ایسیلدور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایسیلدور
شخصیتی از رشته‌افسانه‌های‌ جی.آر.آر. تالکین
نام‌های دیگرپادشاه عالی آرنور و گاندور
نژادانسان
تولد۳۲۰۹ دوران دوم، نومه‌نور
مرگ۲ دوران سوم، غلادن فیلدز
کتاب‌(ها)ارباب حلقه‌ها، سیلماریلیون، افسانه‌های ناتمام

ایسیلدور (انگلیسی: Isildur) دوّمین پادشاه گاندور و بزرگترین پسر الندیل از دونداین بود. او در نومنور به دنیا آمد و چهار فرزند به نام‌های الندور، آراتان، کیریون و واالاندیل داشت. او آخرین پادشاهی بود که هم بر آرنور و هم گاندور فرمانروایی کرد تا اینکه در پایان دوره سوم شاه السار (آراگورن) این دو قلمرو را دوباره متحد کرد.

تاریخچه[ویرایش]

زندگی در نومه‌نور[ویرایش]

در دوران جوانی ایسیلدور میوهٔ نیملوت را (پیش از قطع کردن آن به دستور آر-فارازون) دزدید و نسل درخت سفید را بدینگونه حفظ کرد و بعدها تخم آن را در شهر میناس آنور کاشت. ایسیلدور و خانواده‌اش از یاورانِ الف‌ها بودند کسانی که تلاش‌های سائورون را برای به فساد کشیدن نومنوریان رد کردند. سائورون، آر-فارازون را متقاعد کرد که در مقابل والار به جنگ رود تا نامیرا شدن را بدست آورد در حالی که این دروغی بیش نبود. وقتی که ناوگان آر-فارازون در سال ۳۳۱۹ به قصد سرزمین‌های نامیرا حرکت کردند، یاورانِ الف در نومنور ماندند. ناوگان از بین رفت و نومنور زیر آب‌های دریا غرق شد ولی یاورانِ الف نیز کشتی‌های خود را آماده کرده بودند و آمادهٔ فرار به سرزمین میانی بودند.

زندگی در سرزمین میانی[ویرایش]

ایسیلدور به همراه پدر و برادرش، آناریون، از ویرانی نومنور حفظ شدند و به سرزمین میانی کوچ کردند. ایسیلدور و آناریون در سرزمین‌های جنوبی سرزمین میانه به زمین پا گذاشتند و در آنجا قلمروی گاندور را پایه‌گذاری کردند در حالی که پدرشان در سرزمین‌های شمالی فرود آمد و قلمروی آرنور را تأسیس کرد.

ایسیلدور در ساحل شرقی رود آندوین سکنیٰ گزید و شهر میناس ایتیل (که بعدها میناس مورگول نام گرفت) را بنا کرد. در سال ۳۴۲۸ دوران سوّم، سائورون، میناس ایتیل را تسخیر کرد به همین دلیل ایسیلدور به سمت آندوین و سپس شمال غربی به سمت گیل-گالاد در لیندون و پدرش در آرنور عقب‌نشینی کرد و فرمانروایی گاندور را به برادرش سپرد.

او در سال ۳۴۳۴ همراه پدرش و گیل-گالاد، پادشاه بزرگ الف‌ها، و ارتش بزرگ و توأم آخرین اتّحاد الف‌ها و آدم‌ها بازگشت. در آن جنگ گیل-گالاد و الندیل، سائورون را به عقب‌نشینی وادار کردند ولی سائورون با آن دو جنگید و آن‌ها را کشت. ایسیلدور شمشیر شکستهٔ پدرش، نارسیل، را برداشت و با آن انگشتی که حلقهٔ سائورون بر آن بود را برید و سائورون را شکست داد. ایسیلدور نصیحت الروند و گیردان را مبنی بر نابودی حلقه نپذیرفت و آن را همراه خود نگه داشت.

مرگ[ویرایش]

پس از شکست دادن سائورون، ایسیلدور پادشاهی گاندور را به منلدیل، پسر برادرش سپرد و خود به همراه سه پسرش (پسر چهارمش، والاندیل، در ریوندل مانده بود) راهی شمال و آرنور شد. در غلادن فیلدز (انگلیسی: Gladden Fields) ایسیلدور مورد حملهٔ غافلگیرانهٔ اورک‌ها قرار گرفت و به علّت خیانت حلقه، بدست اورک‌ها کشته شد و حلقه در آب‌های آندوین افتاد و گم شد.

شجره‌نامه[ویرایش]

ملیان مایارتینگول از تلریخاندان بئورخاندان هالتخاندان هادورفینوه از نولدورایندیس از وانیاراولوه از تلری
باراهیربورگندحارهتهگالدورفین‌گولفینفینارفینائارون
لوثینبرنریانحوورحورینتورگونهلهنوه
دیورنیملوتهطوورایتریل
هلورهدهلورینالوینگائارندیلکلبورنگالادریل
الروسالروندکِلِبریان
بیست و دو پادشاه نومه‌نور و ارباب آندونیه
الندیل
ایسیلدورآناریون
بیست و دو پادشاه عالی آرنور و آرت‌اداینبیست و هفت پادشاه گاندور
آرودوئیفیریل
پانزده سردار دون‌ا‌داین
آراگورنآرونالادانالروهیر
الداریوندختران
راهنما:
رنگ توضیح
  مایار
  الف
  انسان
  نیمه‌الف
  نیمه‌الفی که سرنوشت الف‌ها را انتخاب کرد
  نیمه‌الفی که سرنوشت انسان‌های فانی را انتخاب کرد

منابع[ویرایش]