نسترن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نَستَرَن (Rosa canina) نوعی رز وحشی با گلهای ریز میباشد که به رنگهای سفید، قرمز و گاهی زرد یافت میشود و دارای بوی کم اما مطبوعی است.
میوه آن دارای مقدار بسیار زیاد ویتامین ث است. در طب سنتی ایران به کار میرود. از مهمترین خواص دارویی آن میتوان آرامش بخشی و التیام بیماریهای قلبی را نام برد. مقوی معده، پایین آورنده فشار خون، کمکننده قند خون است و درد و ورم کلیه و اسهال را درمان میکند.
آن را به صورت دمکرده (چای میوه نسترن) مصرف میکنند.
[ویرایش] منبع
- برنارد، رابرت، و دیگران، سیستماتیک ۱ و ۲، (ترجمه)، تهران.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ نسترن موجود است. |
