آرکتیک مانکیز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آرکتیک مانکیز
Arctic Monkeys - Orange Stage - Roskilde Festival 2014.jpg
آرکتیک مانکیز در فستیوال راسکیلد Orange Stage - ۲۰۱۴
اطلاعات پس‌زمینه
ملیت شفیلد،  بریتانیا
سبک‌(ها) ایندی راک، سایکدلیک راک، گاراژ راک، پست-پانک
همکاری(‌های) مشترک لست شادو پوپتز
اعضای کنونی الکس ترنر
نیک اومالی
جیمی کوک
مت هلدرز
اعضای پیشین آندی نیکولسون
بنیانگذار آلکس ترنر
وب‌گاه arcticmonkeys.com

آرکتیک مانکیز (به انگلیسی: Arctic Monkeys) یک گروه راک انگلیسی است. این گروه در سال ۲۰۰۲ در های گرین در پیرامون شهر شفیلد آغاز به کار کرده است.[۱] این گروه شامل آلکس ترنر به عنوان خواننده اصلی گروه و گیتاریست، نیک اومالی به عنوان گیتاریست باس، جیمی کوک به عنوان گیتاریست و مت هِلدِرز به عنوان طبل زن است. عضو پیشین گروه آندی نیکولسون در سال ۲۰۰۶ بعد از انتشار اولین آلبوم، گروه را ترک کرد. این گروه پنج آلبوم استودیویی منتشر کرده اند: هرچه که مردم بگویند هستم، همان چیزیست که نیستم (۲۰۰۶) ، کابوس مورد علاقه (۲۰۰۷)، فریب (۲۰۰۹) ، بمکش و ببین (۲۰۱۱)،اِی اِم (۲۰۱۳)، و همچنین یک آلبوم اجرای زنده، در آپولو (۲۰۰۸). آلبوم اول این گروه به عنوان سریع‌ترین آلبوم فروخته شده در سبک راک در تاریخ گروه‌های راک بریتانیایی محسوب میشودو در سال ۲۰۱۳ مجله رولینگ استون این آلبوم را در لیست ۳۰ آلبوم آغازین برتر تاریخ قرار داد.

این گروه برندهٔ هفت جایزه بریت شده است- سه بار برای بهترین گروه بریتانیایی و سه بار هم برای بهترین آلبوم بریتانیایی، این گروه همچنین سه بار نامزد دریافت جایزه گرمی شده است. به علاوه این گروه در سال ۲۰۰۶ برای آلبوم اول خود برنده جایزه مرکوری شده است و در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ هم مجدداً نامزد دریافت این جایزه شدند. این گروه در فستیوال گلاستونبوری در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ اجرا داشته اند. آرکتیک مانکیز به عنوان یکی از نخستین گروه‌هایی که از طریق اینترنت به شهرت رسیده اند محسوب میشوند، مفسران بر این باورند که این گروه راه‌های جدیدی برای معرفی و شناختن گروه‌های تازه کار ارائه داده اند.

تاریخچه[ویرایش]

سال های نخست و اولین قرارداد ضبط (۲۰۰۳ـ۲۰۰۵)

این گروه تمرینات خود را در یِلو آرچ استودیوز در شهر نیپسِند آغاز کردند و در ۱۳ جوئن ۲۰۰۳ در بار مشروب فروشیِ دِ گرِیپس در شفیلد برای اولین بار اجرا کردند. بعد از چندین اجرا در ۲۰۰۳ این گروه شروع به ضبط نسخه های آزمایشی بااستودیو های توفِلای در شفیلد کردند. در کل ۱۷ نسخه آموزشی ضبط شد و این مجموعه با اسم زیر تفرجگاه روی سی دی هایی ریخته شد تا بعد از اجراها به حضار داده شود که بی درنگ در بین هواداران به صورت فایل به اشتراک گذاشته شدند. اسم این مجموعه از اولین نسخه های پخش شده سرچشمه میگیرد. اولین کسی که این نواسخ آموزشی را پخش میکرد برای رده بندی این مجموعه اسمی برگرفته از جایی که آنرا دریافت کرده بود برای آن انتخاب کرد، او در تفرجگاه لب ساحل این سی دی را دریافت کرده بود. آرام آرام، هرچقدر این نواسخ بیشتر پخش میشد، این مجموعه بیشتر با اسم شناخته میشد. این موجب به وجود آمدن یک باور اشتباه در میان طرفداران شده است که زیر تفرجگاه اولین آلبوم این گروه بود یا اینکه آن مجموعه نواسخ اصلی هم با این اسم منشر شده اند در صورتی که این صحیح نیست. البته خود گروه با به وجود آمدن این سو تفاهم مخالف نبودند و در این مورد گفتند: " ما آن مجموعه را برای اینکه پول از آن دربیاوریم ضبط نکردیم. ما داشتیم آن ها را مجانی به مردم میدایم- این باعث میشد که افراد بیشتری آن ها رو بشنوند" وقتی از آن ها در مورد محبوبیت حساب مای اِسپِس گروه در مصاحبه با مجله پِریفیکس سوال شد، در جواب گفتند که آن ها از این حساب خبر نداشته اند و اینکه احتمالاً توسط یکی از طرفدارانشان ساخته شده. این گروه کم کم در شمال انگلستان محبوبیت پیدا کردند، و مورد توجه رادیو بی بی سی‌ و روزنامه‌های بریتانیایی قرار گرفتند. یک عکاس محلی به اسم مارک بول، از اجراهای گروه فیلم‌هایی ضبط کرد و موزیک ویدئو داستان‌های دروغین سان فرانسیسکو را ساخت و همراه مجموعه زیر تفرجگاه، آن را روی وب سایتش منتشر کرد. آرکتیک مانکیز اولین تک آهنگ خود را با اسم پنج دقیقه با آرکتیک مانکیز را با لقب ضبط خود به اسم "بنگ بنگ" ضبط کردند که شامل آهنگ‌های داستان‌های دروغین سان فرانسیسکو و از تجمل تا خورده سنگ بود. این انتشار محدود به تنها پانصد سی دی و هزار صفحه گرامفون بود اما در آیتیونز برای دانلود قرار داده شد. چندی نگذاشت که این گروه در فستیوال ردینگ و لیدز بر سِن "کارلینگ" که برای گروه‌های نه چندان پر طرفدار استفاده میشد اجرا کردند. این اجرای گروه در میان حضار و رسانه‌ها صدای زیادی کرد. سر انجام، این گروه با کمپانی دومینو قرارداد امضا کردند. گفت میشد که این گروه توجه یکی از صاحبان کمپانی به اسم لورنس بِل را جلب کرده بودند که تنها با گروه‌هایی که شخصاً از آنها خوشش میامد قرارداد میبست. رسانه بریتانیایی به اسم دیلی استار گزارشی منتشر کرد مبنی بر اینکه بعد از قرارداد دومینو این گروه باای اِم آی هم یک قرارداد انتشار ۱ میلیون پوندی و همچنین یک قرارداد ۷۲۵۰۰۰ پوندی با شرکت اِپیک رکردز در آمریکا امضا کرده است. این گروه این خبر را تکذیب کرد و دیلی استار را هم نا معتبر خواندند. هرچند که دومینو حق انتشار در استرالیا و نیو زیلند را بهان‌ام‌ئی واگذار کرده بود و حقوق ژاپنی را هم به شرکت مستقل هُستِس. اولین تک آهنگ گروه با شرکت دومینو "من شرط می‌بندم توی سالن رقص خیلی خوش قیافه‌ای" بود که در چَپِل اِستودیوز در لینکنشایر ضبط شد و در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۵ منتشر شد که مستقیماً به شماره یک در جدول تک آهنگ‌های بریتانیا رسید که رقبایی همچون رابی ویلیامز و سوگا بیبز را کنار زد. دو هفته قبل برای اولین بار اسم این آهنگ بر روی جلد مجله اِن اِم‌ای قرار داده شده بود. دومین تک آهنگشان به اسم وقتی خورشید غروب می‌کند (با اسم قبلی به درد نخور) در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۶ منتشر شد که همچنین به صدر جدول تک آهنگ‌های بریتانیا رسید که ۳۸۹۲۲ نسخه فروش کرد که جایگاه شِین وارد را از او دزدید. موفقیت این گروه منجر به ایجاد تفکراتی در مورد طریقه‌های جدید برای معرفی گروه‌های جدید شد.

آلبوم‌ها[ویرایش]

آلبوم‌های استودیویی[ویرایش]

نام انگلیسی آلبوم سال انتشار نام فارسی آلبوم
۱.Whatever People Say I Am, That's What I'm Not ۲۰۰۶ هرچه که مردم بگویند هستم، همان چیزیست که نیستم
۲.Favourite Worst Nightmare ۲۰۰۷ بدترین کابوس مورد علاقه
۳.Humbug ۲۰۰۹ فریب
۴. Suck It and See ۲۰۱۱ بمکش و ببین
۴. AM ۲۰۱۳ اِی اِم

اعضا[ویرایش]

اعضای این گروه عبارتند از:

اعضای گروه آرکتیک مانکیز
Arctic Monkeys @ Sir Stewart Bovell Park (7 1 12) (6693048835).jpg Arctic Monkeys @ Roseland.jpg Arctic Monkeys @ Sir Stewart Bovell Park (7 1 12) (6693049021).jpg Nick O’Malley May 20, 2011 (cropped).jpg
آلکس ترنر جیمی کوک مت هلدرز نیک اومالی

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]