پرستشگاه هیبیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۵°۲۸′۳۷″ شمالی ۳۰°۳۳′۲۲″ شرقی / ۲۵.۴۷۶۸۰۶° شمالی ۳۰.۵۵۶۰۴۲° شرقی / 25.476806; 30.556042 هیبیس (Hibis) یا هبت (hbt) معبدی باستانی در واحه الخارجه مصر است که از سده ششم پ.م. باقی مانده و آثاری از دوره هخامنشیان را در خود دارد.این معبد در اصل به ایزد آمون-رع پیشکش شده بود ولی در آن تقریبا همه ایزدستان مصری تکریم شده‌اند.

Temple of Hibis.jpg

معبد هیبیس نمونه کاملی از سبک معماری دوره متأخر مصر باستان (Late Period of Ancient Egypt) است. افزون بر ساختمان اصلی معبد که مربوط به دوره هخامنشی (دودمان بیست و هفتم) است و به فرمان داریوش یکم برپا شده (Zivie-Coche)، آثار دیگری از دودمانهای بیست و ششم، بیست و نهم و سی ام نیز در این بنا دیده می‌شود.

پلان[ویرایش]

معبد ۴۴ متر طول و ۱۹ متر عرض دارد و بر محور شرقی-غربی ساخته شده است. بخش‌های مختلف آن بیرون به درون از این قرارند:(Hawass)

  • دروازه رومی با کتیبه‌های یونانی از قرن اول میلادی که اکنون به جای دیگری منتقل شده است.
  • یک خیابان با ردیف تندیس‌های ابوالهول در دو طرف (Sphinx Avenue)
  • دروازه‌ای از دوره بطلمیوسی
  • دروازه‌ای از زمان داریوش یکم
  • حیاط روباز از دوره دودمان سی ام (نکتانبو یکم و نکتانبو دوم) با کتیبه ها و دیوارنگاره‌ها
  • تالار ستوندار اول (Hypostyle A) با دوازده ستون از دوره دودمان بیست و نهم
  • تالار ستوندار دوم (Hypostyle B) با چهار ستون که در دوران دودمان بیست و نهم ساخته و به فرمان داریوش یکم بازسازی شده است. در این اتاق تصویر فرعون (داریوش) در حال پیشکش شراب به ایزدان نقش بسته است.(ولایتی- قاسمی) همچنین نام داریوش به خط هیروگلیف بر دیوار آن دیده می‌شود.(Ghamrawy)
  • نمازگاه (Sanctuary) که کهن ترین بخش بناست شامل بر یک اتاق روباز ستوندار و چند اتاق کوچکتر با نگاره‌هایی از ۵۶۹ ایزد و ایزدبانوی مصری (آمون، ایزیس، اوزیریس، هوروس و...). روی بام و زیرزمین نمازگاه نیز دو محل برای پرستش اوزیریس اختصاص داده شده بود

مرمت و نجات بخشی[ویرایش]

این اثر تا اوایل قرن بیستم زیر شن‌ها پنهان بود و در محاصره نخلستان‌ها و زمین‌های کشاورزی قرار داشت. برای نخستین بار در سال ۱۹۰۹ هیئتی از موزه متروپولیتن نیویورک این محوطه را کاوش و متن کتیبه های آن را منتشر کرد. بعدتر یک هیئت مصری تا سال ۱۹۸۶ ادامه حفاری و بررسی محل را برعهده گرفت.(Hawass)

در سال ۱۹۵۸ کارشناسان اعلام کردند که به دلیل بالا آمدن سطح آب‌های زیرزمینی، خاک محل بسیار ضعیف شده و سازه معبد در خطر فروریختن است. در ابتدا برای نجات معبد قرار بر جابجایی آن بود و حتی بخشی از اثر (دروازه رومی) به محلی در دو کیلومتری منتقل گردید. اما در نهایت تصمیم بر این شد که سازه در محل باقی بماند و مرمت شود. (Hawass) همزمان با تقویت سازه، برای کاهش ورود آب به محوطه، زمین‌های زراعی اطراف آن خریداری شد و با احداث کانال‌های زهکشی آبهای زیرزمینی به بیرون محدوده معبد هدایت گردید. (Ghamrawy)

پروژه نجات‌بخشی (Salvage Project) و بازسازی محوطه هم اکنون با موفقیت پایان یافته. اما بخشهای داخلی آن هنوز به روی گردشگران باز نیست.

نگاره های داریوش[ویرایش]

داریوش شاه به ایزدان سه‌گانه تِبس ادای احترام می‌کند.

هنرمندان مصری داریوش شاه را مطابق باورهای خود و در جامه و شمایل یک فرعون به تصویر کشیده‌اند. بر دیوارهای معبد (به ویژه اتاق L در بخش نمازگاه) تصاویر پرشماری از او در صحنه های آیینی به چشم می‌خورد. برخی از مهمترین آنها عبارتند از: (ولایتی-قاسمی و Ghamrawy)

  • شاه در حال ادای احترام به ایزدان سه‌گانه تبس (آمون، موت و خونسو)
  • شاهِ نشسته بر تخت در حالیکه ایزدان هوروس و تحوت رشته‌هایی را به نشانه اتحاد مصر علیا و سفلا به پایه تخت او می‌بندند.
  • شاه به شکل کودکی برهنه که ایزدان خنوم و پتاه بدن او را روی چرخ سفالگری شکل می‌دهند.
  • ایزد آتوم نشانه زندگی را نزدیک دهان داریوش نگاه داشته در حالیکه ایزد تحوت نام شاه را بر برگ درخت ایشد (Ished tree) می‌نویسد.
  • ایزدبانو «موت» داریوش جوان را شیر می‌دهد.
  • ایزدبانوی آمون (آمونت) شاه را در آغوش گرفته است.

پیوند به بیرون[ویرایش]