نیروهای مسلح کانادا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سربازان کانادایی در افغانستان

کانادا به عنوان عضو اصلی ناتو (سازمان اتحاد کشورها ی آتلانتیک شمالی)، اکنون حدود ۲۶۰۰۰ نیروی ذخیرهٔ ارتش و ۶۴۰۰۰ نیروی ثابت دارد.[۱]

نیروهای متحد ارتش کانادا (CF) /شامل نیروهای زمینی ارتش |(فرماندهی نیروهای زمینی)، نیروهای دریایی کانادا و نیروهای هوایی | فرماندهی نیروهای هوایی است. تجهیزات اصلی CF، شامل ۱۴۰۰ وسیلهٔ نقلیهٔ جنگی زره پوش، ۳۴ کشتی جنگی و۸۶۱ هواپیمای جنگی است.[۲]

علاوه بر این که این کشور در جنگ دوم Boer، جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم و جنگ کره شرکت مهمی داشته، با این وجود از سال ۱۹۵۰ نیروهای خود را در قالب هیأ ت‌های بین‌المللی زیر نظر ناتو و سازمان ملل، از جمله هیأ تهای حافظ صلح، هیأ تهای اعزامی مختلف به یوگسلاوی سابق و حمایت از نیروها ی ائتلاف در جنگ اول خلیج فارس به کشورهای مختلفی فرستاده‌است.

از سال ۲۰۰۱، کانادا نیروهای خود را برای کمک به ایالات متحده در جنگ با افغانستان در قالب نیروهای حافظ امنیت بین‌المللی به فرماندهی ناتو و نیروهای تحت اختیار سازمان فرستاد.
گروه امداد (واکنش سریع) فجایع و بلایای کانادا (DART) در دو سال گذشته، تا کنون در دو عملیات مهم شرکت داشته‌است. این تیم با ۲۰۰ عضو، پس از حادثهٔ توفان کاترینا در سپتامبر ۲۰۰۵، عملیات نجات پس از وقوع زلزلهٔ کشمیر در دسامبر ۲۰۰۴ در آسیای جنوبی، شرکت داشتند.

کانادا در طول تاریخ خود پیمان‌های دفاعی مختلفی را امضاء نموده که مهمترین آنها با کشور امریکا بوده است. دفاع متقابل آمریکای شمالی در اعلامیه اُدنبرگ (Odensburg) مورخ ۱۹۴۰ و تشکیل هیئت مشترک دائمی دفاع که در همین تاریخ راه اندازی گردید، چهارچوب همکاری‌های دفاعی بین امریکا و کانادا را به وجود آورد. این دو کشور با امضای چند موافقت نامه دو جانبه در طول نیم قرن گذشته در حفاظت از منطقه وسیعی از امریکای شمالی، آبهای ساحلی و محدوده جوی با یکدیگر سهیم بوده‌اند. مشخص ترین این موافقت نامه‌ها، موافقت نامه دفاعی نوراد (Norad - سیستم دفاع هوایی آمریکای شمالی) به سال ۱۹۵۸ میلادی می‌باشد.[۳]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نیروهای مسلح کانادا موجود است.