کپه‌داغ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۸°۴′۰۱″ شمالی ۵۷°۲۲′۲۱″ شرقی / ۳۸.۰۶۶۹۴° شمالی ۵۷.۳۷۲۵۰° شرقی / 38.06694; 57.37250

کوههای کپه داغ در آخال

کپه‌داغ، به معنای کوههای بسیار است که در شمال ایران قرار دارد و بخشی از رشته کوههای ترکمنستان و خراسان شمالی را که در شمال رود گرگان، قوچان و مشهد واقع شده در بر می‌گیرد.از غرب به دریای خزر و از شرق به ارتفاعات هزار مسجد خراسان رضوی منتهی می شوند. بخش کوچکی از شاخهٔ شمالی آن در جنوب ترکمنستان است.

این ارتفاعات در چین خوردگی های آلپ - هیمالیا شکل گرفته اند. این ارتفاعات جهت شمال غربی - جنوب شرقی دارند و از نظر زمین شناسی شبیه کوه های زاگرس هستند. از مهم ترین ویژگی های آنها می توان به منابع غنی آب، سازند های آهکی،فرسایش آبی و وجود پدیده های کارستی اشاره نمود. ٔمرتفع ترین قله این رشته کوه، می سی نو است.

در اوایل قرن گذشته که نیروی زمینی کشور ها قدرت اصلی آنها به حساب می آمد، برخی از نقاط جهان که نقش کلیدی در تصرف یک منطقه داشتند، به قلب زمین (Heartland Theory) مشهور بودند. ارتفاعات کپه داغ به دلیل تسلط بر دشت های روسیه، یکی از قلبهای زمین جهان محسوب می شد.[۱]


منابع[ویرایش]