پلی تترافلوئورواتیلن

پلی تترافلوئورواتیلن
نام آیوپاک Poly(difluoromethylene)
نام‌های دیگر	Syncolon, Fluon, Poly(tetrafluoroethene), Poly(tetrafluoroethylene)
شناساگرها
CAS	9002-84-0 Y
KEGG	C19507 N
ChEMBL	CHEMBL1201480 N
خصوصیات
فرمول شیمیایی	(C2F4)n
چگالی	2200 kg/m3
دمای ذوب	‎327 °C
هدایت گرمایی	0.25 W/(m·K)
N (verify) (what is: Y/N?) تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

پُلی(تترافلوئورو اتیلن) ماده‌ای بسپاری ساخته شده توسط شرکت مواد شیمیایی دوپون (DuPont) است که کمترین ضریب اصطکاک را در بین کل مواد دارد و به همین دلیل در ساخت ظروف نچسب به کار می‌رود. ویژگیهای فیزیکی این ماده

تاریخچه

این ماده به طور تصادفی توسط Plunkett در سال ۱۹۳۸ کشف شد. در حالی که وی در تلاش برای ساختن یک خنک کننده از نوع CFC بود، پرفلورواتیلن در دستگاه فشار آزمایشگاه او پلیمرسازی شد (در این واکنش شیمیایی آهن جداره ظرف به عنوان کاتالیزور عمل کرد). در سال ۱۹۴۱ میلادی این ماده به ثبت رسید و سه سال بعد نام تفلون ثبت تجاری شد.

ویژگی‌های فیزیکی این ماده

Characteristics of PTFE

ویژگی	واحد	مقدار
چگالی	g/cm³	۲٫۲
نقطه ذوب	°C	۳۲۷
مدول یانگ	GPa	۰٫۵
مقاومت تسلیم	MPa	۲۳
ضریب اصطکاک		۰٫۰۵-۰٫۱۰
ثابت دی الکتریک		ε=۲٫۱,tan⁡(δ)<۵(-۴)
ثابت دی الکتریک (۶۰ Hz)		ε=۲٫۱,tan⁡(δ)<۲(-۴)
مقاومت دی الکتریک (۱ MHz)	MV/m	۶۰

زیان‌ها

در سال ۱۹۵۹ مطالعه‌ای بر روی انواع ظروف انجام شد. این مطالعه نشان داد که گازهای ایجاد شده در هنگام داغ کردن ظروف خشک با پوشش تفلون کمتر از گازهای ایجاد شده توسط روغنهای داغ سمی هستند.

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پلی تترافلوئورواتیلن موجود است.