یوجین بلولر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پاول اُیگِن بلولر
Eugen Bleuler.png
متولد ۳۰ آوریل ۱۸۵۷
زولیکون، سوئیس
مرگ ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۹
زولیکون، سوئیس
محل زندگی زوریخ
شهروند سوئیس
تبار آلمانی
رشته فعالیت روانپزشکی
محل کار کلینیک بورگ هولزلی
استاد راهنما ژان مارتین شارکو
برنارد فن گودن
دانشجویان دکتری وی مانفرد بلولر
دلیل شهرت روان‌گسیختگی
اوتیسم

پاول اُیگِن بلولر (به آلمانی Paul Eugen Bleuler) (زاده ۳۰ آوریل ۱۸۵۷، درگذشته ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۹)[۱] از مهمترین روانپزشکان عصر خود بود. شهرتش بیشتر به دلیل نقش او در درک بیماریهای روانی و ابداع واژه‌های "اسکیزوفرنی" [۲]، "اوتیسم" [۳] و "دوسوگرایی" است.

زندگینامه[ویرایش]

بلولر در زولیکون شهری کوچک در نزدیکی زوریخ در سوئیس زاده شد. او فرزند رودلف بلولر کشاورزی ثروتمند و پولین بلولر بود. در زوریخ پزشکی خواند و پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۸۸۱ در کلینیک روانپزشکی والدو در برن به عنوان دستیار گوتلیب بورکهاردت به کار پرداخت.[۴] در سال ۱۸۸۴ این شغل را ترک کرده یک سال را در سفرهای مطالعاتی پزشکی گذراند و نزد ژان ماری شارکو در پاریس، برنارد فون گادن در مونیخ و هم چنین به لندن رفت. پس از آن به زوریخ بازگشت و در بیمارستان دانشگاهی بورگ هولزلی به عنوان دستیار آغاز به کار کرد.
در سال ۱۸۸۶ بلولر مدیر کلینیک روانپزشکی رینو شد که بیمارستانی واقع در یک صومعه قدیمی در جزیره‌ای در رود راین بود. این بیمارستان در زمان خود به عقب‌ماندگی مشهور بود. بلولر تصمیم گرفت شرایط را برای بیماران این مرکز بهبود بخشد. در سال ۱۸۹۸ بلولر به بورگ هولزلی بازگشت و به مدیریت این مرکز برگزیده شد.

ارتباط با فروید[ویرایش]

پس از علاقه به هیپنوتیزم به ویژه هیپنوتیزم درونگرا، [۵] بلولر به کارهای فروید علاقمند شد و کتاب "مطالعات هیستری" فروید و یوزف برویر را نقد کرد. بلولر هم‌چون فروید معتقد بود که روندهای ذهنی پیچیده می‌توانند ناخودآگاه باشند و از کارکنان بیمارستان بورگ هولزلی می‌خواست پدیده‌های روانی ناخودآگاه و روان‌پریشی را مطالعه کنند. کارل یونگ و فرانتز ریکلین نیز تحت تاثیر بلولر از تکنیک تداعی واژه‌ها استفاده کردند تا تئوری واپس‌رانی فروید را با یافته‌های تجربی روانشناختی آزمایش کنند. بر اساس نامه‌هایی که در سال ۲۰۰۳ به انگلیسی منتشر شدند، بلولر از سال ۱۹۰۵ نزد فروید روانکاوی می‌شد.[۶] البته، بلولر حرکتی را که فروید پدید آورده بود، بسیار متعصبانه می‌یافت و در سال ۱۹۱۱ از انجمن بین‌المللی روانکاوی استعفا داد و در نامه‌ای به فروید نوشت "این نگاه 'همه یا هیچ' از نظر من شایسته انجمنهای مذهبی و احزاب سیاسی است و برای علم زیانبار است".[۷] اما او هم چنان به کار فروید علاقه‌مند ماند و در کتاب مشهورش "رساله روانپزشکی" (۱۹۱۶) به کرات به او ارجاع داده است. از سوی دیگر او در اواخر دهه ۲۰ از درخواست فروید برای کسب جایزه‌ی نوبل حمایت کرد[۸]

اسکیزوفرنی[ویرایش]

کنگره بین المللی روانکاوی، ۱۹۱۱ اُیگِن بلولر دومین نفر نشسته از چپ

بلولر موفق شد واژه اسکیزوفرنی را که از ترکیب دو واژهٔ یونانی shizein (دو نیم کردن، گسستن: σχίζειν) و phrenos (فکر، اندیشه: φρήν) وضع شده بود، جایگزین اصطلاح جنون زودرس کند که پیشتر توسط امیل کرپلین به کار رفته بود.
او بر خلاف کرپلین معتقد بود که اسکیزوفرنی محصول یک اختلال جسمی نبوده و لزوما غیرقابل درمان نیست.[۹] به عکس، او معتقد بود که ویژگیهای اصلی اسکیزوفرنی محصول روند دوپاره سازی کارکردهای عاطفی و عقلی شخصیت است.[۱۰] بلولر به ترخیص زودهنگام بیماران از بیمارستان جهت پیشگیری از نهادپذیری اهمیت می‌داد.[۱۱]
اصطلاح اوتیسم اولین بار توسط بلولر برای توصیف وضعیت بیماران اسکیزوفرنیک به کار برده شد. البته زمينه اوتيستيک به عنوان يک صفت شخصيتى ممکن است در افراد خجول و درونگرا و منزوى مشاهده شود. شديدترين فرم آن هم يکى از علائم اوليه اسکيزوفرنى است که به‌وسيله بلولر شرح داده شده‌است.
بلولر بر این باور بود فردی اسکيزوفرنى می‌گردد که تفکر اوتيستيک او غيرقابل کنترل گردد. او همچنين معتقد بود که تفکر اوتيستيک افراطى در اسکيزوفرنى تا حدودى نتیجه اختلال صورى است. هر چند هذيان‌هاى خيالپردازانه معدودى از بيماران اسکيزوفرنيک مزمن را می‌توان به عنوان نتيجه تفکر اوتيستيک توجيه کرد، اما اين توضيح در تمام انواع اسکيزوفرنى صادق نيست.[۱۲]

سایر فعالیتها[ویرایش]

بلولر هم چنین به بررسی مفهوم حماقت اخلاقی [۱۳] و ارتباط بین روان‌نژندی و الکلیسم پرداخت.[۱۴] او نیز مانند فروید معتقد بود جنسیت تاثیر شدیدی بر اضطراب دارد[۱۵] و هم چون فروید به بررسی ریشه های احساس گناه پرداخت و به مطالعه روندی که خود تغییر نامیده بود (برای مثال تغییر خلق از عشق به نفرت) دست زد.[۱۶] بلولر برای مشاهدات بالینی و توانایی درک نشانه های بیماری و هم چنین مهارتهای نوشتاری‌اش مشهور است.

منابع[ویرایش]

  1. Eugen Bleuler. www.whonamedit.com. URL: http://www.whonamedit.com/doctor.cfm/1294.html. Accessed on: May 2, 2007.
  2. Berrios G E (2011) Eugen Bleuler’s Place in the History of Psychiatry. Schizophrenia Bulletin 37(6): 1095-1098
  3. Peter Gay, Freud: A Life for Our Time (1989) p. 198
  4. Dalzell, Thomas G. (2011). Freud's Schreber Between Psychiatry and Psychoanalysis On Subjective Disposition to Psychosis.. London: Karnac Books. p. 2-1. ISBN 978-1-85575-883-4. 
  5. Mayer, Andreas (2001). [http: www.cairn.info/article.php?ID_REVUE=RHSH&ID_NUMPUBLIE=RHSH_005&ID_ARTICLE=RHSH_005_0171 "Introspective hypnotism and Freud's self-analysis: procedures of self-observation in clinical practice"]. Revue d'Histoire des Sciences Humaines 5 (2): 171–96. doi:10.3917/rhsh.005.0171. 
  6. Marinelli, L, Mayer, A . (2003). Dreaming By the Book. Freud's 'The Interpretation of Dreams' and the History of the Psychoanalytic Movement. The Other Press. pp. 159–76. 
  7. Quoted in Gay, p. 215
  8. Gay, p. 456 and p. 486
  9. Eugene Bleuler
  10. R. Gregory, The Oxford Companion to the Mind (1987) p. 697
  11. Richard Warner, Recovering from Schizophrenia (2004) p. 146
  12. تعریف واژه اوتیسم، کلینیک الکترونیکی تخصصى افسردگى و اضطراب روان‌يار
  13. Eugene Bleuler
  14. Otto Fenichel, The Psychoanalytic Theory of Neurosis (1946) p. 379 and p. 599
  15. Gay, p. 486
  16. Sigmund Freud, On Psychopathology (PFL 10) p. 181 and p. 203

پیوند به بیرون[ویرایش]

Paul Eugen Bleuler and the Birth of Schizophrenia (1908)