پیاده‌گردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک مسیر پیاده‌گردی در اورگان

پیاده‌گردی[۱] فعالیتی در محیط باز است که شامل پیاده‌روی در طبیعت، عموماً کوهستان یا دیگر مناطق با مناظر زیبا است. پیاده‌گردی فعالیتی بسیار محبوب است، چنانکه تعداد زیادی سازمان و تشکل پیاده‌گردی در سرتاسر جهان وجود دارند. فواید روش‌های مختلف پیاده گردی برای سلامتی در مطالعات علمی متعددی تایید شده است.

پیاده‌گردی که بسته به فضای تفریحی می‌توان آن را کویرگردی و گُلگشت نیز نامید، یک فعالیت تفریحی در فضای طبیعی باز، که اغلب شامل کوهها و دشت‌های سرسبز و زیبا می‌باشد. معمولاً برای این فعالیت مسیرهای مخصوصی در نظر گرفته شده و چنان پرطرفدار هست که سازمانهای زیادی در سرتاسر جهان اقدام به برگزاری تور در این زمینه می‌نمایند.

پیاده‌گردی اگر در مسیرهای سخت و دور از شهر باشد راه‌نوردی نامیده می‌شود.

تجهیزات[ویرایش]

جهت انجام پیاده‌گردی، حداقل تجهیزات لازم می‌تواند شامل، کوله پشتی، کفش مناسب برای سطوح سنگلاخی، آب، غذا و نقشه می‌باشد. برخی گروه‌های پیاده‌گردی در این زمینه بسیار سخت گیر می‌توانند باشند، جوری که لیست آن‌ها ضروریات دهگانه نام گرفته‌است، در این سیاهه این موارد دیده می‌شود: قطب نما، عینک دودی، کرم ضد آفتاب، چراغ قوه، جعبه کمک‌های اولیه، سنگ چخماق یا فندک و چاقو. برخی گروهها، بسته به نوع تفریحات موارد دیگری را هم ضروری می‌دانند، مثل: دافع حشرات و پتوی حرارتی. امروزه، امکان الکترونیکی جی پی اس جهت جهت یابی هم بسیار کمک بزدگی می‌باشد.

رفتار پیاده‌گردی[ویرایش]

چون این فعالیت تفریحی هست، انتظار می‌رود که پیاده‌گردها خوش رو و مهربان باشند. گاهی اوقات پیاده‌گردها ممکن است، در تفریح همدیگر اختلال ایجاد کنند. به منظور جلوگیری از این امر، فرهنگی به شرح زیر در بین پیاده‌گردها رواج یافته‌است:[۲][۳][۴][۵]

  • گاهی اوقات گروه بالارو در مسیر کوه، با گروه پایین رو برخورد می‌کند. در چنین شرایطی گروه بالارونده باید از سمت راست حرکت کند.
  • داشتن رفتار بسیار سریعتر یا کندتر از گروه، رفتاری بسیار آزاردهنده می‌تواند باشد و مانع حفظ نظم می‌شود. راه رفتن بسیار سریع باعث خستگی و آسیب جسمی می‌تواند شود. اگر گروه به دو قسمت تند و کند تقسیم شود، گروه کند ممکن است جا بماند و گم شود. رفتار معمول اینست که پیاده‌گرد کند را تشویق به حضور در خط مقدم کنند و بقیه گروه با سرعت آن‌ها پیش بروند. یک کار دیگر اینست که افراد با تجربه تر، در طول گروه جلو و عقب بروند تا مطمئن شوند که کسی از گروه جا نمانده‌است.
  • پیاده‌گردها معمولاً تمایل دارند از صدای طبیعت اطرافشان و صلح و صفای آن لذت ببرند و بلند حرف زدن، فریاد کشیدن، استفاده از گوشی تلفن، مانع لذت می‌شود. کسانی که به طبیعت آمده‌اند برای آرامش ان آمده‌اند.
  • حمل یک کیسه زباله و عدم رها کردن زباله‌ها در طبیعت. حتی در صورتی که زباله‌ها متعلق به شخص شما نباشد، افراد یک گروه گلگشتی نسبت به زباله‌های گروه احساس مسئولیت می‌کنند و زباله‌های جا مانده از دیگران را هم جمع می‌کنند.

اصول سازمان مردم‌نهاد "رد پایی از خود نگذار" برای کودکان و نوجوانان در مورد رفتار مناسب گلگشت[۶][۷]:

  • در مورد جایی که می‌روی، قبل از اینکه بروی بدان
  • راه درست را انتخاب کن
  • زباله در سطل زباله
  • هر چه را که پیدا می‌کنی سر جایش بگذار
  • با آتش محتاط باش
  • به حیات وحش احترام بگذار
  • با بازدید کنندگان دیگر مهربان باش.

مخاطرات[ویرایش]

یکی از رایج‌ترین انواع خطرات، اسهال می‌باشد. گیاهان سمی نیز می‌توانند باعث خارش و حساسیت در پیاده‌گردها شوند. از انواع گیاهان سمی، بلوط سمی، پیچک سمی، سماق سمی و گزنه می‌باشد.

شرایط خطرناک پیاده‌گردی عبارتند از: گم کردن راه، مسیرهای پرمخاطره، هوای نامتعادل، بیماریهای خاص، تصادفات خاص (فوریتهای پزشکی مثل کمبود آب، سرمازدگی)، آسیبهای خاص (مثل آفتاب سوختگی)، حمله حیوانت و آسیبهای داخلی (مثل کوفتگی مچ پا). همچنین در مورد مرز کشورها هم باید دقت کرد وگرنه ممکن است، وارد محدوده خاصی شویم که نمی‌دانیم و باعث دردسر شود.

منابع[ویرایش]

  1. برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی در برابر hiking انگلیسی.
  2. The Culture of Hiking the Alps (انگلیسی)
  3. Code of Behavior(انگلیسی)
  4. A Hiking Code of Conduct: Basic Tips When on the Trail (انگلیسی)
  5. A Hiking Code of Conduct: Basic Tips When on the Trail (انگلیسی)
  6. Leave No Trace(انگلیسی)
  7. Leave No Trace Principles for Kids (انگلیسی)
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Hiking»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲).
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Hiking»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ مه ۲۰۱۲).