اتوکلاو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک نمومه پیشرفته ی اتوکلاو

اتوکلاو(به انگلیسی: Autoclave) برای استریل کردن ابزار پزشکی و آزمایشگاهی در فشار و دمای بالا و با استفاده از بخار آب می باشد. همچنین از این وسیله در مواردی که برای انجام واکنش شیمیایی نیاز به دما و فشار بالا باشد استفاده می‌شود. ابعاد این وسیله از اندازه آزمایشگاهی که معمولا به شکل یک استوانه دردار است تا ابعاد صنعتی که طول آن به ۵۰ فوت می رسد متغیر است.[۱] این وسیله توسط میکروبیولوژیست فرانسوی چارلز چمبرلن در سال ۱۸۷۹ اختراع شد.[۲] واژه اتوکلاو از ترکیب دو واژه (auto-) در زبان یونانی به معنی خودکار و (clavis) در زبان لاتین به معنی کلید تشکیل شده است.[۳]

چرخه استریلیزاسیون[ویرایش]

 مرحله 1: تزریق بخار به درون محفظه جکت جهت گرم شدن چمبر  مرحله 2: وکیوم متوالی چمبر اتوکلاو و تزریق بخار به درون آن جهت آماده سازی محتویات  مرحله 3: زمان نفوذ گرما به درون محتویات چمبر  مرحله 4: زمان نگهداری دمای تعیین شده جهت استریل  مرحله 5: زمان پایین آمدن دمای محفظه اتوکلاو و تخلیه (وکیوم) داخل چمبر

کنترل کیفی دستگاه[ویرایش]

  • تست شیمیایی:
  • تست بیولوژیک: استفاده از ویال حاوی اسپور باسیلوس و یا استئاروترموفیلوس به صورت هفتگی مورد ارزیابی قرار گیرد.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اتوکلاو موجود است.

اتوکلاو

  1. Hawley's Condensed Chemical Dictionary.New York:John Wiley & Sons,Inc,2001.ISBN 0-471-38735-5
  2. "Chronological reference marks - Charles Chamberland (1851–1908)". Pasteur Institute. Retrieved 2007-01-19. 
  3. Online Etymology Dictionary

پیوند به بیرون[ویرایش]