آجنا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Shiva Musée Guimet 22971.jpg

آجنا نام دیگر چشم سوم هست. این چشم نام‌های زیادی از جمله تیسرتیل، معرفتفدل و... دارد. محل آن در پیشانی ست. از طریق آنجنا می‌توان با جهان ماورایی و فراتر از بعد زمان و مکان ارتباط برقرار کرد که برای این کار باید یکسری تمریناتی انجام داد تا این چشم باز شود و قدرت تحریک و گیرندگی آن افزایش یابد. دانشمندان معتقدند که این چشم شبیه یک لوبیا در بین دو ابروست و سیگنال‌های انرژی را دریافت می‌کند.

تمرین برای بازکردن[ویرایش]

یکی از راه‌های مؤثر زمانی اتفاق می‌افتد که سعی داریم با وجود خستگی زیاد چشمان خود را همچنان باز نگه داریم. این حرکت سبب القای بازشدن به چشم می‌شود. برای فعال کردن آنجنا باید سعی کنیم که قسمت پیشانی را به بالا بکشیم طوری که احساس کنیم وزنه‌ای از پشت سر به آن متصل است اما نباید هیچ‌یک از ماهیچه‌های صورت منقبض شود. این کار در ابتدا ممکن است کمی دشوار به نظر آید اما رفته رفته ساده می‌شود. خاراندن و مالش نیز به بازگشایی کمک می‌کند.

در پژوهشی به اثر فیروزه اشاره شده. این طور که فیروزه را بر روی خاک مقابل آفتاب قرار داده سپس به مدت بیست دقیقه هر روز بر روی آنجنا قرار می‌دهیم. دقت شود که این کار باید هرروز به طور مداوم انجام شود و یک روز هم قطع نشود.

اما آجنا[ویرایش]

تحریک چشم سوم همراه با سردردهایی ست و مشکلاتی را برای شخص می‌آفریند از جمله اینکه یک سری جملات بی‌معنی به ذهن خطور می‌کند و تصاویری نا مفهوم از جلو چشم عبور می‌کند. آجنا پل ارتباطی فیزیک و متافیزیک، ظاهر و باطن و همچنین خودآگاه و ناخودآگاه است. به کمک آنجنا می‌توان زمان را شکست و به گذشته و آینده رفت. چشم سوم سر آغاز ارتباط انسان با عالم معنوی ست در نتیجه آنجنا پلی برای درک واقعیت‌های جهان‌های دیگرست.

آجنا و عرفان[ویرایش]

حافظ در بیتی می‌گوید((چشم دل باز کن که جان بینی آنچه نادیدنی ست آن بینی)) که بعضی از از صاحبان علم منظور حافظ را همین چشم سوم می‌دانند. عارفان از واژه‌ای به نام چشم دل یا بصیرت سخن می‌گویند و اعتقاد دارند اگر انسان تقوای الهی پیشه کند به این مقام می‌رسد.[۱][۲][۳][۴][۵]

منابع[ویرایش]