پادگن ویژه پروستات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پادتن ویژه پروستات

پادتن ویژه پروستاتیا تومور مارکر سرطان پروستات یا در اختصار پزشکی پی‌اس آ (به انگلیسی: PSA)، که با عنوان گاما سمینوپروتئین یا (kallikrein-3) نیز شناخته می‌شود، یک گلیکوپروتئین است که در انسان توسط ژن KLK3 کدگذاری می‌شود. PSA یک عضو خانواده مربوط به پپتیداز kallikrein است و توسط سلول‌های اپی‌تلیال در غده پروستات ترشح می شود. PSA در زمان انزال، اسپرم درون مایع منی را وادار به شنا می‌نماید.[۱] نیز اعتقاد بر این است که با حل کردن مخاط دهانه رحم، ورود اسپرم به داخل رحم را آسان می‌نماید.[۲]

سطح خونی[ویرایش]

PSA یا تومور مارکر سرطان پروستات در مقادیر بسیار کم٬ درون سرم همه مردان دارای پروستات سالم وجود دارد، اما اغلب در حضور سرطان پروستات یا دیگر اختلالات پروستات مقدار آن بالا خواهد بود.اندازه گیری این پادگن برای تشخیص سرطان پروستات و پیگیری درمان آن مفید است و در مردان بالای چهل سال توصیه میشود.

غربالگری[ویرایش]

توصیه می‌گردد که مردان سالانه به‌منظور غربالگری این بیماری، با استفاده از معاینۀ پروستات باا نگشت از راه مقعد (DRE) و آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA) در خون، اقدام کنند. میزان بالای PSA (بیش‌تر از 4ng/ml) می‌تواند نشان‌دهندۀ وجود سرطان پروستات و یا دیگر شرایط غیرسرطانی پروستات باشد. با این‌حال در 10% موارد سرطان پروستات میزان PSA به بیش‌تر از این مقدار افزایش پیدا نمی‌کند. محققان به این نتیجه رسیده اند که مؤثرترین استراتژی این است که آزمایش PSA در 40 سالگی آغاز شود و در 45 سالگی و 50 سالگی تکرار شود و پس از آن هر 2 سال یکبار تکرار شود. در افراد با PSA بالا نمونه برداری و سونوگرافی پروستات توصیه میشود.

ترکیب پادگن ویژه پروستات در خون[ویرایش]

آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA) می‌تواند در فرم‌های مختلفی در خون وجود داشته باشد. به اندازه‌گیری عادی PSA، PSA کل یا Tpsa گفته می‌شود. بخشی از PSA در خون آزاد است و بخشی از PSA می‌تواند با مولکول‌های دیگر ترکیب شود که به آن Cpsa یا PSA مرکب گفته می‌شود. بیشتر PSA موجود در پلاسما به پروتئینهای پلاسما (مانند مهارکنندۀ آلفا-1 پروتئاز) متصل میشود. اندازه گیری PSA آزاد (free PSA) شاخص دقیق تری برای سنجش وضعیت پروستات است.

اغلب روشهای اندازه گیری پادگن در خون بر اساس سنجش ایمن شناختی پایه گذاری شده اند؛ در این روش ها از ایجاد کمپلکس پادگن- پادتن برای تعیین مقدار PSA استفاده می شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Balk SP, Ko YJ, Bubley GJ (January 2003). "Biology of prostate-specific antigen". J. Clin. Oncol. 21 (2): 383–91. doi:10.1200/JCO.2003.02.083. PMID 12525533. 
  2. Hellstrom WJG, ed. (1999). "Chapter 8: What is the prostate and what is its function?". American Society of Andrology Handbook. San Francisco: American Society of Andrology. ISBN 1-891276-02-6. Retrieved 2006-09-17. 

موسسه تحقیقات ف آموزش و درمان سرطان

پیوند به بیرون[ویرایش]