مگنتون هسته‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مگنتون هسته (علامت \mu_\mathrm{N}\!) ثابت فیزیکی گشتاور مغناطیسی است و بدین گونه تعریف می‌شود:

\mu_\mathrm{N} = {{e \hbar} \over {2 m_\mathrm{p}}}

که در اینجا:

e\! بار الکترون است,
\hbar ثابت پلانک است,
m_\mathrm{p}\! جرم ثابت پروتون است.

و در سامانه استاندارد بین‌المللی یکاها اندازه آن حدود:

J·T \mu_\mathrm{N}\! =۵.۰۵۰ ۷۸۳ ۲۴(۱۳) × ۱۰-۲۷

مگنتون هسته‌ای یک یکای طبیعی برای بیان اهمیت دوقطبی‌های مغناطیسی ذرات سنگین مانند ذرات هسته‌ای و هسته اتم است.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Nuclear magneton»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ شهریور ۱۳۸۹).