پرویز خرسند

پرویز خرسند نثرنویس و شاعر نوسرای انقلابی ایران است که در مشهد به کانون نشر حقایق (کانون استاد محمد تقی شریعتی ) رفت و آمد داشت‌. وی در سال ۱۳۴۱ تحت تعقیب قرار گرفت و به یک روستا گریخت‌. در آنجا دو کتاب "آنجا که حق پیروز است" (تاریخ مقدمه آقای حکیمی، مهر ۱۳۴۱) و "مرثیه‌ای که ناسروده ماند" (تاریخ مقدمه ۱۳۴۹، و می گوید دکتر شریعتی آن را پیش از چاپ خوانده و اصلاح کرده است‌) را نوشت که استاد شریعتی وحکیمی برای اولی مقدمه نوشتند. با این دو کتاب نامش بر سرزبانها افتاد. وی به دانشگاه رفت و ازدواج کرد. در این وقت کتاب‌ برزیگران دشت خون را نوشت‌. سپس به تهران آمد و برای انتشارات محمدی (اردهالی‌) کار ویرایش می کرد و اندکی بعد، آن همکاری رها شد. زمانی در حسینیه ارشاد کار ویراستاری می کرد و به خصوص به خاطر آشنایی با خانواده شریعتی موقعیت بهتری یافت‌. چند بار شعر خوانی و دکلمه سرایی هم در حسینیه داشت‌. بعد از تعطیلی حسینیه ارشاد، با شگفتی، به بنیاد شاهنامه رفت که بیش از گذشته از فضای انقلابی دور شد و حتی یکبار در سال ۱۳۵۵ که بچه‌های مذهبی جایی او را دعوت کرده بودند، به جای بحث از مسائل مورد انتظار آنان، از رستم و رخش سخن گفت‌.

بعد از انقلاب در ۱۳۵۸ با به راه افتادن مجله سروش در آنجا بود و سرمقاله‌های ادبی – انقلابی می نوشت، اماگرایش‌هایی به مجاهدین داشت‌. با رفتن صادق قطب زاده و تغییراتی که در مدیریت مجله سروش رخ داد، وی از آنجا رفت و منزوی شد. در سال ۱۳۶۰ چند بار مجاهدین تلاش کردند تا او را به خارج ببرند که وی حاضر به رفتن نشد. بعدها کتابی هم با عنوان پیغام زخم‌(تهران، نقطه، ۱۳۷۳، ۲۱۴ ص‌) مشتمل بر نوشته‌های او ـ که سبکی است میان نثر و شعر نو ـ در باره شریعتی و برخی موضوعات‌دیگر چاپ شد. . پرویز خرسند بیشتر از همه دوست و شیفته افکار انقلابی دکتر علی شریعتی بوده است .

دکتر علی شریعتی درباره او می گوید :

«برادرم پرویز خرسند قوی‌ترین نویسنده‌ای است که نثر امروز را در خدمت ایمان دیروز ما قرار داده است ».

همچنین پرویز خرسند نویسنده خون خورشید یکی از جلوه گاه‌های ادبیات پایداری – ادبیات عاشورایی است و کربلا صحنهٔ ایستادگی – پاک بازی و دفاع از آرمان‌های مقدس است . اغلب نوشته‌های خرسند درباره عاشورا است .

از مهم‌ترین آثار او می توان به برزیگران دشت خون – آن جا که حق پیروز است – مرثیه ای ناسروده مانده – اشاره کرد.