی موفق در کشورهای خارجی، دانستن اثر تغییرات در فرهنگها و سنت‌ها میان کشورها بر رویه‌های تجاری، اهمیت دارد که به عنوان سواد فرهنگی شناخته می‌شود. بدون آگاهی از فرهنگ کشور میزبان، راهبرد سازمان در هنگام ورود به بازارهای خارجی دشوارتر و بیشتر مستعد خطا است.

از مزایای درک فرهنگ محلی می‌توان به توانایی ارائه فنون بازاریابی که به‌طور خاص برای بازار محلی طراحی شده‌است اشاره نمود. دانستن اینکه سایر بنگاه های اقتصادی چگونه کار می‌کنند و چه مواردی ممکن است تابوهای اجتماعی باشند یا نباشند.

همچنین تسلط بر زبان‌های محلی اهمیت اساسی در بازرگانی بین المللی دارد .تاجری که به زبان محلی مسلط است قادر است ارتباط مستقیم با کارکنان و مشتریان برقرار کند و احترام مشتریان و کارمندان را با صحبت کردن با آنها به زبان مادری جلب نماید.

موانع زبانی می‌توانند بر هزینه معاملات تأثیر بگذارند. هرچه فاصله زبانی بیشتر باشد، موانع زبانی گسترده‌تری وجود دارد که ممکن است بر هزینه‌های مبادله منعکس شود و عملیات بازرگانی خارجی را بیشتر کند.

جهانی شدن[ویرایش]

در قرن بیست و یکم، بازرگانی به امری فراملی تبدیل شده و به طیف گسترده ای از عوامل جهانی از قبیل مسائل مالی ، اقتصادی، اجتماعی ، جغرافیایی و ... مرتبط گردیده است. جهانی شدن در دهه‌های اخیر به دلیل عوامل زیر رشد داشته‌است:

  • فناوری در حمل و نقل و ارتباطات در حال گسترش است.
  • دولت‌ها در حال حذف محدودیت‌های تجاری بین‌المللی هستند.
  • موسسات، خدماتی را برای سهولت در انجام تجارت خارجی ارائه می‌دهند.
  • مصرف‌کنندگان می‌خواهند در مورد کالاها و خدمات خارجی بیشتر بدانند.
  • رقابت جهانی تر شده‌است.
  • روابط سیاسی در میان برخی از قدرت‌های بزرگ اقتصادی بهبود یافته‌است.
  • کشورها در مسائل فراملی بیشتر همکاری می‌کنند و همکاری‌ها و موافقت نامه‌های بین المللی افزایش یافته‌است.

شرکت‌های چند ملیتی[ویرایش]

هنگامی که بازرگانی با پیدایش بنگاه هایی که در سرمایه گذاری های مستقیم قابل توجه در فراسوی مرزهای بین المللی حضور داشتند تکامل یافت ؛اصطلاحات جدیدی نیز پدید آمدند تا چشم انداز در حال تحول آن را دربر بگیرند. اواسط قرن نوزدهم هنگام ظهور شرکت هایی بود که مالک و اداره کننده واحد های تجاری و عملیاتی در کشورهای مختلف بودند و این انحراف از هنجار پیشین آنها بود ، چراکه آنها اغلب سرمایه گذاری های جزئی یا غیرفعال در خارج از کشور خود داشتند. این تغییر رویکرد یک نامگذاری جدید را ضروری ساخت، که منجر به معرفی اصطلاح "شرکت چندملیتی" (MNE) شد ، که به شرکت هایی با مراکز عملیاتی در چندین کشور اشاره داشت .

شرکت‌های چندملیتی (MNE)، سازمان‌هایی هستند که رویکردی جهانی به بازارها و عملیات در چندین کشور دارند. مثال‌های معروف از این شرکتها شامل: مک دونالد (MCD)، شرکت قهوه استارباکس (SBUX)،شرکت فورد موتور موتور، جنرال موتورز (GMC)، سامسونگ، ال‌جی، سونی و شرکت‌های انرژی مانند اکسون موبیل و بریتیش پترولیوم (BP) هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «international commerce definition · LSData». www.lsd.law. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۱-۰۱.