کابل (برق)
شاهسیم یا کابل (به انگلیسی: Cable)، به یک یا چند سیم یا طناب که در کنار هم یا به صورت بسته، بههمپیچیده یا بههمبافته برای شکلدادن یک مجموعهٔ یگانه هستند، گفته میشود. در مکانیک، کابلها برای بالابردن و کشیدن به کار میرود. در برق، از آنها برای هدایت جریان برق استفاده میشود. یک کابل نوری دارای یک یا چند فیبر نوری در یک پوشش محافظ است که از فیبرها محافظت میکند. کابل مکانیکی را به طور تخصصیتر طناب فولادی (یا سیم بکسل) مینامند.
مهمترین و بیشترین عایقی که در ساختمان کابلها بکار میرود P.V.C (پلی وینیل کلراید) است که پرتو دور یا پلاستیک نامیده میشود. P.V.C عایقی غیر قابل اشتعال است و این مزیت خوبی در کابلها میباشد. دارای انعطاف پذیری زیادی میباشد. مواردی مانند ارزانی تولید انبوه و سادگی ساخت باعث شده که بیش از ۹۰ درصد کابلهای فشار ضعیف از این عایق درست شوند. نوعی عایق دیگر بنام PET (پلی اتیلن) برای کابلها بکار میرود که آتشگیر بوده و در مکانهای اختصاصی بکار میرود. در بعضی از کابلها از عایق لاستیکی استفاده میشود که کاربرد زیادی ندارد.
هادی کابلها از جنس مس و یا آلومینیوم میباشند. در صورتیکه بخواهیم از کابلی با هادی آلومینیوم برای کابل کشی هوایی استفاده کنیم باید یک رشته آن فولاد باشد.
برای شناسائی کابلها از حروفی استفاده میشود که روی کابلها نوشته شده است برخی از این حرف طبق استاندارد آلمان V.D.E بشرح زیر میباشد:
- N کابل با هادی مسی
- NR کابل با هادی ألومینیوم
- Y علامت عایق پرتو دور میباشد
- H علامت ورق متالیزه میباشد
- T سیم تحمل کننده در کابل کشی هوایی
- R حفاظت فولادی نواری شکل
- Y روکش کمربندی پرتو دور
- R هادی دایرهای شکل میباشد
- E هادی یک رشته و دایرهای میباشد
- M هادی چند رشته
- S هادی بشکل مثلث
محتویات |
کابلهای فشارضعیف [ویرایش]
مطابق استاندارد ویدیئی آلمان، رنگ عایق رشتههای کابل فشارضعیف باید به ترتیب خاکستری روشن، سیاه، قرمز، آبی و سیاه باشد، بدین صورت که یک کابل دورشتهای تنها از دو رنگ اول، و یک کابل پنجرشتهای از هر پنج رنگ استفاده خواهد کرد. رنگ خاکستری روشن که در این چهار نوع کابل مشترک است، به عنوان سیم صفر (MP) استفاده میشود و هادی با رنگ قرمز را به عنوان سیم محافظ در نظر میگیرند. در کابلهای فشارضعیف چهاررشتهای، معمولا سطح مقطع سه رشته از سیمها با هم مساویست، و سطح مقطع هادی چهارم تقریبا نصف هادیهای دیگر (یا کمی کوچکتر) ساخته میشود.[۱]
اتصال کابلها به هم [ویرایش]
برای اتصال کابلها به یکدیگر از دوراهه و برای گرفتن انشعاب از آنها از سهراهه استفاده میشود و آنها را در مفصل یا ماهیچه قرار میدهند که با قیر مخصوص پر میشود.[۱]
اتصال کابلها به مدار [ویرایش]
برای اتصال کابل به مدار از کابلشو یا کفش کابل استفاده میکنند. کابلشوها ممکن است پیچ و مهرهای، با پرس، یا با لحیم به کابل متصل شوند.[۱]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «کابلکشی». در کارگاه برق تاسیسات. شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، ۱۳۸۵. شابک ۹۶۴۰۵۰۹۵۷۴.
- ویکیپدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲۰ تیر ۱۳۸۸.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ کابل (برق) موجود است. |
