اوئیسیز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اوئیسیز
Oasis Noel and Liam WF.jpg
اویسیس
لیام گلگر (چپ) خواننده، نوئل گلگر گیتاریست اویسیس و جی دارلینگتون نوازنده کیبورد (پشت) در سال ۲۰۰۵
اطلاعات
ملیت منچستر،  انگلستان
سبک‌(ها) راک
بریت پاپ
آلترنیتیو راک
سال‌های فعالیت ۱۹۹۱–۲۰۰۹
اعضای پیشین لیام گلگر
نوئل گلگر
پل آرتورز
پاول مک‌گویک
انتونی مک‌مارول

اوئیسیز (به انگلیسی: Oasis، تلفظ: اُئِـیْسِز) گروه راک بریتانیایی بود در سال ۱۹۹۱شکل گرفت. این گروه از یک گروه دیگر به نام "ذ رین" باران توسعه یافته بود، اعضای اصلی گروه شامل لیام گلگر (خواننده و دایره زنگی)، پل "بون هد" آرتورز (گیتار)، پل "گویگسی" مک گویکان (باس و گیتار)، و تونی مک کارول (درامز، پرکاشن) بود. بعداً برادر بزرگتر لیام نوئل گلگر (گیتار و خواننده) به عنوان یک عضو پنجم به آنها ملحق شد. اوئیسیز سال ۱۹۹۳ با کمپانی ضبط مستقل به نام کرییشن رکوردز قرارداد بست و اولین آلبوم خود رابه نام "به طور قطعی شاید "(۱۹۹۴) منتشر کرد. در سال بعد گروه (داستان چیست) گل شیپوری؟ (۱۹۹۵) را بیرون داد. اکنون در میان رقابت با قرین بریت پاپ شان یعنی گروه بلِر در جدول آلن وایت درامر جدید باند شده بود. برادران گلگر به طور منظم در روزنامه‌های تلخیص شده برای اختلافات بین خودشان و شیوه زندگی طوفانی شان مورد توجه قرار می‌گرفتند. در سال ۱۹۹۷ آلبوم سوم خود را، با نام "همین الان اینجا باش "(۱۹۹۷) را منتشر کردند، و با وجود آن آلبوم سریعترین فروش در تاریخ چارت انگلستان شد، محبوبیت این آلبوم به سرعت کاهش یافت، اما این اتفاق بعد از فروش هشت میلیون نسخه از آلبوم رخ داد. مک گویگان و پل آرتورز در سال ۱۹۹۹ از اویسیس جدا شدند. این زمانی بود که گروه در حال ضبط و انتشار آلبوم بعدی خود به نام ایستادن بر روی شانهٔ غولها (۲۰۰۰)بود. پس از خروج آنها، گیتاریست و خواننده سابق گروه استریو سنگین جم آرچر و گیتاریست خواننده سابق طوفان شماره ۱اندی بل که برای حمایت از تور ایستادن بر شانهٔ از غولها به گروه پیوسته بودند، جایگزین اعضای قبلی شدند و موفقیتی نسبی کسب کردند. آلبوم خود را در استودیو پنجم شیمی بت‌پرست (۲۰۰۲) کنترل خلاق سخت گیرانهٔ نوئل گلگر در برون ده باند را با مشارکت ترانه نویسی کلیه اعضای گروه برآورده کرد و این باعث شد جلسات ضبط گروه با آرامش بیش تری انجام شود. در سال ۲۰۰۴ درامر گروه "هو" زاک استارکی (پسررینگو استار) به جای آلن وایت به گروه ملحق شد، ورود او محبوبیت و موفقیت مجددی با انتشار آلبوم "حقیقت را باور نکن"(۲۰۰۵) با خود به همراه داشت.[۱]

جم آرچر، اندی بل و کریس شاروک

پس از ضبط آلبوم هفتم باند به نام «روحت را بیرون بکش»(۲۰۰۸)، استارکی از گروه جدا شد و توسط کریس شاروک در آخرین تور اویسیس جایگزین شد. در طول این سفر رو به بدتر شدن روابط این دو برادر نوئل گلگر را مجبور به جدایی از گروه می‌کرد. سرانجام در اوت ۲۰۰۹ بعد از یک درگیری شدید بین برادران گلگر در پشت صحنهٔ فستیوال پاریس، نوئل گلگر اعلام کرد که گروه را ترک خواهد کرد.[۲][۳][۴] گروه، متشکل از اعضای باقی مانده از اویسیس به سرپرستی لیام گلگر،[۵] تصمیم به ادامه همکاری با یکدیگر تحت نام بیدی آی گرفتند و کار خود را تا ۲۰۱۴ ادامه دادند، در حالی که نوئل در ادامه به شکل دادن پروژه انفرادی خود با نام نوئل گلگرهای فلایینگ بیردز پرداخت. اویسیس برندهٔ هشت تک آهنگ رتبه اول انگلستان و هشت رتبه اول آلبوم انگلستان ،۱۵ جایزهٔ ان‌ام‌ئی، نه جایزهٔ کیو، چهار جایزهٔ موسیقی ام تی وی اروپا و شش جایزه بریت، از جمله یکی در سال ۲۰۰۷ برای همکاری برجسته به موسیقی و یکی برای به دست آوردن بهترین آلبوم ۳۰ سال گذشته بر اساس آرای داده شده توسط شنوندگان رادیو بی‌بی‌سی ۲ شدند. آنها را برای سه جایزه گرمی نامزد دریافت جایزه شده بودند. در سال ۲۰۰۹، گروه حدود ۷۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته شده بود.[۶] این گروه در کتاب رکوردهای جهانی گینس در سال ۲۰۱۰ برای "نمودار درازمدت‌ترین دستاورد دهگانه نمودار توالی توسط یک گروه پس از اجرای بی‌سابقه‌ای از ۲۲ بار ظهور در دستاوردهای دهگانه در انگلستان ذکر شده‌است.[۷] گروه همچنین دارای رکورد جهانی گینس برای موفق‌ترین اجرا در بریتانیا بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵، طی ۷۶۵ هفته حضور در ۷۵ تک‌آهنگ‌های برتر و نمودار آلبوم‌ها می‌باشد.[۸][۹]

تاریخچه[ویرایش]

تشکیل و سال‌های اولیه: ۱۹۹۱–۱۹۹۲[ویرایش]

اویسیس تکامل یافته از یک گروه قبلی به آن باران می‌گفتند، متشکل از پل مک گویگان (گیتار باس)، پل «بون هد» آرتورز (گیتار)، تونی مک کارول (درامز) و کریس هاتن (خواننده). چون گروه از کار با هاتن ناراضی بود، آرتورز آشنای خود لیام گلگر به عنوان یک جایگزین تست کرد. لیام پیشنهاد کرد که اسم گروه به اویسیس تغییر کند. این اسم از یک پوستر تور گروه راک [اینسپیرال کارپتز] که در اتاق برادران گلگر آویزان شده بود به لیام الهام شد. یکی از سالن‌هایی که در آن پوستر معرفی شده بود مرکز تفریحی اویسیس نام داشت.[۱۰] اویسیس اولین اجرای زنده خود را در ماه اوت سال ۱۹۹۱ در ۱۸ باشگاه بوردواک در منچستر انجام داد. برادر لیام نوئل گلگر، که که یک رَودی (کسی که وسایل گروه موسیقی را در تورها جابجا می‌کند) برای گروه راک اینسپایرال کارپتز بود، با گروه رفت و به تماشای اجرای گروه برادر کوچکترش نشست. در حالی که نوئل و دوستان خود فکر نمی‌کردند اوآسیس صدای بخصوص تماشایی و محشری باشد، نوئل فکر کرد از گروه برادرش به عنوان یک برون داد ممکن برای یک سری ترانه که چندین سال به نوشتن آنها مشغول بود استفاده کند. نوئل برای پیوستن به گروه به آنها نزدیک شد. با این شرط که او تنها ترانه سرا و رهبر گروه باشد، و اعضای گروه برای تحقق موفقیت تجاری به طور جدی دست به کار شوند. پل آرتورز می‌گوید «او چیزهای زیادی نوشته شده بود. هنگامی که او وارد گروه شد، ما گروه موسیقی بودیم که می‌خواستیم یک راکت با چهار آهنگ بسازیم اما یک دفعه با ورود نوئل، کلی ایده به وجود آمده بود».[۱۱] اویسیس تحت رهبری نوئل گلاگر یک رویکرد موسیقی که بر سادگی تکیه داشت ایجاد کردند، آرترز و مک گویگان محدود به نواختن آکورد باره و نت‌های روت باس مک کارول نوازندهٔ ریتم‌های اساسی بودند، حالا آمپلی فایرهای گروه اعوجاج ایجاد می‌کردند، و اویسیس چنان صدای " عاری از ظرافت و پیچیدگی ایجاد کرده بود که صدای برآمده بسیار غیرقابل توقف به نظر می‌رسید.[۱۲]

به طور قطعی شاید: ۱۹۹۳–۱۹۹۴[ویرایش]

پس از بیش از یک سال از اجراهای زنده، تمرین و ضبط یک دمو مناسب (شناخته شده به عنوان نوار لیو دمونستریشن)، درخشش بزرگ گروه در ماه مه سال ۱۹۹۳ صورت گرفت، زمانی که مالک شرکت کریشن رکوردز آلن مک گی آنها را کشف کرد. اویسیس به اجرای کنسرت در باشگاه واه واه هات کینگ تات در گلاسکو، اسکاتلند دعوت شده بودند، توسط یک گروه به نام سیستر لاورز که اتاق تمرین خود را با اویسیس اشتراک گذاشتند. اویسیس، همراه با یک گروه از دوستان هزینهٔ کرایهٔ یک ون و سفر به گلاسکو را به دست آوردند. وقتی که رسیدند مسئولان از ورود آنها به باشگاه امتناع کردند چون نامشان در لیست اجرا وجود نداشت اما آنها به هر حال با قلدری وارد شدند. (اگر چه هر دو گروه و مک گی اظهارات متناقضی دربارهٔ این که آنها چطور موفق به ورود به آن باشگاه شدند اظهار کرده‌اند)[۱۳] به آنها اجازهٔ شروع داده شد و مکی گی که آن شب برای دیدن یکی از باندهای شرکت خودش به نام ۱۸ ویلز به آنجا آمده بود تحت تأثیر کار اویسیس قرار گرفت. تا حدی که هرجا که آنها را می‌یافت به آنها پیشنهاد عقد قرار داد ضبط موسیقی می‌داد، اما به دلایلی تا چند ماه بعد این قرارداد بسته نشد.[۱۴] با توجه به مشکلات تأمین امنیت یک قرارداد آمریکایی، اویسیس در نهایت یک قرارداد بین‌المللی با شرکت سونی امضا کرد، که به نوبه خود اویسیس را تحت لیسانس کریشن رکوردز در انگلستان قرار می‌داد. پس از انتشار محدود برچسب سفید از نسخهٔ نمایشی از آهنگ «کلمبیا»، در آوریل ۱۹۹۴ اویسیس اولین تک آهنگ خود را با نام «سوپرسونیک» منشر کردند که رتبهٔ ۳۱را در جدول‌ها کسب کرد.[۱۵] پس از آن ترانهٔ «شیکر میکر» را بیرون دادند که به خاطر سرقت ادبی متن ترانه و ملودی آن مجبور به پرداخت ۵۰۰۰۰۰دلار شدند. با انتشار سومین تک ترانه‌شان به نام «زندگی ابدی» اویسیس باری اولین بار وارد جدول ترانه‌های برتر انگلستان شد. پس از جلسات ضبط و میکس مشکل دار، اولین آلبوم آنها، به طور قطعی شاید، در سپتامبر ۱۹۹۴ منتشر شد، در نمودارها برترین شد، و در آن زمان تبدیل به سریع‌ترین آلبوم نخست پرفروش در بریتانیا شد.[۱۶]

بهترین بخش یک سال از اجرای زنده و ضبط شده ثابت، همراه با یک شیوه زندگی لذت جویانه اثرات منفی خود را بر گروه گذاشته بود. این رفتار در طول کنسرت در لس آنجلس در سپتامبر ۱۹۹۴ به اوج خود رسید، لیام اجرای بی کفایتانه‌ای از خود نشان داد و اظهارات توهین آمیزی دربارهٔ آمریکایی‌ها بیان کرد. او برادرش نوئل را با دایره زنگی اش زد.[۱۷] این جریان به حدی نوئل را ناراحت کرد که او بلافاصله به سان فرانسیسکو رفت و برای مدتی گروه را تعطیل کرد.

تیم ابوت از شرکت کریشن رکوردز او را ردیابی کرد و آنها به سفر به لاس وگاس رفتند. آنجا، گلگر بزرگتر به ادامه با گروه متقاعد شد. او با برادرش آشتی کرد و تور را در مینیاپولیس از سر گرفت. گروه به دنبال تک آهنگ چهارم به طور قطعی شاید، «سیگار و الکل»، با تک آهنگی به مناسبت کریسمس به نام «هر چه»، رتبهٔ سوم را در جدول بریتانیا به دست آوردند.[۱۸] این آهنگ بعدها اعتبار همکاری نویسنده برای نیل اینز-که شکایت کرد و همچنین موفق به کسب خسارت شد -را به حقوق اعتباری ترانه اضافه کردند.[۱۹]

(داستان چیست) گل شیپوری؟: ۱۹۹۵[ویرایش]


در آوریل سال ۱۹۹۵ اویسیس اولین تک آهنگ شماره یک بریتانیا را در ماه آوریل سال ۱۹۹۵ با ترانه ی"برخی ممکن است بگویند" به دست آوردند. در همان زمان، درامر تونی مک کارول از گروه اخراج شد. مک کارول دربارهٔ ترک اویسیس گفت، که او برای آنچه وی آن را «برخورد شخصیتی" با برادران گلگر خواند "به شکلی غیرقانونی از مشارکت در گروه محروم شد". گلگرها، از سوی دیگر، در توانایی موسیقی مک کارول تردید داشتند. نوئل در این مورد گفت"من تونی رو به عنوان یک رفیق دوست دارم اما او نمی‌توانست برای آهنگ‌های جدید ما درام بنوازد".[۲۰][۲۱] مک کارول توسط آلن وایت خوانندهٔ سابق گروه ستارکلاب جایگزین شد، او برادر کوچکتر نوازندهٔ سازهای ضربی استودیو استیو وایت مشهور بود، که پل ولر به نوئل توصیه کرده بود. وایت اولین نوازندگی خود را برای گروه در اجرای برترین‌های پاپ برای ترانهٔ «برخی ممکن است بگویند» آغاز کرد. اویسیس ضبط محتوای آلبوم دوم خود را در ماه مه همان سال در راک فییلد استودیو نزدیک منموته شروع کرد.[۲۲]

گروه، تا اینجای کار، کنسرتی را ضبط کرده بود که در اوت ۱۹۹۵ با عنوان "کنار دریا زندگی کن"آن را بیرون داد. در طی این مدت، مطبوعات بریتانیا بحث رقابت بین مفروض اویسیس و باند بریت پاپ بلِر را به دست گرفته بود. پیش از این، اویسیس خود را با جنبش بریت پاپ مرتبط نمی‌کرد و به انجام بر روی "بریت پاپ همین الان" برنامه بی‌بی‌سی (برنامه‌ای که خواننده بلِر دیمن آلبارن آن را معرفی کرد) دعوت نشده بودند. در ۱۴ آگوست سال ۱۹۹۵، بلِر و اوآسیس تک آهنگ جدید در یک روز منتشر کردند، راه اندازی "نبرد بریت پاپ " که همهٔ اخبار ملی را فراگرفته بود.[۲۳][۲۴]

نوازنده بیس، پل مک گویگان با استناد به خستگی عصبی برای مدتی باند را در سپتامبر ۱۹۹۵ ترک کرد. او توسط اسکات مک لئود که قبلاً عضو گروه یایا بود جایگزین شد. اسکات در برخی از تاریخ‌های تور و همچنین در ویدیوکلیپ «واندروال» ظاهر شد. اما به طور ناگهانی در تور آمریکا گروه را ترک کرد. او با نوئل تماس گرفت و گفت که فکر می‌کند از پیوستن به اویسیس پشیمان شده‌است نوئل در جواب گفت «من هم همین‌طور فکر می‌کنم. در خوانندگی موفق باشی». برای تکمیل این سفر، مک گویگان با موفقیت برای بازگشت به گروه متقاعد شد.[۲۵] اگر چه صدای نرمتر منجر به درهم بررسی، آلبوم دوم اویسیس، (داستان چیست) گل شیپوری؟ یک موفقیت تجاری بود، و با بیش از چهار میلیون نسخه فروش به چهارمین آلبوم پرفروش در تاریخ نمودار انگلستان تبدیل شد.[۲۶] این آلبوم باعث دو تک‌آهنگ بیشتر، «واندروال» و «به عقب نگاه مکن با خشم»، را شامل می‌شد که به ترتیب به رتبهٔ دو و یک جدول‌های بریتانیا رسیدند. آلبوم همچنین شامل تک آهنگی در جدول آمریکا با نام «اختر شامپانی» با همراهی گیتار و خواننده پشتیبان پل ولر بود که تحسین گسترده منتقدان را دریافت کرد و درصدر اول در جدول راک مدرن آمریکا به اوج خود رسید.

همین الان اینجا باش ۱۹۹۶–۹۸[ویرایش]

گروه اولین کنسرتهای در فضای باز خود را در ورزشگاه ماین رود، خانه باشگاه منچستر سیتی که برادران گلگر از دوران کودکی طرفداران آن بودند، در ۲۷ و در ۲۸ آوریل ۱۹۹۶ برگزار کردند.[۲۷] گلچینی از شب دوم این اجرا در ویدیوی اینجا و آنجا بعداً در همان سال منتشر شد. همان‌طور که زندگی حرفه‌ای شان به اوج خود رسید، اویسیس در ۱۰ و ۱۱ اوت ۱۹۹۶ کنسرت پشت به پشت در نب‌ورد اجرا کرد. بلیط‌های این دو کنسرت در عرض چند دقیقه به فروش رفت. ۲۵۰٬۰۰۰نفر در هر دو شب حضور داشتند. ۲٫۵ میلیون نفر برای بلیط کنسرت نام‌نویسی کردند. ۳۷۰٫۰۰۰ نفر در واقع توانستند بلیط تهیه کنند. (اگر ۲٫۵ میلیون نفر می‌توانست بلیط بخرد گروه می‌بایست ۵۳ شب متوالی کنسرت برگزار می‌کرد!)[۲۸] این کنسرت‌ها یکی از پر جمعیت‌ترین کنسرت‌های در فضای آزاد و پر تقاضاترین اجرای تاریخ موسیقی بریتانیا بودند.[۲۹]

بقیهٔ ماه اوقات سختی برای گروه بود. قرار بود اویسیس یک قسمت از اجرای آکوستیک ام تی وی در جشنواره رویال آلبرت هال را انجام دهد اما لیام با استناد به گلو دردش پا پس کشید و نوئل کار او را انجام داد. او از بالکن سالن اجرا را تماشا می‌کرد در حالی که سیگار می‌کشید و و آبجویش را می‌نوشید. لیام در بین آهنگ‌ها به گروه و برادرش نوئل متلک می‌پراند.[۳۰] چهار روز بعد گروه به توری در میدان‌های آمریکایی می‌رفت اما لیام از رفتن با آنها ابا ورزید. بنابرین اویسیس تصمیم گرفت با خوانندگی نوئل به کار ادامه دهد.[۳۱] لیام دوباره در تاریخ ۳۰ اوت، و در ۴ سپتامبر سال ۱۹۹۶، به تور پیوست. اویسیس «اختر شامپانی» را در سال ۱۹۹۶ در مراسم جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی در سالن موسیقی رادیو سیتی در شهر نیویورک انجام دادند.[۳۲] لیام در طول تک نوازی گیتار نوئل برای او شکلک درمی‌آورد و قبل از رفتن آبجو را بر صحنه تف کرد.[۳۲] چند هفته بعد نوئل بدون گروه به انگلستان برگشت، که باعث یک جنگ دیگر بین دو برادر شد.[۳۳] این رویداد باعث گمانه زنی رسانه‌ای دربارهٔ منحل شدن گروه شد. برادران خیلی زود آشتی کردند و تصمیم گرفتند تور را تکمیل کنند.[۳۴]

The lead single from Be Here Now, "می دانی منظورم چیست؟" تبدیل به دوازدهمین تک آهنگ پرفروش بریتانیا در سال ۱۹۹۷ شد 12th biggest selling single of ۱۹۹۷.

مشکلی در پخش این پرونده دارید؟ اینجا را مطالعه کنید.

[۳۵]

اویسیس پایان سال ۱۹۹۶ و سه‌ماهه اول سال ۱۹۹۷ را برای ضبط آلبوم سوم در استودیوی ابی رود ادر لندن و استودیوی ریج فارم در سورری به سر برد. نزاع بین برادران گلگر جلسات ضبط را مختل کرده بود. همین الان اینجا باش در ماه آگوست سال ۱۹۹۷ منتشر شد. با تک آهنگ می دانی منظور من چیست؟ که رتبهٔ اول جدول انگلستان شد، آلبوم سوم اویسیس نتیجه‌ای بیشتر از آنچه انتظار می‌رفت را با خود داشت و مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. بیش از بیش از ۳۵۰٬۰۰۰ نسخه از آلبوم روز اول انتشار به فروش رسید و در پایان کسب و کار فروش آلبوم ۶۹۶٬۰۰۰ نسخه به فروش رسید. این آلبوم خوش فروش‌ترین آلبوم در تاریخ انگلستان بوده‌است.[۳۶] در بیلبورد ۲۰۰ ابتدا آلبوم رتبهٔ دوم را به دست آورد. اما فروش ۱۵۲٬۰۰۰ نسخه از آن در آمریکا در هفتهٔ اول – پایین‌تر ۴۰۰٬۰۰۰ نسخهٔ انتظار رفته- به نوعی ناامید کننده بود.[۳۷] هر چند در ابتدا رسانه‌ها از آلبوم تعریف کردند، اما بعدها منتقدان به خاطر طولانی بودن ترانه‌ها، صدای سنگین تر از قبل و تولید اضافی از ای آلبوم انتقاد کردند. در این زمان جنبش بریت پاپ در حال افول بود، و گروه برای پاسخگویی به انتظارات مخاطبان با آلبوم سوم خود را شکست خورده بود. پس از پایان تور همین الان اینجا باش گروه واکنش زیادی در برابر انتقادها نشان ندادند. بعدها در سال، اویسیس یک آلبوم تلفیقی از چهارده بسایدز، تحت عنوان ماستر پلان (طرح جامع) منتشر کرد. نوئل در مصاحبه‌ای در ۲۰۰۸ گفت: «فکر می‌کنم بی سایدزها خیلی جالب تر از خود آلبوم همین الان اینجا باش بوده باشد. در آن زمان بی سایدزها پرطرفدار بودند.»[۳۸]

ایستادن بر روی شانه غول‌ها: ۱۹۹۹–۲۰۰۰[ویرایش]

در اوایل سال ۱۹۹۹، گروه کار بر روی آلبوم چهارم استودیویی خود را آغاز کرد. اولین جزئیات در فوریه اعلام شد وقتی مارک «اسپایک» استنت آشکار کرد که همکار تولیدکننده این آلبوم خواهد بود. کارها به خوبی پیش نمی‌رفت و خروج ناگهانی عضو مؤسس پل «بون هد» آرتورز در ماه اوت اعلام شد. این خروجی دوستانه اعلام شد و نوئل اظهار کرد که آرتورز نیاز داشت وقت بیشتری را با خانواده اش بگذراند. بعداً گفتهٔ آرتورز با این عنوان که «برای تمرکز بر روی چیزهای دیگر» گروه را ترک کرده‌است همه چیز را مشخص کرد.[۳۹] هرچند نوئل بعد از آن یک وژن دیگر از ماجرا را ارئه داد. او بیان کرد که آرتورز از سیاست «نه مشروب و نه مواد مخدر» او تخطی کرده بود و آن دو با هم رویارو شده بودند. نوئل این قوانین را برای اجرای بهتر لیام در طی جلسات ضبط آلبوم تعیین کرده بود.[۴۰] دو هفته بعد از خروج از نوازنده بیس، پل مک گویگان اعلام شد. برادران گلگر در یک کنفرانس مطبوعاتی اندکی بعد از آن که در آن آنها به خبرنگاران اطمینان دادند که «آیندهٔ اوآسیس امن است. داستان و شکوه ادامه خواهد یافت.»[۴۱]

گیتاریست جم آرچر در حال گیتارزنی برای اوئیسیز.

سه نفر باقی ماندهٔ اوآسیس تصمیم ادامه ضبط این آلبوم گرفتند و نوئل گلگر گیتار آرتورز و قطعات باس مک گویگان را دوباره ضبط کرد. پس از اتمام جلسات ضبط، گروه شروع به جستجو برای اعضای جایگزین نمود. اولین عضو جایگزین کالین جم آرچر عضو سابق گروه استدیوی سنگین به عنوان ریتم اصلی و گیتاریست جدید معرفی شد. او چند روز پس از خروج بون هد آرتورز به واسطهٔ نوئل وارد گروه شد.[۴۲] پیدا کردن یک جایگزین نوازنده بیس با صرف زمان و تلاش بیشتری صورت گرفت. گروه با دیوید پاتس تمرین کردند، اما او به سرعت استعفا داد، و آنها اندی بل، گیتاریست سابق / ترانه سرا از گروه راید طوفان شماره ۱ به عنوان نوازنده بیس جدید خود را به گروه آوردند. بل هرگز باس ننواخته بود پس مجبور به یادگیری آن همراه با تعداد انگشت شماری از آهنگ‌های اویسیس، برای آماده‌سازی تور برنامه‌ریزی شده آمریکا در دسامبر ۱۹۹۹شد. (نوئل به نقل قول از لیام می‌گوید:اگر او بتواند گیتار بزند پس می‌تواند باس لعنتی را هم بنوازد). پس از مدتی شرکت کریشن رکوردز کارش را تعطیل کرد بنابراین اویسیس مجبور به تأسیس شرکت خودشان با نام بیگ براذر یا برادر بزرگ شد و همهٔ آثار متعاقب خود در بریتانیا و ایرلند را تحت این عنوان منتشر کرد. اوآسیس "چهارمین آلبوم خود با عنوان، ایستادن بر روی شانه غولها، را در فوریه سال ۲۰۰۰ منتشر کرد که با فروشی خوب در هفته اول مواجه شد. این آلبوم در چارت انگلستان به رتبهٔ یک و در چارت بیلبورد به مرتبهٔ ۲۴م رسید.[۴۳][۴۴] سه تک آهنگ از آلبوم منتشر شد: "برو بذار بیاد بیرون "، "چه کسی احساس می‌کند عشق را؟" و "تماس صبح روز یکشنبه "، همهٔ شان پنج تک‌آهنگ‌های بریتانیا بود.[۴۵] ویدیو کلیپ «برو بذار بیاد بیرون» قبل از پیوستن اندی بل به گروه بود بنابراین در آن لیام گیتار ریتم، آرچر گیتار اصلی و نوئل باس را نواخت؛ و این به خط ایستادن غیرمعمولی به نظر می‌رسید. با خروج اعضای بنیانگذار، گروه چندین تغییر کوچک به تصویر و صدای خود داد. کاور آلبوم لوگوی جدید «اویسیس» که توسط جم آرچر طراحی شده بود را نشان می‌داد و این آلبوم همچنین اولین نسخه اوآسیس بود که شامل یک آهنگ نوشتهٔ لیام گلگر، تحت عنوان «جیمز کوچک» می‌شد. آهنگ نیز بیشتر تجربی، دارای تأثیرات روانگردان بود.[۴۶] این آلبوم بررسی ولرم دریافت کرد[۴۶] و کم فروش‌ترین آلبوم استودیویی گروه است. برای حمایت از رکورد باند به یک تور جهانی پر حادثه رفت. زمان برگزاری تورشان در بارسلونا در سال ۲۰۰۰، اویسیس مجبور به لغو یکی از کنسرت‌هایش شد که حملهٔ التهاب تاندون بازوی آلن وایت باعث شد از کار دست بکشند، و گروه به جای اینکار به شب نشینی پرداختند. پس از یک نزاع بین دو برادر، نوئل اعلام کرد او تور در خارج از کشور را ترک می‌کند، و اویسیس قرار شد بدون او به تور پایان دهد.[۴۷] نوئل در نهایت برای ایرلند و بریتانیا لگز، که شامل دو اجرای اصلی در استادیوم ومبلی بود به تور بازگشت. یک آلبوم زندهٔ اولین شب آن اجرا، به نام "آشنا برای میلیون‌ها نفر"، در اواخر سال ۲۰۰۰ با نظرات ممزوج دربارهٔ آن منتشر شد.[۴۸]

شیمی بت‌پرست ۲۰۰۱–۲۰۰۳[ویرایش]

اوئیسیز در حال اجرا درمونتریال، کانادا در سال ۲۰۰۲.

در طول سال ۲۰۰۱، اوآسیس زمان خود را بین جلسات ضبط برای آلبوم پنجم خود و اجرای تورهای جهانی تقسیم می‌کرد. برخی از از کنسرتها شامل تور یک‌ماهه عشق برادرانه با گروه بلاک کروز و اسپیس هاگ و یک اجرا در پاریس برای حمایت از نیل یانگ بود. این آلبوم، شیمی بت‌پرست اولین آلبوم اوآسیس با اعضای جدیدش یعنی اندی بل و آرچر، در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۲ منتشر شد. آلبوم به رتبه ۱ در انگلستان و رتبهٔ ۲۳ در ایالات متحده رسید. ,[۴۹][۵۰] ,[۴۹][۵۰] چهار تک آهنگ منتشر شده از آلبوم: «هندو تایمز»، «با گریه قلب ات رو داغون نکن»، «کم‌کم / او عشق است»، و «مرغ نغمه سرا» بودند، که فقط «مرغ نغمه سرا» نوشتهٔ لیام بود - اوآسیس، اولین تک آهنگی را که توسط نوئل ننوشته شده باشد منتشر کرد. رکورد این آلبوم آزمایش‌های صوتی گروه از آخرین آلبوم خود را آمیخته بود و همچنین برای صدای راک اساسی تری داشت. ضبط بت‌پرست شیمی خیلی بیشتر از قبل برای گروه متوازن شده بود چون به غیر از آلن وایت، همه اعضای گروه در نوشتن ترانه‌ها سهیم شدند. جانی مار گیتارهای اضافی و همچنین خواننده پشتیبان در چند آهنگ این آلبوم را اجرا کرده‌است. پس از انتشار آلبوم، گروه کارش را با اجرا در یک تور موفق جهانی پر حادثهٔ دیگر آغاز کرد. در اواخر تابستان سال ۲۰۰۲، در حالی که گروه در تور در ایالات متحده، نوئل، بل و کیبوردیست تور جی دارلینگتون در یک تصادف در ایندیاناپولیس درگیر شدند. در حالی که هیچ‌یک از اعضای گروه هیچ گونه جراحت عمده مداومی ندیده بود، برخی از اجراها در نتیجهٔ این تصادف لغو شدند. در دسامبر ۲۰۰۲، در نیمه دوم سفرهای آلمان در تور اروپا به تعویق افتاد بعد از لیام گلگر، آلن وایت و سه عضو دیگر از همراهان گروه پس از یک نزاع و جدال خشونت‌آمیز در یک کلوپ شبانهٔ شهر مونیخ دستگیر شدند. گروه زیاد الکل مصرف کرده بودند و تست‌های آزمایشگاهی نشان داد که لیام کوکائین استفاده کرده بود.[۵۱] لیام دو دندان‌های جلو را از دست داده و به دنده‌های یک افسر پلیس لگد زده بود، در حالی که آلن سرش بر اثر ضربهٔ یک زیر سیگاری آسیب دیده بود.[۵۲] دو سال بعد لیام حدود ۴۰٫۰۰۰ £ به خاطر این جریانها جریمه شد.[۵۳] گروه پس از بازگشت به آن اجراهایی که تاریخشان به تعویق افتاده بود تور خود را ماه مارس سال ۲۰۰۳ پایان داد.

حقیقت را باور نکن: ۲۰۰۴–۰۶[ویرایش]

لیام گلگر گفت اویسیس به ضبط آلبوم ششم در اواخر ماه دسامبر سال ۲۰۰۳ با تهیه کنندگی دیث این وگاسدر استودیوی سامیلز در کورنوال مشغول است. این آلبوم در اصل برای انتشار در سپتامبر ۲۰۰۴ برنامه‌ریزی شده بود تا همزمان با سالگرد دهم انتشار آلبوم به طور قطعی شاید باشد. با این حال درامر گروه آلن وایت گروه را در اوایل ژانویهٔ ۲۰۰۴ ترک کرد. برادرش گفت که او دیگر روحیهٔ در باند بودن را ندارد و می‌خواهد زمان بیشتری را با معشوقهٔ فعلی اشت بگذراند.[۵۴] زاک استارکی، درامر گروه هو و پسر رینگو استار بیتلز جایگزین آلن وایت شد. هر چند استارکی در ضبط استودیو اجرا داشته بود و با گروه تور رفته بود، او عضو بود رسمی نبود و گروه برای اولین بار دز زندگی حرفه ایشان چهار نفره شده بودند. استارکی برای اولین بار در پول لایت هاوس اجرای رسمی خود را ایفا کرد. چند روز بعداویسیس با استارکی، در جشنواره 'گلاستونبری" حاضر شد با مجموعه‌ای از بهترین آهنگ‌های خود که شامل دو ترانهٔ جدید هم بود، یک زنگ به صدا در خواهد آمد که نوشتهٔ آرچر بود و دیگری با نام معنای روح که لیام آن را نوشته بود. آن اجرا نظرات منفی دریافت کرد. مجلهٔ ان‌ام‌ئی آن را یک فاجعه خواند.[۵۵] تام بیشاپ خبرنگار بی‌بی‌سی ست اویسیس را عمدتاً به دلیل طرز آواز خواندن بی شوق لیام و بی تجربگی استارکی در کار با متریال گروه بدون زرق و برق و بدون حادثه خواند.[۵۶]

پس از تلاطم بسیار، در همان سال ششمین آلبوم گروه در نهایت در کاپیتول استودیو لس آنجلس مبتنی از اکتبر تا دسامبر ضبط شد. تهیه کننده دیو ساردی عهده‌دار تولیدکنندگی اصلی را از نوئل گلگر گرفت، زیرا نوئل تصمیم گرفته بود بعد از ده سال از این وظیفه پا پس بکشد. ,[۵۷] در ماه مه سال ۲۰۰۵، پس از سه سال و بسیاری از جلسات ضبط مشکل دار، گروه ششمین آلبوم استودیویی خود را با عنوان حقیقت را باور نکن منتشر کرد و با شرکت سونی بی ام جی قرارداد امضا کرد. این آلبوم هم مثل آلبوم قبلی کاری مشترک بود و صرفاً نوشتهٔ نوئل گالگر نبود.[۵۸] این آلبوم برای اولین بار در یک دههٔ کاری گروه ضربت زنی اش توسط آلن وایت نبودو اولین ضبط زاک استارکی، پسر رینگو استار را نشان می‌داد. رکورد طور کلی به عنوان بهترین تلاش گروه پس از (داستان چیست) گل شیپوری؟ توسط طرفداران و منتقدان مورد ستایش قرار گرفتو دو بریتانیا تک آهنگ شماره یک بریتانیا را به بار آورد: «لایلا» و «اهمیت بیکار بودن»، در حالی که «بگذار عشق باشد» وارد شماره ۲ جدول شد. اویسیس دو جایزه در جوایز کیو: یک جایزه انتخاب مردمی و دیگری برای حقیقت را باور نکن به عنوان بهترین آلبوم، برداشت کرد.[۵۹] پا به پای پنج آلبوم قبلی اویسیس حقیقت را باور نکن نیز در جدول آلبومهای بریتانیا در رتبه یک وارد شد. تا به امروز، این آلبوم بیش از ۷ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است.[۶۰][۶۱]

Oasis performing live at Shoreline Amphitheatre, Mountain View, California in September ۲۰۰۵.

در ماه مه سال ۲۰۰۵، ترتیب جدید گروه در یک تور جهانی بزرگ مقیاس آغاز کرد. از آغاز در ۱۰ مه ۲۰۰۵ در آستوریای لندن، و در پایان در ۳۱ مارس سال ۲۰۰۶ در مقابل یک اجرای فروخته شده در شهر مکزیکو سیتی، اویسیس بیشتر از هر زمان دیگری بعد از تور به طور قطعی شاید اجرای زنده داشت در ۲۶ کشور کنسرت برگزار کرد و سرتیتر ۱۱۳ اجرا در مقابل بیشتر از ۳٫۲ میلیون نفر شد. تور را بدون هر گونه حوادث بزرگ سپری شد واین موفق‌ترین تور گروه در بیش از یک دهه فعالیتش به حساب می‌آمد. اجراهای فروش رفتهٔ باغ میدان مدیسون نیویورک و هالیوود باول لوس آنجلس در این تور گنجانده شده بود.[۶۲] فیلم مستند راک در طول این سفر، تحت عنوان پروردگارا مرا آهسته مساز به کارگردانی دیک کارثورز در ماه اکتبر سال ۲۰۰۷ ساخته شد. یک دی وی دی دوم هم شامل فیلم زنده از اجرای اویسیس در منچستر مربوط به دوم ژوئیهٔ ۲۰۰۵ با آن فیلم منتشر شد. اویسیس یک آلبوم تلفیقی دوگانه تحت عنوان ساعت‌ها را نگه دار در سال ۲۰۰۶ منتشر کرد، که آنچه گروه به عنوان ترانه‌های «تعیین کننده» گروه بود را شامل می‌شد.[۶۳] این گروه جایزه بریت را برای سهم برجسته در موسیقی در ماه فوریه سال ۲۰۰۷، با اجرای چندین آهنگ معروف خود پس از آن دریافت کرد.[۶۴] اویسیس اولین انتشار فقط دیجیتالی خود را از آهنگ، «پروردگارا مرا آهسته مساز»، در اکتبر سال۲۰۰۷ بیرون داد. آهنگ در صدر اول جدول برترینهای بریتانیا قرار گرفت.[۶۵]

روحت را رها کن: ۲۰۰۷–۰۹[ویرایش]

تجدید حیات گروه در محبوبیت بعد از موفقیت آلبوم حقیقت را باور نکن در فوریه ۲۰۰۸ برجسته شد در زمانی که در یک نظرسنجی برای پیدا کردن پنجاه آلبوم از بزرگترین آلبومهای بریتانیا در پنجاه سال گذشته توسط مجله کیو و اچ ام وی برگزار شد و دو آلبوم اویسیس به طور قطعی شاید رتبهٔ اول (و (داستان چیست) گل شیپوری؟ رتبهٔ دوم را به دست آورد. دو آلبوم دیگر توسط گروه در لیست ظاهر شد. حقیقت را باور نکن رتبهٔ ۱۴م و همین الان این جا باش مرتبهٔ ۲۲م را کسب کرد.[۶۶]

اویسیس برای چند ماه در سال ۲۰۰۷ به ضبط آلبوم بعدی اش پرداخت - بین ژوئیه و سپتامبر- دو آهنگ جدیدش را تمام کرد و سایر آهنگ‌های آماده اش را تست کرد. گروه به دلیل تولد پسر نوئل (دونووان) به مرخصی دوماهه رفتند. گروه در ۵ نوامبر ۲۰۰۷ دوباره به استودیو برگشتند و دور و بر مارس ۲۰۰۸ ضبط آلبوم را نهایی کردند.[۶۷] بعد از ضبط آلبوم در می ۲۰۰۸ زاک استارکی گروه را ترک کرد و کریس شاروک برای تور کنسرت جایگزین او شد. مانند زاک، کریس عضو رسمی گروه نبود و گروه دوباره چهار نفره شده بود. اولین تک آهنگ گروه " شوک رعد و برق "بود که نوشتهٔ نوئل بود و در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۸ منتشر شد. روحت را رها کن هفتمین آلبوم اویسیس در ششم اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شد در چارت انگلستان به مرتبه اول و در بیلبورد ۲۰۰ به رتبهٔ پنجم رسید. گروه با پشتیبانی گروه‌های کاسابیان، دشمن (ذ إنمی) و چرخ پیچ خورده (ذ تویستد وییل) یک تور ۱۸ ماهه که انتظار می‌رفت تا سپتامبر ۲۰۰۹ ادامه یابد را شروع کرد.[۶۸] در ۷ سپتامبر ۲۰۰۸، در حین اجرای جشنواره ویرجین در تورنتو یکی از تماشاچیان به نوئل حمله کرد و باعث شد سه دندهٔ نوئل بشکند و از جا در بیاید و چندین کنسرتشان را تا بهبودی نوئل لغو کردند.[۶۹] آنها با شرکت سونی بی ام جی برای سه آلبوم دیگر قرارداد بستند. در ۲۵ فوریه سال ۲۰۰۹، واحه جایزه ان‌ام‌ئی برای بهترین گروه بریتانیایی سال ۲۰۰۹ و همچنین به عنوان بهترین وبلاگ برای وبلاگ نوئل که عنوانش قصه‌هایی از وسط ناکجا آباد بود، دریافت کردند.[۶۹][۷۰][۷۱][۷۲]

نوئل گلگر در حال اجرا در مونتریال ۲۰۰۸

در ۴ ژوئن ۲۰۰۹، اویسیس اولین اجرای خود از سه کنسرت آتی اش در هیتون پارک منچستر اجرا کرد و پس از دو بار ترک صحنه به علت مشکل ژنراتور، در بار سوم روی صحنه ظاهر شدند تا اعلام کنند این یک کنسرت رایگان است. این خبر ۷۰۰۰۰نفر دارندهٔ بلیط را خوشحال کرد اما ۲۰۰۰۰نفر درخواست بازپرداخت کردند.[۷۳] دو کنسرت آتی گروه در همان مکان در ۶ و ۷ ژوئن، به عنوان یک موفقیت بزرگ حساب می‌شد، و طرفداران بدون توجه به اجرای مشکل دار شب اول و آب هوای متغیر با آب و تاب در آن جا حاضر شده بودند.[۷۴]

از هم پاشیدن و سرانجام ۲۰۰۹ تا کنون[ویرایش]

در ۲۳ اوت ۲۰۰۹ اجرای فستیوال وی اویسیس کنسل شد چون لیام دچار التهاب حنجره شده بود. تنش بین دوبرابر بیشتر شده بود.[۷۵] در ۲۸ اوت ۲۰۰۹ در پشت صحنهٔ فستیوال راک ان سین در نزدیکی پاریس دعوای شدیدی بین برادران گلگر رخ داد نوئل گیتار لیام را شکست. علت دعوا به گفتهٔ نوئل این بود که لیام می‌خواست در کنسرتشان برای پروژهٔ لباس خودش با نام پرتی گرین تبلیغ کند و وقتی دید نوئل مخالف است دعوا بین آن دو شروع شد.[۷۶] این اتفاق فقط چند دقیقه پیش از اجرا افتاد و مدیر گروه اعلام کرد که کنسرت‌های بعدی لغو شده‌اند و اویسیس دیگر وجود ندارد.[۳][۴][۷۷][۷۸] چند ساعت بعد نوئل بر روی وبسایت اویسیس نوشت:

«با اندکی ناراحتی و آرامش زیاد امشب اویسیس را ترک می‌کنم. مردم هر چه می‌خواهند می‌نویسند و می‌گویند، اما من دیگر حتی یک روز دیگر هم نمی‌توانم با لیام کار کنم»[۷۹]

بقیهٔ اعضای گروه تحت عنوان بیدی آی به کار خود ادامه دادند و نوئل پروژهٔ انفرادی خود را نوئل گلگرهای فلایینگ بیردز نام گذاری کرد. بیدی آی در ۲۰۱۴ منحل شد. در ۱۶ فوریه ۲۰۱۰ آلبوم (داستان چیست) گل شیپوری؟ جایزه بریت بهترین آلبوم سی سال اخیر را دریافت کرد.[۸۰] لیام برای گرفتن جایزه روی صحنه رفت و قبل از ارائهٔ سخنرانی از همهٔ اعضای گروه به جز نوئل تشکر کرد. لیام میکروفون و جایزه گروه را به سوی جمعیت انداخت.[۸۱][۸۲] در ۱۵ مارس ۲۰۱۰ از کار خود دفاع کرد و گفت: «از اینکه همیشه همه چیز دربارهٔ من و نوئل بوده خسته شده‌ام. خواستم به این روش از هم گروه‌هایم تشکر کرده باشم و فکر کردم ژست خوبی باشد که با دادن جایزه به طرفداران از آنها هم تشکر کنم اما بدیهی است که کارم طبق معمول سوء تعبیر شد.».[۸۳]

لیام گلگر (چپ) and کریس شاروک (راست) در حال اجرای یکی از آخرین کنسرت‌های اوئیسیز در استادیوم نور ساندرلاند، ژوئن ۲۰۰۹

آلبوم گردآوری‌شده زمان پرواز می‌کند ۱۹۹۴-۲۰۰۹ که مجموعه‌ای از تک آهنگ‌های گروه بود در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۰ منتشر شد.[۸۴][۸۵][۸۶] این تصمیم نوئل گلگر بود او همچنین چند ویدیو از این آلبوم را به حساب یوتیوب اویسیس اضافه کرد. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۴، نوئل از طریق وب سایت رسمی گروه اعلام کرد که سه آلبوم استودیویی اول به مناسبت گرامیداشت بیستمین سالگرد آلبوم به طور قطعی شاید در مدت باقیمانده سال ۲۰۱۴ دوباره صدور، بازسازی و دوباره منتشرخواهند یافت. یک نسخهٔ ۳ دیسکی بازسازی شده از به طور قطعی شاید در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۱۴ منتشر شد.[۸۷]

مستندی با عنوان مافوق صوت قرار است در اکتبر ۲۰۱۶ منتشر شود، و داستان اوئیسیز از آغاز کارشان تا به اوج شهرت شان که در تابستان سال ۱۹۹۶ بود، رخ داد را بازگو خواهد کرد. تیم تهیه کنندهٔ این فیلم همان تیمی است که مستند امی (فیلم ۲۰۱۵) برندی جایزی اسکار را تهیه کرده. گفته می‌شود که مافوق صوت تصاویر و فیلم‌هایی که قبلاً دیده نشده را پخش خواهد کرد و همچنین با اعضای گروه مصاحبه انجام شده‌است.[۸۸]

الهام‌دهندگان[ویرایش]

اویسیس به شدت تحت تأثیر بیتلز بودند تا حدی که رسانه‌های بریتانیا می‌گفتند اویسیس به عقدهٔ بیتلز مبتلا شده‌است.[۸۹][۹۰][۹۱] علاوه بر این، اعضای اویسیس استون روزس،[۹۲] یوتو، بی جیز،[۹۳] تی رکس،[۹۴]سکس پیستولز، اسلید، اسمال فیسز، هو، نیروانا، رولینگ استونز، لاز، دورز، جیمی هندریکس، باب دیلن، نیل یانگ، هامبل پای، هپی موندیز، هولیز، اینسپیرال کارپز، پیتر گرین، فلیتوود مک،[۹۵]کینکز، جم، پینک فلوید، د ورو، لد زپلین، دیوید بووی، ولوت آندرگراوند، تاکینگ هدز،[۹۶] و اسمیتز[۹۷] را به عنوان الهام بخش معرفی کرده‌اند.

الهام‌بخشی[ویرایش]

بسیاری از گروه‌ها و هنرمندان اویسیس را به عنوان الهام بخش معرفی کرده‌اند، از جملهد کیلرز،[۹۸]آرکتیک مانکیز،[۹۹] انمی، الیوت اسمیت، لیلی آلن، ویو، دریک بل،[۱۰۰] هرتز، کلدپلی،[۱۰۱]د استروکز، مارون ۵،[۱۰۲] د کورال،[۱۰۳] رایان آدامز، کوکز،[۱۰۴]ریفلز،[۱۰۵] پیجون دیتکتیوز،[۱۰۶] کین وکاسبیان.[۱۰۷][۱۰۸]

اعضای گروه[ویرایش]

آلبوم‌ها[ویرایش]

آلبوم‌های استدیویی

پی‌نوشت[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Oasis top best British album poll". BBC News. 18 February 2008. Retrieved 21 February 2009. 
  2. "Oasis split as Noel quits group". BBC News. 29 August 2009. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "Oasis annule son concert à Rock-en-Seine et se sépare". Le Parisien (France). 29 August 2009. Retrieved 29 August 2009. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Oasis annonce la fin du groupe rock". Ouest France. 29 August 2009. Retrieved 29 August 2009. 
  5. "Oasis – Liam Gallagher renames Oasis". Contactmusic.com. 5 February 2010. Retrieved 7 February 2011. 
  6. "Some might say Oasis are still world beaters after Slane gig". The Belfast Telegraph. 22 June 2009. Retrieved 4 May 2010. 
  7. "Oasis, Coldplay & Take That enter Guinness World Records 2010 Book – Guinness World Records Blog post". Community.guinnessworldrecords.com. Retrieved 23 June 2010. 
  8. "Oasis receive Outstanding Brit Award". NME.COM. 19 October 2006. Retrieved 28 September 2014. 
  9. [۱] Archived ۲۵ اوت ۲۰۱۵ در وی‌بَک مَشین
  10. Harris, John. Britpop!: Cool Britannia and the Spectacular Demise of English Rock. Da Capo Press, 2004. ISBN 0-306-81367-X, pg.  124–25
  11. Harris, pg.  125–26
  12. Harris, pg.  127–28
  13. VH1 Behind the Music, VH1, 2000
  14. "Oasis." Encyclopedia of Popular Music, 4th ed. Ed. Colin Larkin. Oxford Music Online. Oxford University Press.
  15. Harris, pg. 149
  16. Harris, pg. 178
  17. Grundy, Gareth. "Born To Feud". The Guardian. Retrieved 27 February 2013. 
  18. Harris, pg. 213
  19. Bunbury, Stephanie (2003) "Laughing matters", The Age, 30 March 2003. Retrieved 17 December 2010.
  20. "Supanet entertainment music feature". Supanet.com. Retrieved 28 September 2014. 
  21. "£550,000 for sacked Oasis drummer". BBC News. 3 March 1999. Retrieved 3 February 2008. 
  22. Harris, pg. 226
  23. "Noel Gallagher in Blur Aids outburst". Melody Maker. 23 September 1995.
  24. Harris, pg. 251
  25. Robinson, John (19 June 2004). "Not here now". The Guardian (London). Retrieved 9 March 2008. 
  26. "Queen head all-time sales chart". BBC News. 16 November 2006. Retrieved 9 March 2008. 
  27. Alan McGee (2013). "Creation Stories: Riots, Raves and Running a Label". p. 31. Pan Macmillan,
  28. Harris, pg.  298–99
  29. Live Forever: The Rise and Fall of Brit Pop (DVD). London: Passion Pictures. 2004.
  30. Haydon, John. "The List: Liam Gallagher's worst moments". The Washington Times. Retrieved 27 February 2013. 
  31. Harris, pg. 310
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ "1996 MTV Video Music Awards". Mtv.com. Retrieved 28 September 2014. 
  33. Harris, pg. 312
  34. Harris, pg. 313
  35. http://www.geocities.com//patmil007/juneee1478.jpg
  36. Harris, pg. 342.
  37. "Rolling Stone news article". Rolling Stone. Retrieved 28 September 2014. 
  38. Wave Magazine News article. Retrieved 9 March 2008. Archived ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱ در وی‌بَک مَشین
  39. "Gallagher shrugs off Oasis departure". BBC News. 10 August 1999. Retrieved 9 March 2008. 
  40. St. Michael, Mick (1996). Oasis: In Their Own Words. Omnibus Pr. ISBN 0-7119-5695-2. 
  41. "Gallagher brothers say oasis bassists departure wont kill the band". Rolling Stone. Retrieved 28 September 2014. 
  42. "tripod.com". Mad4gem.tripod.com. Retrieved 28 September 2014. 
  43. Oasis – Official Website – Discography retrieved on 15 December 2007. Archived ۱۱ اکتبر ۲۰۰۷ در وی‌بَک مَشین
  44. [http://www.billboard.com/artist/Illegal name entered oasis /oasis/chart Billboard.com – Discography – Oasis – Standing on the Shoulders of Giants][پیوند مرده] retrieved on 15 December 2007
  45. "Top 40 Singles". Thetop40charts.co.uk. Retrieved 28 September 2014. 
  46. ۴۶٫۰ ۴۶٫۱ Standing on the Shoulders of Giants> Overview. Written by Stephen Thomas Erlewine. Retrieved on 15 December 2007.
  47. "Oasis Noel quits tour". BBC News. 23 May 2000. Retrieved 15 December 2007. 
  48. Familiar to Millions> Overview. Written by Stephen Thomas Erlewine. Retrieved on 15 December 2007
  49. ۴۹٫۰ ۴۹٫۱ "Elvis and Oasis enjoy chart success". BBC News. 7 July 2002. Retrieved 14 December 2007. 
  50. ۵۰٫۰ ۵۰٫۱ Heathen Chemistry> Charts & Awards> Billboard Albums. Retrieved 14 December 2007.
  51. "Brawling Oasis singer 'on drugs'". BBC News. 5 May 2004. Retrieved 9 March 2008. 
  52. "Oasis singer could face jail for bar brawl". Thescotsman.scotsman.com. Retrieved 28 September 2014. 
  53. Independent News article[پیوند مرده]. Retrieved 9 March 2008. Archived ۱۷ دسامبر ۲۰۰۷ در وی‌بَک مَشین[پیوند مرده]
  54. Drumming website Archived ۱۵ اوت ۲۰۱۵ در وی‌بَک مَشین
  55. "NME news article". NME.COM. 12 September 2005. Retrieved 28 September 2014. 
  56. Bishop, Tom (26 June 2004). "Oasis fail to surprise Glastonbury". BBC News. Retrieved 3 February 2008. 
  57. "Zak Starkey fan site". Kathyszaksite.com. Retrieved 28 September 2014. 
  58. "NME news article". NME.COM. 12 September 2005. Retrieved 28 September 2014. 
  59. "Telegraph news article". Web.archive.org. Archived from the original on 8 May 2013. Retrieved 28 September 2014. 
  60. "Oasis Chart history". Official Charts Company. Retrieved 1 December 2014
  61. "Pictures of 50 fastest selling albums ever – Photos". Nme.Com. 27 April 2011. Retrieved 1 December 2014. 
  62. McLean, Craig (4 June 2005). "Back in anger (...continued)". The Telegraph (London: Telegraph Media Group). Retrieved 9 March 2008. 
  63. [۲] Archived ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۳ در وی‌بَک مَشین
  64. "Oasis 'Outstanding' at BRIT Awards". NME.COM. 14 February 2007. Retrieved 28 September 2014. 
  65. "NME News article". NME.COM. 24 September 2007. Retrieved 28 September 2014. 
  66. "Rocklist.net...Q Magazine Lists". Rocklistmusic.co.uk. Retrieved 7 February 2011. 
  67. Oasis Net news article. Retrieved 9 March 2008.[پیوند مرده]
  68. "Oasis tour dates". Retrieved 3 January 2009. 
  69. ۶۹٫۰ ۶۹٫۱ Thompson, Robert. "Noel Gallagher Describes on-Stage Attack". بیلبورد (مجله). 24 March 2010.
  70. "The Oasis Newsroom". Live4ever.us. Retrieved 7 February 2011. 
  71. Jonze, Tim (26 February 2009). "Oasis win best British band at NME awards". The Guardian (London). Retrieved 1 March 2009. 
  72. "Oasis, Alex Turner, Killers: Shockwaves NME Awards 2009 nominations | News". Nme.Com. Retrieved 7 February 2011. 
  73. "Oasis Refund £1 million – Souvenir Checks Worth Selling". idiomag. 21 July 2009. Retrieved 23 July 2009. 
  74. "Oasis Wembley Stadium Sound Blip". idiomag. 10 July 2009. Retrieved 15 July 2009. 
  75. NME.COM. "Oasis cancel V festival Chelmsford headline slot". NME.COM. Retrieved 8 September 2015. 
  76. https://www.youtube.com/watch?v=WrcvuU1-L1I
  77. "A statement from Noel". 28 August 2009. Retrieved 28 August 2009. 
  78. "Music – News – Oasis split as Noel Gallagher quits band". Digital Spy. 28 August 2009. Retrieved 3 October 2009. 
  79. "Noel Gallagher Quits Oasis after Paris altercation". NME. Retrieved 22 June 2015
  80. Harper, Kate (16 February 2010). "Oasis Album Declared Best of Past 30 Years at BRIT Awards". Chart Attack. Archived from the original on 25 April 2010. Retrieved 5 May 2010. 
  81. "Liam Gallagher snubs Noel as Oasis win Brit Album of 30 Years award". Nme.com. Retrieved 7 February 2011. 
  82. "Liam Gallagher Hits Back at Brits Host Peter Kay". Spinner.com. 18 February 2010. Retrieved 7 February 2011. 
  83. Hudson, Alex (15 March 2010). "Liam Gallagher Explains Noel Snub at Brit Awards". Exclaim.ca. Retrieved 7 February 2011. 
  84. "Oasis – ‘Time Flies... 1994–2009′ Will Be Released 14 June 2010". Bloginity.com. Archived from the original on 7 April 2010. Retrieved 23 June 2010. 
  85. "Oasis Singles Collection To Be Released in June". Rttnews.com. Retrieved 23 June 2010. 
  86. "Time Flies for Oasis | Music | STV Entertainment". Entertainment.stv.tv. 1 April 2010. Retrieved 23 June 2010. 
  87. Dombal, Ryan (22 May 2014). "Oasis – Definitely Maybe: Chasing the Sun Edition". Pitchfork Media. Retrieved 23 May 2014. 
  88. [۳], 'Supersonic' has been revealed as new Oasis documentary title, retrieved on 16 May 2016
  89. "Song of the Year 1995: Oasis Wonderwall". Entertainment.timesonline.co.uk. Retrieved 28 September 2014. 
  90. "Can Coldplay steal Oasis's crown?". The Telegraph (London: Telegraph Media Group). 12 May 2005. 
  91. "The Beatles' musical footprints". BBC News. 30 November 2001. 
  92. "Noel Gallagher about Stone Roses". Youtube.com. Retrieved 7 February 2011. 
  93. "Gallagher Admits Bee Gees Debt". Contactmusic.com. Retrieved November 2006. 
  94. "Original Oasis about stealing from other musicians". Youtube.com. 25 October 2009. Retrieved 7 February 2011. 
  95. "Oasis' Noel Gallagher reveals his Top 10 bands". nme.Com. 2008-09-03. Retrieved 2013-12-23. 
  96. Thomas, Stephen. "Oasis". AllMusic. Retrieved 22 October 2011. 
  97. "Noel Gallagher on The Smiths". Youtube.com. Retrieved 7 February 2011. 
  98. "In depth: killers rising, Mike Kalil, Review Journal". Las Vegas Review-Journal. Retrieved 28 September 2014. 
  99. "Arctic Monkeys' Alex Turner: 'We used to pretend to be Oasis in school assembly'". Nme.Com. 2012-05-12. Retrieved 2013-12-23. 
  100. Brown, Marisa. "Drake Bell Music, Biography, Credits, and Discography". allmusic. Retrieved October 4, 2014. 
  101. Andrew Leahey Coldplay Allmusic. Retrieved 8 December 2011
  102. "Rock Rewind: Oasis “Wonderwall”". recordingconnection.com. Retrieved 8 September 2015. 
  103. "The Coral's official Myspace". Myspace.com. Retrieved 7 February 2011. 
  104. "Ryan Adams compares Oasis to Led Zeppelin". 
  105. "The Rifles biography". Contactmusic.com. Retrieved 7 February 2011. 
  106. "The Pigeon Detectives on Myspace". Myspace.com. Retrieved 7 February 2011. 
  107. "Kasabian Swim With Oasis". 
  108. "Top 10: most influential albums of all time". Theyorker.co.uk. Retrieved 7 February 2011. 

پیوند به بیرون[ویرایش]