مه (ابر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختمان امپایر استیت در یک مه تابستانی

مه، بخار آب متراکمی است که در نزدیکی سطح زمین و عموماً در فصل‌های سرد سال تشکیل می‌شود.[۱]

نحوه تشکیل مه[ویرایش]

بوجود آمدن مه، مستلزم اشباع هوای اطراف زمین از بخار آب و کمتر بودن دمای هوای اطراف زمین نسبت به سطح زمین است.[۱]

مه و مخاطرات ناشی از کاهش دید[ویرایش]

مه رقیق در حومه یک شهر

اصولا تشکیل مه، به دلیل ایجاد ابرهایی متراکم در نزدیکی سطح زمین، باعث کاهش دید و بسیاری از سوانح جاده‌ای می‌شود. این کاهش دید به خودروهای شخصی محدود نبوده‌است و معمولاً باعث بوجود آمدن تصدام کشتی‌ها و مشکل شدن حرکت هواپیماها می‌شود. از سوانح معروف ایجاد شده ناشی از مه، می‌توان به برخورد هواپیمای بی-۲۵میشل (به انگلیسی: B-25 Mitchell) به ساختمان امپایر استیت در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۵ میلادی اشاره کرد. از نمونه دیگر تصادمات ناشی از مه، برخورد دو کشتی اقیانوس‌پیما اس‌اس آندریا دوریا (به انگلیسی: SS Andrea Doria) و ام‌اس استکهلم (به انگلیسی: MS Stockholm) را می‌توان نام برد.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «لغت‌نامه دهخدا»(فارسی). بازبینی‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰. 
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Fog»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰).