پلی تترافلوئورواتیلن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پلی تترافلوئورواتیلن
نام‌های دیگر Syncolon, Fluon, Poly(tetrafluoroethene), Poly(tetrafluoroethylene)
شناساگرها
CAS 9002-84-0 YesY
KEGG C19507 N
ChEMBL CHEMBL1201480 N
خصوصیات
فرمول شیمیایی
(C2F4)n
چگالی 2200 kg/m3
دمای ذوب
‎327 °C
هدایت گرمایی 0.25 W/(m·K)
 N (verify) (what is: YesY/N?)
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

پُلی(تترافلوئورو اتیلن) ماده‌ای بسپاری ساخته شده توسط شرکت مواد شیمیایی دوپون (DuPont) است که کمترین ضریب اصطکاک را در بین کل مواد دارد و به همین دلیل در ساخت ظروف نچسب و نیز نوار آب‌بندی به کار می‌رود.[۱] معروف‌ترین سازنده تجاری این ماده دوپونت است که آن را با نام تجاری تفلون تولید می‌نماید.

تاریخچه[ویرایش]

این ماده به طور تصادفی توسط Plunkett در سال ۱۹۳۸ کشف شد. در حالی که وی در تلاش برای ساختن یک خنک کننده از نوع CFC بود، پرفلورواتیلن در دستگاه فشار آزمایشگاه او پلیمرسازی شد (در این واکنش شیمیایی آهن جداره ظرف به عنوان کاتالیزور عمل کرد). در سال ۱۹۴۱ میلادی این ماده به ثبت رسید و سه سال بعد نام تفلون ثبت تجاری شد.[۲]

ویژگی‌های فیزیکی این ماده[۳][ویرایش]

Characteristics of PTFE
ویژگی واحد مقدار
چگالی g/cm³ ۲٫۲
نقطه ذوب °C ۳۲۷
مدول یانگ GPa ۰٫۵
مقاومت تسلیم MPa ۲۳
ضریب اصطکاک ۰٫۰۵-۰٫۱۰
ثابت دی الکتریک ε=۲٫۱،tan⁡(δ)<۵(-۴)
ثابت دی الکتریک (۶۰ Hz) ε=۲٫۱،tan⁡(δ)<۲(-۴)
مقاومت دی الکتریک (۱ MHz) MV/m ۶۰

زیان‌ها[ویرایش]

در سال ۱۹۵۹ مطالعه‌ای بر روی انواع ظروف انجام شد. این مطالعه نشان داد که گازهای ایجاد شده در هنگام داغ کردن ظروف خشک با پوشش تفلون کمتر از گازهای ایجاد شده توسط روغنهای داغ سمی هستند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای انگلیسی (برگرفته شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷)
  2. ویکی‌پدیای انگلیسی (برگرفته شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷)
  3. ویکی‌پدیای انگلیسی (برگرفته شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷)
  4. Dale Blumenthal. Is That Newfangled Cookware Safe?. . Food and Drug Administration.  Retrieved on 2006-05-20.