لکتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Lateral hemagglutinine

لکتین (انگلیسی: Lectin) پروتئین‌هایی هستند که اغلب بصورت اختصاصی با قندها پیوند می‌یابند. لکتین با لسیتین و لپتین نباید اشتباه شود.

لکتین‌ها در همه جا یافت می‌شوند و نقش عمده آنها در جانوران تسهیل اتصالات سلول به سلول است. جایگاههای اتصال لکتین، روی سطح سلول‌هایی که قرار است با کربوهیدراتهای سطح سلول‌های دیگر واکنش دهند، قرار گرفته است.

نقش لکتین در گیاهان (legume lectin) هنوز ناشناخته است. متأسفانه با وجود اطلاعات نسبتاً کاملی که در مورد خصوصیات شیمیایی لکتین ها در دست است ( توالی اسید آمینه های لکتین های متعددی کاملاً شناخته شده اند ) ، نقش و عمل فیزیولوژیکی آن ها در گیاهان هنوز مبهم باقی مانده است . فراوان بودن لکتین در بذرها سبب قوت گرفتن احتمال دخالت آن ها در بلوغ و جوانه زنی بذرها یا خواب اجباری شده است. چون لکتین ها عمدتاً در بخش های پروتئینی ذخیره ای بذر نقش متمرکزند، برخی اعتقاد دارند آن ها در سازماندهی و تحرک پروتئین های ذخیره ای بذر نقش دارند. با توجه به نقش بازدارندگی لکتین ها در رشد و جوانه زنی قارچ ها ، برخی نیز معتقدند که این ترکیبات در ساز و کار دفاعی به ویژه در بذرها نقش دارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

گیرنده شناسایی الگو

منابع[ویرایش]

مقدمه ای بر فیزیولوژی گیاهی ، ویلیام ج.هاپکینز ، جلد اول صفحه 237. ترجمه دکتر علی احمدی ، دکتر پرویز احسان زاده ، دکترفرهاد جباری ؛ انتشارات دانشگاه تهران