مه (ابر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختمان امپایر استیت در یک مه تابستانی

مه، بخار آب متراکمی است که در نزدیکی سطح زمین و عموماً در فصل‌های سرد سال تشکیل می‌شود.[۱]

نحوه تشکیل[ویرایش]

بوجود آمدن مه، مستلزم اشباع هوای اطراف زمین از بخار آب و کمتر بودن دمای هوای اطراف زمین نسبت به سطح زمین است.[۱]

مه و مخاطرات ناشی از کاهش دید[ویرایش]

مه رقیق در حومه یک شهر

اصولا تشکیل مه، به دلیل ایجاد ابرهایی متراکم در نزدیکی سطح زمین، باعث کاهش دید و بسیاری از سوانح جاده‌ای می‌شود. این کاهش دید به خودروهای شخصی محدود نبوده‌است و معمولاً باعث بوجود آمدن تصدام کشتی‌ها و مشکل شدن حرکت هواپیماها می‌شود. از سوانح معروف ایجاد شده ناشی از مه، می‌توان به برخورد هواپیمای بی-۲۵میشل (به انگلیسی: B-25 Mitchell) به ساختمان امپایر استیت در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۵ میلادی اشاره کرد. از نمونه دیگر تصادمات ناشی از مه، برخورد دو کشتی اقیانوس‌پیما اس‌اس آندریا دوریا (به انگلیسی: SS Andrea Doria) و ام‌اس استکهلم (به انگلیسی: MS Stockholm) را می‌توان نام برد.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «لغت‌نامه دهخدا»(فارسی). بازبینی‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰. 
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Fog»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰).
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مه (ابر) موجود است.